ਜਨਯੇਦ੍ਯਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਜਾਯਾ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮਤਃ। ਪਤ੍ਨੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਦਾਰਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਾ ਚੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਃ
ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇ, ਉਹ 'ਜਾਇਆ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀ, ਭਾਰਿਆ, ਦਾਰਾ ਤੇ ਜਾਇਆ ਇਹ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ।
ਚਤਸ੍ਰ ਏਵਾਗ੍ਨਿਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨੋ ਰਾਗਾਦੇਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਹੀ ਅੱਗ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਸਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਿਰਫ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕਾਮਾਯਾਃ ਸਕਾਮੇਨ ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਰਹਸਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਮਯੋਕ੍ਤਮਕ੍ਰਿਯਂ ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਾਧਵਿ ਤ੍ਵਯਾ
ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੱਛਾਵਾਨ ਵੱਲੋਂ, ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਆਇਆ; ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਭਾਵੇਂ ਅਜੇ ਕੀਤਾ ਨਹੀਂ, ਮਾਧਵੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ।
ਅਯਨਂ ਚੈਵ ਮਾਸਸ਼੍ਚ ऋਤੁਃ ਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਤਿਥਿਃ। ਕਰਣਂ ਚ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਚ ਲਗ੍ਨਸਂਪਤ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਅਯਨ, ਮਹੀਨਾ, ਰੁੱਤ, ਪੱਖ, ਤਿਥੀ, ਕਰਣ, ਮੁਹੂਰਤ ਤੇ ਲਗਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਨ।
ਵਿਵਾਹਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣਮ੍। ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਸਾਨਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਏਵ ਚ
ਵਿਆਹ ਲਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਉੱਤਰਾਯਣ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ, ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥਾ ਹਸ੍ਤਸ੍ਤृਤੀਯਾ ਚ ਤਿਥਿष੍ਵਪਿ। ਲਗ੍ਨੋ ਹਿ ਮਕਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਰਣਾਨਾਂ ਬਵਸ੍ਤਥਾ
ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਸਤ, ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ, ਲਗਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਵ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਮੈਤ੍ਰੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤੋ ਵੈਵਾਹ੍ਯ ਆਵਯੋਃ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਿ। ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਿਯਂ ਭਦ੍ਰੇ ਅਦ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰੌ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਆਹ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਲਈ ਮੈਤ੍ਰ ਮੁਹੂਰਤ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਆਵੇਗੀ।
ਭਗਵਾਨਸ੍ਤਮਭ੍ਯੇਤਿ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ। ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਵਾਹਕਾਲੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਰਾਤ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਯਣੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯੇਤ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਤ੍। ਧਰ੍ਮਸਙ੍ਕਟਮਾਪਨ੍ਨੇ ਕਿਂ ਨੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ; ਧਰਮ ਦੀ ਉਲਝਣ ਆਉਣ ਤੇ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਸੁਖ ਦੇਵੇਗਾ?
ਮਨੋਭਵੇਨ ਕਾਮੇਨ ਮੋਹਿਤਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਲਾਪਿਨਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਦੇਵਿ ਕਿਂ ਨ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਧਵਿ
ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਗੁੰਝਲ ਵਿਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਦੇਵੀ ਮਾਧਵੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ?
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍। ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਚਨਂ ਬਾष੍ਪਦੂषਿਤਲੋਚਨਾ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ; ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਰਾਗੋਨ੍ਮਾਦਪ੍ਰਲਾਪੀ ਸਨ੍ਨਰ੍ਜੁਨੋ ਜਯਤਾਂ ਵਰਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਲਤਾਗृਹਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਰਾਗ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ ਲਤਾ-ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਂ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ। ਸਹਿਤੋ ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਚਾਰਣੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ। ਅਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਹ੍ਯਾਜਗਾਮ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਚਾਰਣਾਂ, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਆਇਆ।
ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਜ੍ਞਾਨਂ ਰੌਹਿਣੇਯਂ ਵਿਨਾ ਤਦਾ
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਰੌਹਿਨੇਯ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਵੇਖਿਆ।
ਸਹਾਕ੍ਰੂਰੇਣ ਸ਼ਿਨਿਨਾ ਸਤ੍ਯਕੇਨ ਗਦੇਨ ਚ। ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਆਹੂਕੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਅਕਰੂਰ, ਸ਼ਿਨੀ, ਸਤ੍ਯਕੀ, ਗਦਾ, ਵਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਹੁਕ ਦੇ ਨਾਲ।
ਆਜਗਾਮ ਪੁਰੀਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ਵृਤਃ। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਨਾਰਦਾਦੀਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਵਿੱਚ, ਦਵਾਰਕਾ, ਆਪਣੇ ਸਜਣਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਭਿਯਾਚਿਤਃ। ਵੈਵਾਹਿਕੀਂ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृष੍ਣਃ ਸ ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਕੁਸ਼ਲ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੀ ਜਾਵੇ,' ਇੰਝ।
ਆਹੁਕੋ ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਹਾਕ੍ਰੂਰਃ ਸਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਅਭਿਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਦੇਵਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਲੋਕਨਾਥ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਆਹੁਕ, ਵਸੁਦੇਵ, ਅਕਰੂਰ ਤੇ ਸਤ੍ਯਕੀ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਗਤ ਦੇ ਪਤੀ।'
ਵਯਂ ਧਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮ ਸਹਿਤੈਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ। ਕृਤਪ੍ਰਸਾਦਾਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਏ; ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਜਗਤ-ਵਿਜੇਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯੈਨਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾ ऋषਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ—
ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ। ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ ਰੁਗ੍ਮਿਣੀ ਦੇਵਕੀ ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਇਆ; ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ, ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਵੀ—
ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੇऽਪਿ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਭਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਯੋਜਯਨ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਅਰਜੁਨ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਭਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਮਹਰ੍षਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਹੋਤਾ ਸਦਸ੍ਯਾ ਨਾਰਦਾਦਯਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼ਿषਃ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹਿ ਤਦਾਰ੍ਜੁਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਿਆਪ ਨੇ ਹੋਮ ਕਰਵਾਇਆ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਦਸੀਏ ਹੋਏ; ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮ੍। ਲੋਕਪਾਲੈਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਫਿਰ ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕਿਰੀਟਾਙ੍ਗਦਹਾਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਹਸ੍ਤਾਭਰਣਕੁਣ੍ਡਲੈਃ। ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਵਾਸਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤਾਜ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਹਾਰ, ਹਥ-ਬੰਦ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਾਸਵ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਸ਼ਛੀ ਦੇਵੀ ਤਦਾ ਭਦ੍ਰਾਮਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਭਲਾਈ ਦਿਖਾਈ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈਵਾਹ੍ਯਮਙ੍ਗਲਾਨ੍ਯਾਦਵਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਹਾਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਭੂषਣੈਃ
ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਪੌਲੋਮੀਮਿਵ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋषਿਤਃ। ਤਤੋ ਵਿਵਾਹੋ ਵਵृਧੇ ਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਪੌਲੋਮੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹੋਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍। ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਬਭੌ ਜਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਇਵ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਜੀਸ਼ਨੂ ਉਸ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ।