ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਸਕਾਸ਼ੇ ਤੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਗਦੇਨ ਕਥਿਤਃ ਪੁਰਾ
ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਗਦਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼ਨਿਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਕੇਸ਼ਵੇਨਾਪਿ ਧੀਮਤਾ। ਉਪਮਾਮਰ੍ਜੁਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਤਰਃ ਕਥਿਤਃ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਉਪਮਾ ਕਰਕੇ, ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮਾਨਪ੍ਰਲਾਪਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣੀਨਾਮਰ੍ਜੁਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪੌਰੁषਂ ਚੋਪਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਤਾ ਦੀ ਉਪਮਾ ਕਰਕੇ ਵਾਦ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਕਲਹੇ ਚਾਪਿ ਵਿਵਾਦੇ ਚਾਪਿ ਵृष੍ਣਯਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੋਪਿ ਨ ਮੇ ਤੁਲ੍ਯਃ ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਆਪਸੀ ਝਗੜਿਆਂ ਤੇ ਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਰਜੁਨ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੀ ਆਇਆ?'
ਜਾਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ ਆਸ਼ਿषੋ ਵृष੍ਣਯੋऽਬ੍ਰਵਨ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸਮੋ ਵੀਰ੍ਯੇ ਭਵ ਤਾਤ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, 'ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਚਕਮੇ ਪੌਰੁषਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭਮ੍। ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣ ਚਾਤੁਰ੍ਯੇਣ ਚ ਮੋਹਿਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੁਰਸ਼ਤਾ ਕਰਕੇ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਚਾਰਣਾਤਿਥਿਸਂਘਾਨਾਂ ਗਦਸ੍ਯ ਚ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਾ। ਅਦृष੍ਟੇ ਕृਤਭਾਵਾਭੂਤ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਭਰਤਰ੍षਭੇ
ਗਦਾ ਤੋਂ ਚਾਰਣ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਦਦृਸ਼ੇ ਯੋ ਯਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮ੍। ਤਂ ਤਮੇਵ ਤਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਬੀਭਤ੍ਸੁਂ ਸ੍ਮ ਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਕੁਰੁਜਾਂਗਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਜਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ, ਭਦਰਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬੀਭਤсу ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੀ।
ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵਮਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਪਰਿਪृਚ੍ਛਨਾਤ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਇਵ ਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੁਣਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਛਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਭਦਰਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਵੇਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭੁਜੌ ਭੁਜਗਸਙ੍ਕਾਸ਼ੌ ਜ੍ਯਾਘਾਤੇਨ ਕਿਣੀਕृਤੌ। ਪਾਰ੍ਥੋऽਯਮਿਤਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਃਸ਼ਂਸਯਮਜਾਯਤ
ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਸਨ, ਵੇਖ ਕੇ, ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ: 'ਇਹ ਪਾਰਥ ਹੈ।'
ਯਥਾਰੂਪਂ ਹਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਭਰਤਰ੍षਭਮ੍। ਤਥਾਰੂਪਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯੈਨਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ ਸਾ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਸੂਰਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਸਾ ਕਦਾਚਿਦੁਪਾਸੀਨਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਮ੍। ਕਥਂ ਦੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਾ ਨਾਨਾਜਨਪਦਾਃ ਕਥਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਗਏ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਸਨ?'
ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਵਨਾਨਿ ਚ ਕਥਂ ਯਤੇ। ਦਿਸ਼ਃ ਕਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚਰਤਾ ਭਵਤਾ ਸਦਾ
'ਤੁਸੀਂ ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕੀਤਾ? ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ?'
ਸ ਤਥੋਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਭਦ੍ਰਾਂ ਬਹੁਨਰ੍ਮਾਮृਤਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਥਾ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਕਥਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਨਿਸ਼ਣ੍ਯ ਵਿਵਿਧਂ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਚਰਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਥਾ ਪਰਿਗਤੋ ਭਾਵਃ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸੁਣੀ, ਕੁੜੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਲਈ ਮੋਹ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ।
ਪਰ੍ਵਸਨ੍ਧੌ ਤੁ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਭਰਤਰ੍षਭਮ੍। ਰਹਸ੍ਯੇਕਾਨ੍ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਰ੍षਮਾਣਾऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮੇਂ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਤਿਨਾ ਰਚਤਾ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਵਾਸਿਨੀ। ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਗਵਤਾ ਦृष੍ਟਾ ਪृਥਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਪਿਤृष੍ਵਸਾ
'ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਯਤੀ ਬਣ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਸਾਡੀ ਪਿਤ੍ਰ-ਭੈਣ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ?'
ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਪਰੋ ਭੀਮੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
'ਕੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ? ਕੀ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਮਿਲਿਆ? ਕੀ ਭੀਮ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ?'
ਨਿਵृਤ੍ਤਸਮਯਃ ਕਚ੍ਚਿਦਪਰਾਧਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਨਿਯਮੇ ਕਾਮਭੋਗਾਨਾਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਃ ਪ੍ਰਿਯੇ ਰਤਃ
'ਕੀ ਧਨੰਜਯ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪਾਬੰਦੀ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਮੌਜ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਕ੍ਵ ਨੁ ਪਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚਰਤ੍ਯਦ੍ਯ ਬਹਿਃ ਸ ਵਸਤੀਰ੍ਵਸਨ੍। ਸੁਖੋਚਿਤੋ ਹ੍ਯਦੁਃਖਾਰ੍ਹੋ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰਰਿਨ੍ਦਮਃ
'ਪਾਰਥ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ? ਉਹ ਤਾਂ ਆਰਾਮ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ।'
ਕਚ੍ਚਿਚ੍ਛ੍ਰੁਤੋ ਵਾ ਦृष੍ਟੋ ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਭਗਵਤਾऽਰ੍ਜੁਨਃ। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪਾਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ?' ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹਲਕਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨੀ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਹਪੁਤ੍ਰਾ ਸਹਸ੍ਨੁषਾ। ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਪਸ਼੍ਯਤੀ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥ ਆਸਤੇ
'ਆਦਰਯੁਕਤ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤ-ਵਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਚੰਗੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।'
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ਼੍ਚ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਸੋਦਰੈਸ਼੍ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਾਵਸਤ੍ਯੇਕੋ ਯਤਿਲਿਙ੍ਗੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
'ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਧਨੰਜਯ, ਪਾਂਡਵ, ਹੁਣ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਯਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਸਤਤਂ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਭਿਜਾਨਾਸਿ ਮਾਧਵਿ। ਨਿਸ਼ਣ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਸਹੋਦਰੀ
'ਮਾਧਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਛਾਣਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?' ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ—
ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਬਹੁਲਾ ਤਸ੍ਥੌ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਵਿਲਿਖਤੀ ਤਦਾ। ਤਤਃ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
—ਉਸ ਵੇਲੇ, ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦੀ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ—
ਅਰ੍ਜੁਨੋऽਹਮਿਤਿ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਯਥਾ ਤਵ ਗਤੋ ਭਾਵਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਮਯਿ ਭਾਮਿਨਿ
—ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਹਾਂ! ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿਆਰ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ—'
ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਃ ਸਤਤਂ ਭਾਵਸ੍ਤਥਾ ਤਵ ਗੁਣੈਰ੍ਮਮ। ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇऽਹਨਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਯਮਹਂ ਵृਤਃ
'ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਦਿਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ ਭਦ੍ਰਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।'
ਸਤ੍ਯਵਾਨਿਵ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਪਤਿਸ੍ਤਵ
'ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਲਈ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਲਤਾਗृਹਮ੍। ਤਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਲਲਿਤਾ ਲਜ੍ਜਾਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਲਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਸੁਭਦਰਾ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਮੁਮੋਹ ਸ਼ਯਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼ਯਾਨਾ ਨ ਤਥੋਚਿਤਾ। ਨਾਕਰੋਦ੍ਯਤਿਪੂਜਾਂ ਸਾ ਲਜ੍ਜਾਭਾਵਮੁਪੇਯੁषੀ
ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਪਈ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਖਾਸ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।