ਤਦਾ ਯੂਯਂ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਂ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਥ। ਅਨृਤਂ ਨੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਮੇ ਹਸਤਾਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪਾ ਲਵੋਗੀਆਂ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਹੱਸਦਿਆਂ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਚੈਵ ਹ। ਨਾਰੀਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਾਮ੍ਨੇਹ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਵਨਾਨਿ ਮਨੀषਿਣਾਂ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਇੱਥੇ 'ਨਾਰੀ ਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ; ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਅਚਿਨ੍ਤਯਾਮੋऽਪਸृਤ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕ੍ਵ ਨੁ ਨਾਮ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਲੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਤਂ ਨਰਮ੍। ਸਮਾਗਚ੍ਛੇਮ ਯੋ ਨਸ੍ਤਦ੍ਰੂਪਮਾਪਾਦਯੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਅਸੀਂ ਸਭ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ, ਇੰਨੇ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕੇ?
ਤਾ ਵਯਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵੈਵ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਦਿਵ ਭਾਰਤ। ਦृष੍ਟਵਤ੍ਯੋ ਮਹਾਭਾਗਂ ਦੇਵਰ੍षਿਮੁਤ ਨਾਰਦਮ੍
ਭਾਰਤ, ਅਸੀਂ ਇੰਝ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਤੇਵਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਮਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਮ੍। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ ਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾਨਨਾਃ
ਉਸ ਅਤਿ ਤੇਜਸਵੀ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਾਰਥ, ਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਸ ਨੋऽਪृਚ੍ਛਦ੍ਦੁਃਖਮੂਲਮੁਕ੍ਤਵਤ੍ਯੋ ਵਯਂ ਚ ਤਮ੍। ਸ਼੍ਰਉਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਣ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸਾਗਰਾਨੂਪੇ ਪਞ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਵੈ। ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਗਚ੍ਛਤ ਮਾ ਚਿਰਂ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਉਥੇ ਜਾਓ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼ੁ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਦੁਃਖਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਨੰਜਯਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ।' ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾ ਵਯਂ ਵੀਰ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤੋ ਗਤਾਃ। ਤਦਿਦਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵਾਦ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਨਾਰਦ ਉੱਥੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੇ ਵੀਰ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਅੱਜ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਏਤਾਸ੍ਤੁ ਮਮ ਤਾਃ ਸਖ੍ਯਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋऽਨ੍ਯਾ ਜਲੇ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਂ ਵੀਰ ਏਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਯ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਰ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਹੇ ਵੀਰ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਕਰ।
ਤਤਸ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। `ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਗृਹੀਤੋ ਗ੍ਰਾਹਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗ੍ਰਾਹੀਭਿਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਤਾਰਾਸ਼ੁ ਤਰਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਸਾ ਚਾਪ੍ਸਰਾ ਬਭੂਵਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਪਕੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਬਚਾ ਲਿਆ; ਤੇ ਉਹ ਔਰਤ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਪਸਰਾ ਬਣ ਗਈ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਜਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਵਪੁਃ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਤਾਸ੍ਤਦਾऽਪ੍ਸਰਸੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਥਾਨੁਜ੍ਞਾਯ ਤਾਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਂ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਣਲੂਰਂ ਪੁਨਰ੍ਯਯੌ
ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਫਿਰ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮਣਲੂਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਮਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜਾਨਂ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਮ੍। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਾਹਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਰਾਣੀ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਸੀ। ਪਾਂਡਵ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿਤਰਵਾਹਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਯਾਃ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਮ੍। ਅਨੇਨ ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ऋਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰਾਧਿਪ
ਚਿਤਰਾਂਗਦਾ ਲਈ ਤੂੰ ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਦਿਲਾਸਾ ਸਮਝ ਕੇ ਲੈ ਲੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾ ਲਵਾਂਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਂ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਇਹੈਵ ਭਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰ੍ਧੇਥਾ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤਰਾਂਗਦਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਖਿਆ: ਇਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਇਥੇ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਸ੍ਥਨਿਵਾਸਂ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਰਂਸ੍ਯਸਿ। ਕੁਨ੍ਤੀ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਭੀਮਂ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਮੇ ਕਨੀਯਸੌ
ਜਦ ਤੂੰ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਆਵੇਂਗਾ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗਾ। ਕੁੰਤੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ—
ਆਗਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯੇਥਾ ਅਨ੍ਯਾਨਪਿ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍। ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਨ੍ਦਸੇ ਤ੍ਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖੇਗਾ। ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵੇਂਗਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ।
ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋऽਥ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨृਪਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ। ਬਹੂਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆਉਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇਗਾ।
ਏਕਸਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾਸਿ ਚਿਤ੍ਰਵਾਹਨਸੇਵਯਾ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਸੂਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਾਲਯ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ
ਤੂੰ ਇਕ ਹੀ ਜਥੇ ਵਿੱਚ ਚਿਤਰਵਾਹਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਸਮੇਂ ਵੇਖਾਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣੋ ਬਹਿਸ਼੍ਚਰਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਰਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਪੁਰੁषਂ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਨਾਮ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਬਾਹਰ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਏਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾਵਾਹਨਦਾਯਾਦਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਪੌਰਵਨਨ੍ਦਨਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਲਯ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਚਿਤਰਵਾਹਨ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਚਿਰ ਪਰਸੰਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਵਿਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਸਂਤਾਪਂ ਮਾ ਕृਥਾਸ੍ਤ੍ਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ `ਸਾਗਰਾਨੂਪਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ। ਚਿਤਰਾਂਗਦਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੂਰਂ ਸਮਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਧਨਂ ਤਦਾ। ਕੇਰਲਾਨ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ' ਗੋਕਰ੍ਣਮਭਿਤੋऽਗਮਤ੍
ਉਹ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕੇਰਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੋਕਰਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਆਦ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਪਤੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਪਾਪੋऽਪਿ ਮਨੁਜਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਭਯਦਂ ਪਦਮ੍
ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਨਿਡਰ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਪਰਾਨ੍ਤੇषੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਜਗਾਮਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।