ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪੌਲੋਮਂ ਚ ਸੁਪਾਵਨਮ੍। ਕਾਰਨ੍ਧਮਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਚ ਮਹਮੇਧਫਲਂ ਚ ਤਤ੍
ਉਸਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦਾ ਘਾਟ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ, ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਪੌਲੋਮਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਾਰੰਧਮ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਘਾਟ ਵੇਖਿਆ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਮਹਤ੍। ਏਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸਨੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਘਾਟ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੰਜੇ ਘਾਟਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਵੇਖੇ।
ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਨ੍ਯੁਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਥ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਰ੍ਜ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਘਾਟਾਂ ਸੁੰਨੇ ਪਏ ਹਨ; ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਸਨ।
ਤਪਸ੍ਵਿਨਸ੍ਤਤੋऽਪृਚ੍ਛਤ੍ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਤੀਰ੍ਥਾਨੀਮਾਨਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਘਾਟਾਂ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਿਉਂ ਛੱਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ?'
ਗ੍ਰਾਹਾਃ ਪਞ੍ਚ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਹਰਨ੍ਤਿ ਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍। ਤਤ ਏਤਾਨਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮਗਰਮੱਛ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ, ਇਹ ਘਾਟਾਂ ਛੱਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤਪੋਧਨੈਃ। ਜਗਾਮ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਘਾਟਾਂ ਵੇਖਣ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤਃ ਸੌਭਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਰ੍षੇਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਸਹਸਾ ਸ਼ੂਰਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਘਾਟ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਕੀ ਲਾ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਤਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮਨ੍ਤਰ੍ਜਲਚਰੋ ਮਹਾਨ੍। ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਰਣੇ ਗ੍ਰਾਹਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਮਗਰਮੱਛ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਘ ਸੀ।
ਸ ਤਮਾਦਾਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਵਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤਂ ਜਲੇਚਰਮ੍। ਉਦਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਜੋ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉੱਪਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਉਤ੍ਕृष੍ਟ ਏਵ ਗ੍ਰਾਹਸ੍ਤੁ ਸੋऽਰ੍ਜੁਨੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ। ਬਭੂਵ ਨਾਰੀ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਇਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਉਸ ਮਗਰਮੱਛ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਬਣ ਗਈ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਨੋਰਮਾ। ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਉਜਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖੀ।
ਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਾ ਵੈ ਤ੍ਵਮਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿਕੁਤੋ ਵਾऽਸਿ ਜਲੇਚਰੀ
ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਸੁਭਾਗਨ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ?'
ਅਪ੍ਸਰਾऽਸ੍ਮਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੇਵਾਰਣ੍ਯਵਿਹਾਰਿਣੀ
'ਮੈਂ ਅਪਸਰਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ।'
ਇष੍ਟਾ ਧਨਪਤੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਗਾ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲ। ਮਮ ਸਖ੍ਯਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋऽਨ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਮਗਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
'ਵਰਗਾ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਰਹੀ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਚਾਰ ਹੋਰ ਸਖੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ।'
ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾऽਸ੍ਮਿ ਲੋਕਪਾਲਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
'ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਗਈ; ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੜੀਆਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।'
ਰੂਪਵਨ੍ਤਮਧੀਯਾਨਮੇਕਮੇਕਾਨ੍ਤਚਾਰਿਣਮ੍। ਤਸ੍ਯੈਵ ਤਪਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦ੍ਵਯਂ ਤੇਜਸਾ ਵृਤਮ੍
'ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਫਿਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਗਏ।'
ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਇਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵ ਵ੍ਯਕਾਸ਼ਯਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤਾਦृਗ੍ਰੂਪਚਾਦ੍ਭੁਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ, ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।'
ਅਵਤੀਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਮ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਚਿਕੀਰ੍षਯਾ। ਅਹਂ ਚ ਸੌਰਭੇਯੀ ਚ ਸਮੀਚੀ ਬੁਦ੍ਬੁਦਾ ਲਤਾ
'ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਉਤਰ ਆਏ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ; ਮੈਂ, ਸੌਰਭੇਈ, ਸਮੀਚੀ, ਬੁਦਬੁਦਾ ਤੇ ਲਤਾ।'
ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਾਮ ਭਾਰਤ। ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯੋऽਥਹਸਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਲੋਭਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ
'ਸਭ ਇਕੱਠੇ, ਭਾਰਤ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਗਏ, ਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ।'
ਸ ਚ ਨਾਸ੍ਮਾਸੁ ਕृਤਵਾਨ੍ਮਨੋ ਵੀਰ ਕਥਂਚਨ। ਨਾਕਮ੍ਪਤ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਪਸਿ ਨਿਰ੍ਮਲੇ
'ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੀ ਓਰ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਵੀਰ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਗਿਆ।'
ਸੋऽਸ਼ਪਤ੍ਕੁਪਿਤੋऽਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ। ਗ੍ਰਾਹਭੂਤਾ ਜਲੇ ਯੂਯਂ ਚਰਿष੍ਯਥ ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃ
'ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵਣ, "ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਉਥੇ ਰਹੋਗੇ।"'
ਤਤੋ ਵਯਂ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਾਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਅਯਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਂ ਤਪੋਧਨਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
'ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵਣ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰਤ ਤੇ ਡੋਲਣ-ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।'
ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਚੈਵ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪੇਣ ਚ ਦਰ੍ਪਿਤਾਃ। ਅਯੁਕ੍ਤਂ ਕृਤਵਤ੍ਯਃ ਸ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਨੋ ਦ੍ਵਿਜ
'ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਗਰਵ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ।'
ਏष ਏਵ ਵਧੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਪੋਧਨ। ਯਦ੍ਵਯਂ ਸਂਸ਼ਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਲੋਬ੍ਧੁਂ ਤ੍ਵਾਮਿਹਾਗਤਾਃ
'ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਇੱਕ ਅਡੋਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।'
ਅਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸृष੍ਟਾ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਧ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਮਨ੍ਹਿਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਣਛੁਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇ।'
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮੈਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਸਤ੍ਯੋ ਭਵਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣ ਏष ਵਾਦੋ ਮਨੀषਿਣਾਮ੍
'ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੋਵੇ, ਸੁਭਾਗਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।'
ਸ਼ਰਣਂ ਚ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਾਲਨਮ੍। ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਕृਤ੍। ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵੀਰ ਰਵਿਸੋਮਸਮਪ੍ਰਭਃ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੀਰੋ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਦਇਆ ਕਰ ਗਿਆ।'
ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਵਾਚਕਮ੍। ਪਰਿਮਾਣਂ ਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵੇਤਨ੍ਨੇਦਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਵਾਚਕਮ੍
ਸੌ, ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ, ਇਹ ਸਭ ਅਖੁੰਨੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਕਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਇੱਥੇ ਗਿਣਤੀ ਸੌ ਹੈ, ਇਹ ਅਖੁੰਨੀ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ।
ਯਦਾ ਚ ਵੋ ਗ੍ਰਾਹਭੂਤਾ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੀਃ ਪੁਰੁषਾਞ੍ਜਲੇ। ਉਤ੍ਕਰ੍षਤਿ ਜਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਲਂ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਕੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।