ਦਿਵ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਕਾਮੇषੁ ਸਮਾਨੀਤੇषੁ ਤਾਵੁਭੌ। ਵਰਾਸਨੇषੁ ਸਂਹृष੍ਟੌ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਨਿषੀਦਤੁਃ
ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਤੋ ਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਤੌ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਮੁਪਜਗ੍ਮਿਰੇ
ਫਿਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਤਸ੍ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ ਤਤ੍ਰ ਵਨੇ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚਿਨ੍ਵਤੀ। ਵੇषਂ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਾਧਾਯ ਰਕ੍ਤੇਨੈਕੇਨ ਵਾਸਸਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲ ਚੁਣ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲਾਲ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ।
ਨਦੀਤੀਰੇषੁ ਜਾਤਾਨ੍ਸਾ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਤੀ। ਸ਼ਨੈਰ੍ਜਗਾਮ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਤੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਗੇ ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੁਣਦਿਆਂ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਰਹੇ।
ਤੌ ਤੁ ਪੀਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਪਾਨਂ ਮਦਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਲੋਚਨੌ। ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਵ੍ਯਥਿਤੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ ਸੀ, ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਤਿਲੋਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਵੁਤ੍ਥਾਯਾਸਨਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਉਭੌ ਚ ਕਾਮਸਂਮਤ੍ਤਾਵੁਭੌ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਉੱਠੇ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਤਿਲੋਤਮਾ ਖੜੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਾਂ ਕਰੇ ਸੁਭ੍ਰੂਂ ਸੁਨ੍ਦੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣਿਨਾ। ਉਪਸੁਨ੍ਦੋਪਿ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਾਮੇ ਪਾਣੌ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਸੁੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਨੇ ਤਿਲੋਤਮਾ ਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਮਤ੍ਤੌ ਤਾਵੌਰਸੇਨ ਬਲੇਨ ਚ। ਧਨਰਤ੍ਨਮਦਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਰਾਪਾਨਮਦੇਨ ਚ
ਵਰਦਾਨ ਮਿਲਣ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਧਨ-ਰਤਨ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੈਰੇਤੈਰ੍ਮਦੈਰ੍ਮਤ੍ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕृਤੌ। ਮਦਕਾਮਸਮਾਵਿष੍ਟੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮਥੋਚਤੁਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ, ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਵ ਗੁਰੁਰਿਤਿ ਸੁਨ੍ਦੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਵ ਵਧੂਰੁਪਸੁਨ੍ਦੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਸੁੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਹੈ'; ਉਪਸੁੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਭਾਬੀ ਹੈ।'
ਨੈषਾ ਤਵ ਮਮੈषੇਤਿ ਤਤਸ੍ਤੌ ਮਨ੍ਯੁਰਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣ ਸਂਮਤ੍ਤੌ ਵਿਗਤਸ੍ਨੇਹਸੌਹृਦੌ
'ਇਹ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਹੈ!'—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਹੇਤੋਰ੍ਗਦੇ ਭੀਮੇ ਸਂਗृਹ੍ਣੀਤਾਮੁਭੌ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ ਗਦੇ ਭੀਮੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੌ ਕਾਮਮੋਹਿਤੌ
ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਲਈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਲਏ।
ਅਹਂਪੂਰ੍ਵਮਹਂਪੂਰ੍ਵਮਿਤ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ। ਤੌ ਗਦਾਭਿਹਤੌ ਭੀਮੌ ਪੇਤਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ! ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ!' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰੁਧਿਰੇਣਾਵਸਿਕ੍ਤਾਙ੍ਗੌ ਦ੍ਵਾਵਿਵਾਰ੍ਕੌ ਨਭਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤੌ। ਤਤਸ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾ ਨਾਰ੍ਯਃ ਸ ਚ ਦੈਤ੍ਯਗਣਸ੍ਤਥਾ
ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਫਿਰ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਈ।
ਪਾਤਾਲਮਗਮਤ੍ਸਰ੍ਵੋ ਵਿषਾਦਭਯਕਮ੍ਪਿਤਃ। ਤਤਃ ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਦੇਵੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਏ।
ਆਜਗਾਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜਯਂਸ਼੍ਚ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਆਇਆ। ਭਗਵਾਨ ਪਿਤਾਮਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ।
ਵਰਂ ਦਿਤ੍ਸੁਃ ਸ ਤਤ੍ਰੈਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਚਰਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾਮਾਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਰੀਏ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਸਕੇਂਗੀ।"
ਤੇਜਸਾ ਚ ਸੁਦृष੍ਟਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਏਵਂ ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਤੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾਹ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਧਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਏਵਂ ਤੌ ਸਹਿਤੌ ਭਊਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥੇष੍ਵੇਕਨਿਸ਼੍ਚਯੌ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਮਨ ਹੋ ਕੇ—
ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਰ੍ਥਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਜਘ੍ਨਤੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਤਿਲੋਤਮਾ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—
ਯਥਾ ਵੋ ਨਾਤ੍ਰ ਭੇਦਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਕृਤੇ। ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਮਮ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਥ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਲਈ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਕਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਸਮਯਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵਸ਼ਮਾਗਤਾਃ। ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षੇਰ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਏ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ, ਨਾਰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਕृष੍ਣਾ ਵਸੇਦ੍ਵਰ੍षਮਕਲ੍ਮषਾ' ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਨਃ ਸਹਾਸੀਨਾਨਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੋऽਭਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍। ਸ ਨੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮਾਸਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਵਨੇ ਵਸੇਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇ।
ਕृਤੇ ਤੁ ਸਮਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ। ਨਾਰਦੋऽਪ੍ਯਗਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ ਇष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਥਾਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤੈਃ ਸਮਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤੋ ਨਾਰਦਚੋਦਿਤੈਃ। ਨ ਚਾਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯੇਨ ਭਾਰਤ
ਨਾਰਦ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਭਾਰਤਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਲੰਘਿਆ।
ਅਭ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਤ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਆਖਿਆ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕਾਲੇ ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਪਨ੍ਨੇ ਯਥਾਵਜ੍ਜਨਮੇਜਯ
ਜਦ ਉਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਨਮੇਜਯ—
ਏਵਂ ਤੇ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਵਸ਼ੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋऽਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਮਨੁਜਸਿਂਹਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍। ਬਭੂਵ ਕृष੍ਣਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਉਹ ਪੰਜ ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਭ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।
ਤੇ ਤਯਾ ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਾ ਵੀਰੈਃ ਪਤਿਭਿਃ ਸਹ ਪਞ੍ਚਭਿਃ। ਬਭੂਵ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਨਾਗੈਰਿਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਹ ਵੀਰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਸਵਤੀ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।