ਮਥਿਤੈਰਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਭਗ੍ਨੈਰ੍ਵਿਕੀਰ੍ਣਕਲਸ਼ਸ੍ਰੁਵੈਃ। ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲੇਨੇਵ ਹਤਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਆਸ਼ਰਮ ਲੁੱਟੇ ਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦृਸ਼੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸੁਰੌ। ਉਭੌ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਤੇ ਵਧੈषਿਣੌ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ, ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟੌ ਮਤ੍ਤੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਞ੍ਜਰਰੂਪਿਣੌ। ਸਂਲੀਨਮਪਿ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਨਿਨ੍ਯਤੁਰ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਂਹੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਵੁਭੌ। ਤੈਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਸ੍ਤੌ ਕ੍ਰੂਰਾਵृषੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ
ਕਦੇ ਸਿੰਘ, ਕਦੇ ਬਾਘ ਬਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਠੋਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਨृਪਤਿਦ੍ਵਿਜਾ। ਉਤ੍ਸਨ੍ਨੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞਾ ਚ ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਤਦਾ
ਜਦ sacrifices ਤੇ ਪਾਠ ਰੁਕ ਗਏ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਯਜਨ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਈ।
ਹਾਹਾਭੂਤਾ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਵਿਪਣਾਪਣਾ। ਨਿਵृਤ੍ਤਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾ ਚ ਪੁਣ੍ਯੋਦ੍ਵਾਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਤੇ ਡਰ, ਮੰਡੀਆਂ ਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਬੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਰੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਕृषਿਗੋਰਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਨਗਰਾਸ਼੍ਰਮਾ। ਅਸ੍ਥਿਕਙ੍ਕਾਲਸਂਕੀਰ੍ਣਾ ਭੂਰ੍ਬਭੂਵੋਗ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
ਕਿਸਾਨੀ ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਰੁਕ ਗਏ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਕੰਗਾਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵषਟ੍ਕਾਰਮਙ੍ਗਲਮ੍। ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿਭਯਾਕਾਰਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਰੁਕ ਗਏ, ਮੰਗਲਕਾਵਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਦੁਨੀਆ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਾਰਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿषਾਦਂ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਨ੍ਦੋਪਸੁਨ੍ਦਯੋਃ
ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸੁੰਦ ਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯੌ ਜਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੂਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਨਿਃਸਪਤ੍ਨੌ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਮਭਿਚਕ੍ਰਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਪਰਮਾਰ੍ਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁਖ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇऽਭਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ। ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯ ਭਨਂ ਜਗਤਃ ਕृਪਯਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਤੋ ਦਦृਸ਼ੁਰਾਸੀਨਂ ਸਹ ਦੇਵੈਃ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯੁਨਾ ਸਹ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯਾਸ੍ਤਥਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵੈਖਾਨਸਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾ ਮਰੀਚਿਪਾਃ। ਅਜਾਸ਼੍ਚੈਵਾਵਿਮੂਢਾਸ਼੍ਚ ਤੇਜੋਗਰ੍ਭਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ, ਮਰੀਚੀ, ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਤਤੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਤੇ ਦੀਨਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ; ਫਿਰ, ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸੁਨ੍ਦੋਪਸੁਨ੍ਦਯੌਃ ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਸ਼ਂਸਿਰੇ। ਯਥਾ ਹृਤਂ ਯਥਾ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਯੇਨ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦ ਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੇ—ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਮਖਿਲੇਨ ਪਿਤਾਮਹੇ। ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਚੈਵ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਇਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਤੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ।
ਤਮੇਵਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮਚੋਦਯਨ੍। ਤਤਃ ਪਿਤਾਮਹਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਤਯੋਰ੍ਵਧਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹ੍ਵਯਤ੍
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੋਚ ਕੇ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸृਜ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯੈਕਾ ਪ੍ਰਮਦੇਤਿ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਔਰਤ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ।'
ਪਿਤਾਮਹਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ। ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਯੋषਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਔਰਤ ਬਣਾਈ।
ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਭੂਤਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਸਮਾਨਯਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਤਤ੍ਤਦਤ੍ਰ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਚਲਦ-ਫਿਰਦ ਜਾਂ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਲਿਆਇਆ।
ਕੋਟਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤਸ੍ਯਾ ਗਾਤ੍ਰੇ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਤ੍। ਤਾਂ ਰਤ੍ਨਸਙ੍ਘਾਤਮਯੀਮਸृਜਦ੍ਦੇਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਰਤਨ ਲਾ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ।
ਸਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਭਵਤ੍
ਉਹ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇਪਣ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ਗਾਤ੍ਰੇ ਰੂਪਸਂਪਦਾ। ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਦृष੍ਟਿਰ੍ਨ ਸਜ੍ਜਤਿ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੋਹਣੇਪਣ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਪਈ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਮਨ ਨਹੀਂ ਥਕਦਾ ਸੀ।
ਸਾ ਵਿਗ੍ਰਹਵਤੀਵ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕਾਮਰੂਪਾ ਵਪੁष੍ਮਤੀ। `ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਤਿष੍ਠਤ੍ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਪ੍ਰੀਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚਾਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਦਦੌ। ਕਾਨ੍ਤਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਾਸ਼੍ਰਿਯਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਵਪੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਤਾਮਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸੋਹਣੇਪਣ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ।
ਸਾ ਤੇਨ ਵਰਦਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਤਦਾ।' ਜਹਾਰ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੂਂषਿ ਚ ਮਨਾਂਸਿ ਚ
ਉਸ ਵਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਿਲਂਤਿਲਂ ਸਮਾਨੀਯ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਯਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ। ਤਿਲੋਤ੍ਤਮੇਤਿ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਕਣ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤਿਲੋਤਮਾ ਰੱਖਿਆ।