ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੀਯਤਾਂ ਰਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਗੀਯੇਤਾਂ ਪੀਯਤਾਂ ਚੇਤਿ ਸ਼ਭ੍ਦਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ਗृਹੇ ਗृਹੇ
ਘਰ-ਘਰ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਸੀ: 'ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਓ, ਮਜ਼ੇ ਕਰੋ, ਦਿਓ, ਰਮੋ, ਗਾਓ ਅਤੇ ਪੀਓ।'
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਨਾਦੈਰੁਤ੍ਕृष੍ਟਤਲਨਾਦਿਤੈਃ। ਹृष੍ਟਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰਮ੍
ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਹੱਥ ਤਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਵਿਹਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਾਮ੍। ਸਮਾਃ ਸਂਕ੍ਰੀਡਤਾਂ ਤੇषਾਮਹਰੇਕਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਕ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ।
ਉਤ੍ਸਵੇ ਵृਤ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵੁਭੌ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੇਨਾਂ ਤਾਵਜ੍ਞਾਪਯਤਾਂ ਤਦਾ
ਜਦ ਤਿਉਹਾਰ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰਪ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੌ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਵृਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮਘਾਸੁ ਯਯਤੁਸ੍ਤਦਾ
ਦੋਸਤਾਂ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਤ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ ਰਵਾਇਤੀ ਰਵਾਨਗੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚਲ ਪਏ।
ਗਦਾਪਿਟ੍ਟਸ਼ਧਾਰਿਣ੍ਯਾ ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤਯਾ। ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੌ ਸਹ ਵਰ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਮਹਤ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਯਾ
ਗਦਾ, ਡਾਲ ਅਤੇ ਭਾਲਾ-ਸੋਟਾ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਬਚਾਵ ਵਾਲੀ ਦੈਤਿ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲੇ।
ਮਙ੍ਗਲੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਜਯਪ੍ਰਤਿਸਂਹਿਤੈਃ। ਚਾਰਣੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੌ ਤੌ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਰਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀਏ ਜਾਂਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਏ।
ਤਾਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੌ ਕਾਮਗਮਾਵੁਭੌ। ਦੇਵਾਨਾਮੇਵ ਭਵਨਂ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਦੁਰ੍ਮਦੌ
ਦੋਵੇਂ ਦੈਤਿ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਸਕਦੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਗਏ।
ਤਯੋਰਾਗਮਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਰਦਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭੋਃ। ਹਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤਤਃ ਸੁਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਖੇਚਰਾਣ੍ਯਪਿ ਭੂਤਾਨਿ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ਤੀਵ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮੌ
ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਯਕਸ਼-ਰਾਖਸ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਭੂਮਿਗਤਾਨ੍ਨਾਗਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੌ ਚ ਮਹਾਰਥੌ। ਸਮੁਦ੍ਰਵਾਸਿਨੀਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤੀਰ੍ਵਿਜਿਗ੍ਯਤੁਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਮਹੀਂ ਜੇਤੁਮਾਰਬ੍ਧਾਵੁਗ੍ਰਸ਼ਾਸਨੌ। ਸੈਨਿਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਵਾਕ੍ਯਮੂਚਤੁਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਤਿੱਖਾ ਬੋਲਿਆ।
ਰਾਜਰ੍षਯੋ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਰ੍ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਤੇਜੋ ਬਲਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇषਾਮੇਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍। ਸਂਭੂਯ ਸਰ੍ਵੈਰਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਵਧਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਤੀਰੇ ਮਹੋਦਧੇਃ। ਕ੍ਰੂਰਾਂ ਮਤਿਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਠੋਰ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਧ ਗਏ।
ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਯਾਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸਭਂ ਹਤ੍ਵਾ ਬਲਿਨੌ ਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਜੋ ਵਾਰਾਂ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਦੋ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਆਸ਼੍ਰਮੇष੍ਵਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਸੁ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਂ ਸੈਨਿਕਾਸ੍ਤਯੋਃ
ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਅਗਨਿ-ਹੋਤਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਫੜ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਪੋਧਨੈਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਃ ਸ਼ਾਪਾ ਉਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਨਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਤਯੋਸ੍ਤੇऽਪਿ ਵਰਦਾਨਨਿਰਾਕृਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਾ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਯਦਾ ਸ਼ਾਪਾ ਬਾਣਾ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਿਲਾਸ੍ਵਿਵ। ਨਿਯਮਾਨ੍ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਪੱਥਰਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਾ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸ਼ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਤਯੋਰ੍ਭਯਾਦ੍ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤੇ ਵੈਨਤੇਯਾਦਿਵੋਰਗਾਃ
ਪ੍ਰਥਵੀ 'ਤੇ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਡਰ ਤੋਂ, ਵੈਨਤੇ ਦੇ ਪੰਛੀ ਤੋਂ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਭੱਜ ਗਏ।
ਮਥਿਤੈਰਾਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਭਗ੍ਨੈਰ੍ਵਿਕੀਰ੍ਣਕਲਸ਼ਸ੍ਰੁਵੈਃ। ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲੇਨੇਵ ਹਤਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਆਸ਼ਰਮ ਲੁੱਟੇ ਤੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਵਿੱਖਰੇ ਪਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦृਸ਼੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸੁਰੌ। ਉਭੌ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਤੇ ਵਧੈषਿਣੌ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ, ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟੌ ਮਤ੍ਤੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਞ੍ਜਰਰੂਪਿਣੌ। ਸਂਲੀਨਮਪਿ ਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਨਿਨ੍ਯਤੁਰ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਂਹੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਵੁਭੌ। ਤੈਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਸ੍ਤੌ ਕ੍ਰੂਰਾਵृषੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ
ਕਦੇ ਸਿੰਘ, ਕਦੇ ਬਾਘ ਬਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਠੋਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਨृਪਤਿਦ੍ਵਿਜਾ। ਉਤ੍ਸਨ੍ਨੋਤ੍ਸਵਯਜ੍ਞਾ ਚ ਬਭੂਵ ਵਸੁਧਾ ਤਦਾ
ਜਦ sacrifices ਤੇ ਪਾਠ ਰੁਕ ਗਏ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਵਾਰਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਯਜਨ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਈ।
ਹਾਹਾਭੂਤਾ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਵਿਪਣਾਪਣਾ। ਨਿਵृਤ੍ਤਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾ ਚ ਪੁਣ੍ਯੋਦ੍ਵਾਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਤੇ ਡਰ, ਮੰਡੀਆਂ ਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਬੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਰੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਕृषਿਗੋਰਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਨਗਰਾਸ਼੍ਰਮਾ। ਅਸ੍ਥਿਕਙ੍ਕਾਲਸਂਕੀਰ੍ਣਾ ਭੂਰ੍ਬਭੂਵੋਗ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
ਕਿਸਾਨੀ ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਰੁਕ ਗਏ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਕੰਗਾਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਨਿਰ੍ਵषਟ੍ਕਾਰਮਙ੍ਗਲਮ੍। ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿਭਯਾਕਾਰਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਰੁਕ ਗਏ, ਮੰਗਲਕਾਵਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਦੁਨੀਆ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਾਰਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵੌਕਸਃ। ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਿषਾਦਂ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਨ੍ਦੋਪਸੁਨ੍ਦਯੋਃ
ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸੁੰਦ ਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯੌ ਜਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੂਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਨਿਃਸਪਤ੍ਨੌ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਮਭਿਚਕ੍ਰਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਏ।