ਪਰੇਣ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣ ਤਪਸਾ ਵृਤਃ। ਨਯੇ ਨੀਤੌ ਚ ਨਿਸ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪਸਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤਪਸਿਆ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸਮਭਿਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍। ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾ ਗਤਰਜਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਮृਦੁਰ੍ऋਜੁਰ੍ਦਿਵਜਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਪਾ ਚੁੱਕਾ, ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ, ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਰਮ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮੇਣਾਧਿਗਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨੁषੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਰ੍ਮਸੁ ਪਾਪੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਤੇ ਪਾਪ ਘਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਕृਤਮਰ੍ਯਾਦੋ ਵੇਦੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ। ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸੋਮਪਾ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਕृਦਗ੍ਨਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਨ ਕਰਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜਾਂ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀ ਚੁੱਕਾ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਵੇਤ੍ਤਾ ਨ੍ਯਾਯਦृਗ੍ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ। ऋਜੁਰਾਰੋਹਬਾਨ੍ਵृਦ੍ਧੋ ਭੂਯਿष੍ਠਪਥਿਕੋऽਨਘਃ
ਉਹ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਿੱਧਾ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਉਮਰਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਯਾਤਰੀ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਸ਼ਿਖਯੋਪੇਤਃ ਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪਰਮਤ੍ਵਿषਾ। ਅਵਦਾਤੇ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇ ਚ ਦਿਵ੍ਯੇ ਚ ਰਚਿਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤੇ ਮਹਤੀ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਪਰਮਵਾਸਸੀ। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਗਣ੍ਡੂਪਦਮੁਖੇ ਨਵੇ
ਉਹ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵੱਡਾ ਉਪਰਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਦਿਵਿਆ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਫੀਤੇ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਰ੍ਕਸਦृਸ਼ੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਧਾਰਯਨ੍ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਰਾਜਤਚ੍ਛਤ੍ਰਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਛਤਰੀ ਉਚੀ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਮਨ੍ਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭਵਨੇ ਭੂਮਿਪਾਲਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵਾਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਚਮਕ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਔਖੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯੋਪਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਦ੍ਵਿਪਦਸ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕ੍ਰਮਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ, ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਗਾਧਾ ਸਾਮਾਨੁਸਾਮਜ੍ਞਃ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਪਰਮਵਲ੍ਗੁਨਾਮ੍। ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਮੋਕ੍ਸ਼ਿਭ੍ਯਃ ਕृਤਿਮਾਨ੍ਕृਤ੍ਯਵਿਤ੍ਸਦਾ
ਗਾਧੀ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੀਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਯਜੁਰ੍ਧਰ੍ਮੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮਤੋ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਃ ਸਮਸ਼੍ਚੈਵ ਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਨਿਗਮਸਂਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਹ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਆਇਕ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਨਿਰ੍ਵਚਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛਿਦਸਂਸ਼ਯਃ। ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕੁਸ਼ਲੋ ਦਾਤਾ ਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਥ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਲੋਪੇਨਾਗਮਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਵृਤ੍ਤਿषੁ। ਏਕਸ਼ਬ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਰ੍ਥਾਨੇਕਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਕृਤਾਨ੍
ਉਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਬਦਲਾਵ ਦੁਆਰਾ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਈ ਅਰਥ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਪृਥਗਰ੍ਥਾਭਿਧਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯੋਗਾਨਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਪ੍ਰਮਾਣਭੂਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਾਧਿਕਰਣੇषੁ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਵਾਲੀਆਂ ਵਰਤੋਂਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਰੀਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਵਿਕਾਰੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਸ਼ਲਪੂਜਿਤਃ। ਸ੍ਵਰੇऽਸ੍ਵਰੇ ਚ ਵਿਵਿਧੇ ਵृਤ੍ਤੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ, ਤੇ ਛੰਦਾਂ ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਰੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਸਮਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਾਮ੍ਨਾਯੇषੁ ਧਾਤੁषੁ। ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼ਨ੍
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਉਚਾਰਣ ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸਦਾ ਸੀ।
ਅਭਿਸਨ੍ਧਿषੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਪਦਾਨ੍ਯਙ੍ਗਾਨ੍ਯਨੁਸ੍ਮਰਨ੍। ਕਾਲਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਉਹ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਚ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਾ ਯਥਾ ਲੋਕੇਨ ਸਂਵृਤਮ੍। ਵਿਭਾषਿਤਂ ਚ ਸਮਯਂ ਭਾषਿਤਂ ਹृਦਯਂਗਮਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੁਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਂਦੀ, ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਨੇ ਚ ਪਰਸ੍ਮੈ ਚ ਸ੍ਵਰਸਂਸ੍ਕਾਰਯੋਗਵਿਤ੍। ਏषਾਂ ਸ੍ਵਰਾਣਾਂ ਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਬੋਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਵਚਨਃ ਸ੍ਵਰਾਟ੍
ਆਪਣੇ ਲਈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸੁਰ ਤੇ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਸੁਰ ਜਾਣਦਾ, ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਚੋਕ੍ਤਵਾਕ੍ਯਾਨਾਮੇਕਤਾਂ ਬਹੁਤਾਂ ਤਥਾ। ਬੋਦ੍ਧਾ ਹਿ ਪਰਮਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਂਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਉਹ ਕਹੇ ਗਏ ਵਾਕਾਂ ਦੀ ਇਕਤਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਸੱਚਾਈਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਲੱਖਣਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕੜ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਅਭੇਦਤਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ੋ ਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੇਦਤਃ। ਵਕ੍ਤਾ ਵਿਵਿਧਵਾਕ੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਹ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਿਹਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਆਨਾਂ ਦਾ ਵਕਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਾਗਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨਾਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਨਾਨਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਧਿਤੇषੁ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਉਹ ਪੰਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਈ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਤਦਧਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਪਰਿਭੂषਯਿਤਾ ਵਾਚਾਂ ਵਰ੍ਣਤਃ ਸ੍ਵਰਤੋऽਰ੍ਥਤਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਚ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਿਯਤਂ ਪ੍ਰਤਿਧਾਤੁਕਮ੍
ਉਹ ਬੋਲ ਨੂੰ ਅੱਖਰ, ਸੁਰ ਤੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਯਾਂ ਦਾ ਅਰਥ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਾਤੂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚ ਚਾਕ੍ਸ਼ਰਜਾਤਾਨਿ ਸ੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਤਮਾਗਤਮृषਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਜਾਤਾਂ ਤੇ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸਨਂ ਰੁਚਿਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। `ਕृष੍ਣਾਜਿਨੋਤ੍ਤਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਵਿष੍ਟੋ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੇਵਰ੍षੇਰੁਪਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮਰ੍ਧ੍ਯਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਤਾਂ ਪੂਜਾਮृषਿਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਸ੍ਤਦਾ
ਜਦ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਮੁਵਾਚਾਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਨਿषਸਾਦਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਬੈਠ ਜਾ,' ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕृष੍ਣਾਯੈ ਭਗਵਨ੍ਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਭੇਜਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਨਾਰਦਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਤਸ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚਰਣੌ ਦੇਵਰ੍षੇਰ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਉਥੇ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।