ਕਥਮਾਸੁਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯਾਮੇਕਸ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਲੜੇ?
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਤੇषਾਂ ਚੇष੍ਟਿਤਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁਣਾਂ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍। ਰੇਮਿਰੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪृਥਿਵੀਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤਾਰਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਏਵਂ ਪੁਰਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰੋषੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਪੌਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਆਸਾਂਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇष੍ਵਾਸਨੇषੁ ਚ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਰਾਜਸੀ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਤੇषੁ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਆਯਯੌ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤੁ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋऽਥ ਨਾਰਦਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਏ।
ਪਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜੁष੍ਟੇਨ ਸੁਪਰ੍ਣਾਚਰਿਤੇਨ ਚ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਸੇਵਿਤੇਨ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੁਪਰਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਈ ਹੋਈ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਹੋਈ ਰਾਹ ਤੇ ਆਏ।
ਨਭਸ੍ਸ੍ਥਲੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਦੁਰ੍ਲਭੇਨਾਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਭੂਤਾਰ੍ਚਿਤੋ ਭੂਤਧਰਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਤੇ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਰੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨਾਜਗਾਮ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨ੍ਤਗੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।
ਪਰੇਣ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣ ਤਪਸਾ ਵृਤਃ। ਨਯੇ ਨੀਤੌ ਚ ਨਿਸ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪਸਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤਪਸਿਆ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸਮਭਿਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍। ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾ ਗਤਰਜਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਮृਦੁਰ੍ऋਜੁਰ੍ਦਿਵਜਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਪਾ ਚੁੱਕਾ, ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ, ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਰਮ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮੇਣਾਧਿਗਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨੁषੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੀਣਕਰ੍ਮਸੁ ਪਾਪੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਤੇ ਪਾਪ ਘਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਕृਤਮਰ੍ਯਾਦੋ ਵੇਦੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ। ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸੋਮਪਾ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਕृਦਗ੍ਨਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਨ ਕਰਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜਾਂ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀ ਚੁੱਕਾ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਵੇਤ੍ਤਾ ਨ੍ਯਾਯਦृਗ੍ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ। ऋਜੁਰਾਰੋਹਬਾਨ੍ਵृਦ੍ਧੋ ਭੂਯਿष੍ਠਪਥਿਕੋऽਨਘਃ
ਉਹ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਿੱਧਾ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਉਮਰਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਯਾਤਰੀ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਸ਼ਿਖਯੋਪੇਤਃ ਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪਰਮਤ੍ਵਿषਾ। ਅਵਦਾਤੇ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇ ਚ ਦਿਵ੍ਯੇ ਚ ਰਚਿਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤੇ ਮਹਤੀ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਪਰਮਵਾਸਸੀ। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਗਣ੍ਡੂਪਦਮੁਖੇ ਨਵੇ
ਉਹ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵੱਡਾ ਉਪਰਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਦਿਵਿਆ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਫੀਤੇ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਰ੍ਕਸਦृਸ਼ੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਧਾਰਯਨ੍ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਰਾਜਤਚ੍ਛਤ੍ਰਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਛਤਰੀ ਉਚੀ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਮਨ੍ਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਭਵਨੇ ਭੂਮਿਪਾਲਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵਾਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਚਮਕ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਔਖੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯੋਪਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਦ੍ਵਿਪਦਸ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕ੍ਰਮਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ, ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਗਾਧਾ ਸਾਮਾਨੁਸਾਮਜ੍ਞਃ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਪਰਮਵਲ੍ਗੁਨਾਮ੍। ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਮੋਕ੍ਸ਼ਿਭ੍ਯਃ ਕृਤਿਮਾਨ੍ਕृਤ੍ਯਵਿਤ੍ਸਦਾ
ਗਾਧੀ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੀਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਯਜੁਰ੍ਧਰ੍ਮੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਮਤੋ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਃ ਸਮਸ਼੍ਚੈਵ ਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਨਿਗਮਸਂਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਹ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਆਇਕ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਨਿਰ੍ਵਚਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛਿਦਸਂਸ਼ਯਃ। ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕੁਸ਼ਲੋ ਦਾਤਾ ਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਥ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਲੋਪੇਨਾਗਮਧਰ੍ਮੇਣ ਸਂਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਵृਤ੍ਤਿषੁ। ਏਕਸ਼ਬ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਰ੍ਥਾਨੇਕਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਕृਤਾਨ੍
ਉਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਬਦਲਾਵ ਦੁਆਰਾ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਈ ਅਰਥ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਪृਥਗਰ੍ਥਾਭਿਧਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯੋਗਾਨਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਪ੍ਰਮਾਣਭੂਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਾਧਿਕਰਣੇषੁ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਵਾਲੀਆਂ ਵਰਤੋਂਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਰੀਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਵਿਕਾਰੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਸ਼ਲਪੂਜਿਤਃ। ਸ੍ਵਰੇऽਸ੍ਵਰੇ ਚ ਵਿਵਿਧੇ ਵृਤ੍ਤੇषੁ ਵਿਵਿਧੇषੁ ਚ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ, ਤੇ ਛੰਦਾਂ ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਰੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਸਮਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਾਮ੍ਨਾਯੇषੁ ਧਾਤੁषੁ। ਉਦ੍ਦੇਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼ਨ੍
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਉਚਾਰਣ ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਦੱਸਦਾ ਸੀ।
ਅਭਿਸਨ੍ਧਿषੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਪਦਾਨ੍ਯਙ੍ਗਾਨ੍ਯਨੁਸ੍ਮਰਨ੍। ਕਾਲਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਉਹ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਚ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਾ ਯਥਾ ਲੋਕੇਨ ਸਂਵृਤਮ੍। ਵਿਭਾषਿਤਂ ਚ ਸਮਯਂ ਭਾषਿਤਂ ਹृਦਯਂਗਮਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੁਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਂਦੀ, ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਆਤ੍ਮਨੇ ਚ ਪਰਸ੍ਮੈ ਚ ਸ੍ਵਰਸਂਸ੍ਕਾਰਯੋਗਵਿਤ੍। ਏषਾਂ ਸ੍ਵਰਾਣਾਂ ਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਬੋਦ੍ਧਾ ਪ੍ਰਵਚਨਃ ਸ੍ਵਰਾਟ੍
ਆਪਣੇ ਲਈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸੁਰ ਤੇ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਸੁਰ ਜਾਣਦਾ, ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।