ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਜਨੋਪੇਤਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਾਵਿਸ਼ਤਾਂ ਮਹਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰਵਰ੍ਧਤ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧ ਗਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਕਰ੍ਣੇਨ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਃ ਕृਪੇਣ ਚ।' ਤਥਾ ਭੀष੍ਮੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਣਯਿਨਾ ਸਦਾ
ਸੌਬਲ, ਕਰਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ—
ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਵਾਸਿਨਃ। ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਵਾਸੀ ਬਣ ਗਏ, ਉਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਤ੍ਪੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਾਗੈਰ੍ਭੋਗਵਤੀ ਯਥਾ। `ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਂ ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦਵੈਪਾਯਨ ਜੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਾਰਸ਼ਣੇ ਦੀ ਉੱਦੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਾऽਨਘ। ਪ੍ਰਸਾਦਾਦੇਵ ਤੇ ਵੀਰ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ, ਵਾਰਸ਼ਣੇ, ਮੈਂ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਨਿਰਮਲ। ਤੇਰੇ ਹੀ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਸੁੰਨ ਰਾਜ ਦੁਬਾਰਾ ਵਸ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਵੈਵ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਭਵਾਮਹੇ। ਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਾਪਤ੍ਕਾਲੇऽਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮਾਧਵ
ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ; ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਮਾਧਵ, ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਆਸ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਨਃ। ਯਦਿष੍ਟਮਨੁਮਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਕਰ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਹਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਤਃ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਥਂ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ?
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਯਥੇष੍ਟਂ ਪਾਲਯ ਜਗਚ੍ਛਸ਼੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਧੁਰਂ ਵਹ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜਗਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਂਹਰ੍षਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭਰ ਪੌਰਵ। ਅਦ੍ਯੈਵ ਨਾਰਦਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਗਮਿष੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਪੁਰੁਵੰਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਅੱਜ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਦਤ੍ਸ੍ਵ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਾਸਨਂ ਕੁਰੁ ਤਸ੍ਯ ਵੈ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ।'
ਆਰ੍ਯੇਣ ਸਮਭਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਯਦੁਪੁਙ੍ਗਵ। ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਦੁਃਖਂ ਤੀਰ੍ਣਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਨੇ ਜਾਣਿਆ, ਉਹ ਤੂੰ ਵੀ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਯਦੁਵੰਸ਼ੀ। ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਾਥਸ੍ਤ੍ਵਨਾਥਾਨਾਂ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਨਿ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਵ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮਮ
ਤੂੰ ਨਾਥ ਹੈਂ ਬੇਨਾਥਾਂ ਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ। ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਮਰਸ੍ਵੈਨਾਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤੇਨ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਮਹਾਬੁਧੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਂਡਵ ਜੀਵਦੇ ਹਨ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਚਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪਿਤृष੍ਵਸਾਮ੍। ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਹਾਨੁਗਃ
‘ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਤਾਨ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਤਤੋ ਵੀਰਃ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਕੌਰਵਾਨ੍। ਯਯੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੁਮਤੇ ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਤਪੋਧਨ। ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਪੋਧਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਚ ਕਥਂ ਤਾਨਨ੍ਵਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾਮਾ ਹਨ। ਧਰਮਪਤਨੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਰਹੀ?
ਕਥਮਾਸੁਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯਾਮੇਕਸ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਲੜੇ?
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਤੇषਾਂ ਚੇष੍ਟਿਤਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁਣਾਂ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਤ੍। ਰੇਮਿਰੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪृਥਿਵੀਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤਾਰਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਏਵਂ ਪੁਰਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰੋषੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਪੌਰਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਆਸਾਂਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇष੍ਵਾਸਨੇषੁ ਚ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਰਾਜਸੀ ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਤੇषੁ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਆਯਯੌ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤੁ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋऽਥ ਨਾਰਦਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਏ।
ਪਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜੁष੍ਟੇਨ ਸੁਪਰ੍ਣਾਚਰਿਤੇਨ ਚ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਸੇਵਿਤੇਨ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੁਪਰਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਈ ਹੋਈ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਹੋਈ ਰਾਹ ਤੇ ਆਏ।
ਨਭਸ੍ਸ੍ਥਲੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਦੁਰ੍ਲਭੇਨਾਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਭੂਤਾਰ੍ਚਿਤੋ ਭੂਤਧਰਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਨ੍ਦਿਰਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਤੇ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਰੂਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨਾਜਗਾਮ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨ੍ਤਗੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ।