ਦ੍ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਗਰੁਡਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਾਰੈਃ ਸੌਧੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਗੁਪ੍ਤਮਭ੍ਰਚਯਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ਗੋਪੁਰੈਰ੍ਮਨ੍ਦਰੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀਆਂ ਪੱਖਾਂ ਵਰਗੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਉੱਚੇ ਗੇਟ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਸੀ।
ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋਪੇਤੈਃ ਸੁਸਂਵृਤੈਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਵृਤਂ ਤਦ੍ਧਿ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵੈਰਿਵ ਪਨ੍ਨਗੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ, ਜੋ ਦੋ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਾਸਿਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਯੋਧਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਥੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪਲੰਗਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਹੇਠ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਅੰਕੁਸ਼, ਜੰਗੀ ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਕਲਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਆਯਸੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਚਕ੍ਰੈਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਤਤ੍ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸੁਵਿਭਕ੍ਤਮਹਾਰਥ੍ਯਂ ਦੇਵਤਾਬਾਧਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁਧਰੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਲੌਕਿਕ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੀ।
ਵਿਰੋਚਮਾਨਂ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰੈਰ੍ਭਵਨੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਸਂਕਾਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੇਘਵृਨ੍ਦਮਿਵਾਕਾਸ਼ੇ ਵਿਦ੍ਧਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਮਾਵृਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਰਮ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਧਨਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯੋਪਮਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਗਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਾਃ
ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਆਏ।
ਨਿਵਾਸਂ ਰੋਚਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵਭਾषਾਵਿਦਸ੍ਤਥਾ। ਵਣਿਜਸ਼੍ਚਾਯਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋ ਧਨਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਉਥੇ, ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਸਣ ਆਏ, ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਵਿਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਸਾਯਾਭ੍ਯਾਗਮਂਸ੍ਤਦਾ। ਉਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਚ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਨਗਰਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਰ ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਹਰ ਉਥੇ ਵਸਣ ਆਏ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੁਹਣੇ ਬਾਗਾਂ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਮ੍ਰੈਰਾਮ੍ਰਾਤਕੈਰ੍ਨੀਪੈਰਸ਼ੋਕੈਸ਼੍ਚਮ੍ਪਕੈਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਨ੍ਨਾਗੈਰ੍ਨਾਗਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਲਕੁਚੈਃ ਪਨਸੈਸ੍ਤਥਾ
ਅੰਬ, ਅੰਬ੍ਰਾਤਕ, ਨੀਪ, ਅਸ਼ੋਕ, ਚੰਪਕ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗਪੁਸ਼ਪ, ਲਕੁਚ ਤੇ ਪਨਸ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਸ਼ਾਲਤਾਲਤਮਾਲੈਸ਼੍ਚ ਬਕੁਲੈਸ਼੍ਚ ਸਕੇਤਕੈਃ। ਮਨੋਹਰੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਫਲਭਾਰਾਵਨਾਮਿਤੈਃ
ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਬਕੁਲ, ਸਾਕੇਤਕ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨਮੋਹਕ ਰੁੱਖ, ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ,
ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਮਲਕੈਰ੍ਲੋਧ੍ਰੈਰਙ੍ਕੋਲੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪਿष੍ਪਿਤੈਃ। ਜਮ੍ਬੂਭਿਃ ਪਾਟਲਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕੁਬ੍ਜਕੈਰਤਿਮੁਕ੍ਤਕੈਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਆਮਲਕ, ਲੋਧਰ, ਅੰਕੋਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਜੰਬੂ, ਪਾਟਲਾ, ਕੁਬਜਕ ਤੇ ਅਤਿਮੁਕਤਕ ਨਾਲ,
ਕਰਵੀਰੈਃ ਪਾਰਿਜਾਤੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰੁਮੈਃ। ਨਿਤ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤੈਰ੍ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਜਗਣਾਯੁਤੈਃ
ਕਰਵੀਰ, ਪਾਰਜਾਤ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ,
ਮਤ੍ਤਬਰ੍ਹਿਣਸਂਘੁष੍ਟਕੋਕਿਲੈਸ਼੍ਚ ਸਦਾਮਦੈਃ। ਗृਹੈਰਾਦਰ੍ਸ਼ਵਿਮਲੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਲਤਾਗृਹੈਃ
ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਆਇਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਘਰਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮਨੋਹਰੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗृਹੈਸ੍ਤਥਾऽਜਗਤਿਪ੍ਰਵਤੈਃ। ਵਾਪੀਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਭਿਃ ਪਰਮਾਮ੍ਭਸਾ
ਮਨਮੋਹਕ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ, ਬਣਾਈਆਂ ਟੇਕੀਆਂ ਤੇ ਘਾਟੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੋਵਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ,
ਸਰੋਭਿਰਤਿਰਮ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ। ਹਂਸਕਾਰਣ੍ਡਵਯੁਤੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਾਕੋਪਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਣੇ ਝੀਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਉਤਪਲ ਦੀ ਮਹਿਕ, ਹੰਸ ਤੇ ਕ੍ਰਾਂ crane, ਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀਆਂ।
ਰਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯੋ ਵਨਾਵृਤਾਃ। ਤਡਾਗਾਨਿ ਚ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਬृਹਨ੍ਤਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਨਦੀ ਚ ਨਨ੍ਦਿਨੀ ਨਾਮ ਸਾ ਪੁਰੀਮੁਪਗੂਹਤਿ। ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸਮਾਕੀਰ੍ਣਮਨ੍ਯੈਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍
ਨੰਦਿਨੀ ਨਦੀ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰੀਗਰ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਦਾਭਿਸृਤਂ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕਾਰਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਉਪਭੋਗਸਮृਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਹਤਾਂ ਤੇ ਦੌਲਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ।
ਨਿਤ੍ਯਮਾਰ੍ਯਜਨੋਪੇਤਂ ਨਰਨਾਰੀਗਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍। ਵਾਜਿਵਾਰਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਗੋਭਿਰੁष੍ਟ੍ਰੈਃ ਖਰੈਰਜੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਗਾਂ, ਉਠਾਂ, ਗਧਿਆਂ ਅਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਸਙ੍ਕਾਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਵ੍ਯਰੋਚਤ। ਪੁਰੀਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਾਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਥੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਸ਼ਹਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਪੌਰਵਾਣਾਮਧਿਪਤਿਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਕृਤਮਙ੍ਗਲਸਤ੍ਕਾਰੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਪੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯਾਭਿਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਮਤੀਤ੍ਯ ਚ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਧੌਮਯਾ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਔਪਵਾਹ੍ਯਗਤੋ ਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਸਹਾਭਿਭੂਃ। ਤੋਰਣਦ੍ਵਾਰਸੁਮੁਖਂ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦ੍ਵਾਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੋਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਤੀ-ਦੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸਨ, ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਪੁਰਦ੍ਵਾਰਾਤ੍ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਬਹਵੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਫਲਦੇ-ਫੂਲਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੁੰਬ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਜਯੇਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਿਰਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸੂਤਮਾਗਧਬਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ 'ਜੈ!' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਭਟਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਔਪਵਾਹ੍ਯਗਤੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਮਤੀਤ੍ਯ ਚ। ਕृਤਮਙ੍ਗਲਸਤ੍ਕਾਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਭਵਨਂ ਰਾਜਾ ਨਾਗਰੈਰਭਿਸਂਵृਤਃ। ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮੁਦਿਤੈਰਾਸੀਤ੍ਸਤ੍ਕਾਰੈਰਭਿਪੂਜਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਕੇਸ਼ੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨਗਰਂ ਨਰਨਾਰੀਗਣਾਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ—
ਗੋਧਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਸ੍ਯੈਰ੍ਵृਦ੍ਧਿਂ ਤਦਾਗਮਤ੍
—ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਉਹ ਸਮੇਂ繁ਤੀ ਹੋ ਗਿਆ।