ਪੁਣ੍ਯਾਹਂ ਵਾਚ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗੋਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍। ਗ੍ਰਾਮਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦੀਯਨ੍ਤਾਂ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਵੇ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ; ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੂਬ ਦਾਨ ਦੇਣ।
ਅਙ੍ਗਦੇ ਮਕੁਟਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਰ੍ਹਸ੍ਤਾਭਰਣਮਾਨਯ। ਮੁਕ੍ਤਾਵਲੀਸ਼੍ਚ ਹਾਰਂ ਚ ਨਿष੍ਕਾਣਿ ਕਟਕਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਨੌਕਰ, ਸਿਰ ਲਈ ਮਕੁਟ, ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਹਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਕ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਲਿਆ।
ਕਟਿਬਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਤਥੋਦਰਨਿਬਨ੍ਧਨਮ੍। ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਧਿष੍ਠਿਤਾ ਗਜਾਃ
ਕਮਰ 'ਤੇ ਪੱਟਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਤੇ ਪੇਟ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਉੱਤਰੇ ਹਾਥੀ ਸਜਾਏ ਗਏ।
ਜਾਹ੍ਨਵੀਸਲਿਲਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨੀਯਨ੍ਤਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ। ਅਭਿषੇਕੋਦਕਕ੍ਲਿਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਔਪਵਾਹ੍ਯੋਪਰਿਗਤਂ ਦਿਵ੍ਯਚਾਰਮਰਵੀਜਿਤਮ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਸਮੀ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦਾ।
ਜਯੇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਵਾਕ੍ਯੇਨੁ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਨृਪੈਸ੍ਤਥਾ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਜਮੀਢਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ 'ਜੈ!' ਦੀ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵਧਾਈ ਮਿਲਦੀ, ਸਭ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਜਮੀਢਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਹਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤੁ ਪਰੇ ਜਨਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਕृਤੋਪਕਾਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਮਮੈਵ ਚ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੋਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਜਰੂਰ ਵਾਪਸ ਮਿਲੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'
ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍। ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਦ੍ਯੈਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਂਦਾ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਤਦਾ। ਤਥੋਕ੍ਤਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਹਰ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਦਾ। ਆਗਤ੍ਯ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਸੁਹृਦ੍ਗਣੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਯਨ ਆਏ, ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ।
ਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤੈਃ ਸਹਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੇਸ਼ਵਾਨੁਮਤੇ ਤਦਾ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਰਸਮਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਕृਪੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਧੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਸਕੇਸ਼ਵੌ। ਬਾਹ੍ਲੀਕਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਚਾਤੁਰ੍ਵੇਦ੍ਯਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਧੌਮਿਆ, ਵਿਆਸ, ਕੇਸ਼ਵ, ਬਾਹਲੀਕ ਤੇ ਸੋਮਦੱਤ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਸਨ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਭਦ੍ਰਪੀਠੇ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਪਾਨ੍ਭਵਾਨ੍। ਰਾਜਸੂਯਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਵਭृਥਸ੍ਨਾਨਂ ਮੋਦਤਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਪੂਜਯਨ੍
ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ। ਜਯੇਤਿ ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕੌਰਵ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, 'ਜੈ!' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਖੂਤ ਧਨ ਵੰਡਿਆ।
ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਃ ਕੁਰਨਨ੍ਦਨਃ। ਔਪਵਾਹ੍ਯਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਸਭ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਰਸਮੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦਾ।
ਰਰਾਜ ਰਾਜਾਭਿਮਤੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਦੈਵਤੈਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਹੇਂਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ; ਫਿਰ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ—
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਨਾਗਰੈਃ ਪੂਜਿਤੋ ਗृਹਮ੍। ਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਕੌਰਵਾਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਏ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰਿਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਂ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦੁਖ ਜਾਣਿਆ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸਮਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਅਭਿषੇਕਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪੋ ਹ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਹ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯੈਵ ਨृਪ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸਿ ਕੌਰਵ। ਆਯੁਃ ਪੁਰੂਰਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਹੁषੇਣ ਯਯਾਤਿਨਾ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕੌਰਵ। ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਪੁਰੂਰਵ, ਨਹੁਸ਼ ਅਤੇ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਤੁ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ। ਰਾਜਧਾਨੀ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਮਹਾਭੁਜ
ਖਾਂਡਵ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੌਰਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਂ ਮੁਨਿਗਣੈਰ੍ਲੋਭਾਦ੍ਬੁਧਸੁਤਸ੍ਯ ਵੈ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪੁਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ
ਉਹ ਨਗਰ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਬੁਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਨਗਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਵੇਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਨ੍ਤਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਭਜਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਪੁਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਮृਦ੍ਧਂ ਵੈ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘ
ਨਗਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਇਸ ਲਈ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਰਥੈਰ੍ਨਾਗੈਰ੍ਹਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੁ ਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਥ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ ਤਤੋ ਘੋषਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੈਰ੍ਵਰੈਃ। ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਵਾਜਾ-ਘੋਸ਼ ਸੀ, ਚਲ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਗਰ-ਵਾਸੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਗਚ੍ਛਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਗਪੁਰਾਲਯਾਤ੍। ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹਿਤਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਨਾਰ੍ਹਤੇਤਿ ਚ ਨਾਗਰਾਨ੍
ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲ ਪਏ, ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।