ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਬਨ੍ਧਮੇਯਿਵਾਨ੍। ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਤੇਤ੍ਮਾਨਂ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ, ਪਾਂਚਾਲੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਯਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੀ ਮਤਾ। ਯਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨੀ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਯਜਨਸੇਨ।
ਏਤਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਕੁਰਵੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਰੂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਨ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।
ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮੇਤੇ ਚਾਪਿ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਉਤ੍ਸੁਕਾ ਨਗਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਪृਥਾ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਣਗੇ।
ਕृष੍ਣਾਮਪਿ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕੁਰੁਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਤੇ ਪੁਰਂ ਚ ਵਿषਯਾਸ਼੍ਚ ਨਃ
ਕੁਰੂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਾਂਚਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤੁ ਮਾ ਚਿਰਮ੍। ਗਮਨਂ ਸਹਦਾਰਾਣਾਮੇਤਦਤ੍ਰ ਮਤਂ ਮਮ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
ਨਿਸृष੍ਟੇषੁ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਨ੍। ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਂਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਥਾਤ੍ਥ ਵਿਦੁਰਾਦ੍ਯ ਮਾਮ੍। ਮਮਾਪਿ ਪਰਮੋ ਹਰ੍षਃ ਸਂਬਨ੍ਧੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਵਿਦੁਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਹੀ ਸਹੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਗਮਨਂ ਚਾਪਿ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦृਢਮੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਨ ਤੁ ਤਾਵਨ੍ਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਯਂ ਗਿਰਾ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਸਹੀ ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਖਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਮਨ੍ਯਤੇ ਵੀਰਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚੈਵ ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਜਦੋਂ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਮੰਨਣਗੇ,
ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੌ ਤਦਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਏਤੌ ਹਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤੌ
ਤੇ ਜਦ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ; ਇਹ ਦੋਨੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੀ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰਵਨ੍ਤੋ ਵਯਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਾਨੁਗਾਃ। ਯਥਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਨਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਗਮਨਂ ਰੋਚਤੇ ਮਮ। ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਮਨ੍ਯਤੇ ਵੀਰੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਦਾਸਾਰਹ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਮਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਤਥੈਵ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਸੁਭਾਗੇ ਪੁੱਤਰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਹਨ, ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਯਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਯਥੈषਾਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਧ੍ਯਾਯਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਉਨੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ, ਜਿੰਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਕੇਸ਼ਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਾਯਾਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵੇਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਪਾਦੌ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृਥਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚ ਮਹੀਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਛੋਹ ਕੇ, ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵਰਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸ਼ੁਸ਼ੋਚ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਕੌਂਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੁਖ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਜ੍ਜਤੁਗृਹੇ ਮृਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਕੂਰ੍ਮੀ ਚਿਨ੍ਤਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਮਤਾ
ਤੇਰੇ ਚਿਰਤੋਂ, ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਫਿਰ ਜੀਉਂਦੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਛੂਆ ਆਪਣੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਵਰ੍ਧਿਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਥਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨਸ੍ਤਥਾ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਿਵੇਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਯਥਾ ਪਰਭृਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਰਿष੍ਟਾ ਵਰ੍ਧਯੇਤ੍ਸਦਾ। ਤਥੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਮ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਰਾਈ ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਇੰਝ ਹੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕਾ ਮਯਾ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਆਏ ਹਨ, ਕੁਝ ਤਾਂ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮਿੱਟਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ।
ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਸ਼ੋਕਂ ਕੁਰੁ ਮਾਧਵਿ
ਸਭ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਨ, ਮਾਧਵੀ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਆਦਾਯ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚੈਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਪਾਂਡਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ,
ਸਵਿਹਾਰਂ ਸੁਖਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍। `ਸੁਵਰ੍ਣਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਗ੍ਰੈਵੇਯਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਣਾਙ੍ਕੁਸ਼ਭੂषਿਤਾਨ੍
ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਗਰ ਵਿਚ ਗਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਸਨ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰਿष੍ਕਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਕਰਟਾਮੁਖਾਨ੍। ਅਧਿष੍ਠਿਤਾਨ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਟੁੱਟੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਵੱਡੇ ਅਫਸਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਰਾਜਾ ਗਜਾਨਾਂ ਵਰਵਰ੍ਮਿਣਾਮ੍। ਰਥਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਵਧੀਆ ਬਚਾਵ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦਿੱਤੇ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਜਾਂ ਭਾਨੁਮਚ੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਦਾ। ਸੁਵਰ੍ਣਪਰਿਬਰ੍ਹਾਣਾਂ ਵਰਚਾਮਰਮਾਲਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਚਮਕਦੇ ਚਾਰ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਵਧੀਆ ਚਮਰ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਿੱਤੇ।
ਜਾਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਨृਪਃ। ਦਾਸੀਨਾਮਯੁਤਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਰਭੂषਣਮ੍। ਤਤਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਦਾਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਰਧਨ੍ਵਨਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਸਲੀ ਘੋੜੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਿੱਤੇ।