ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। `ਹਿਤਂ ਚ ਪਰਮਂ ਸਤ੍ਯਮਬ੍ਰੂਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍।' ਹਿਤਂ ਚ ਪਰਮਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮਾਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨੀ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਵਡਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਬਚਨ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਤਥੈਵ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ, ਵੀਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਥੈਵ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਰਾਜ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਰਾਨਯ ਗਚ੍ਛੈਤਾਨ੍ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਾਨ੍। ਤਯਾ ਚ ਦੇਵਰੂਪਿਣ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ ਭਾਰਤ
ਖੱਤਰ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ-ਸਰੂਪ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਲੈ ਆ, ਭਾਰਤ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਜੀਵਤਿ ਸਾ ਪृਥਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਦ੍ਰੁਪਦਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਲਬ੍ਧਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਭਾਗ ਨਾਲ ਪਾਰਥ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਕੁੰਤੀ ਜੀਵਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪੁਰੋਚਨਃ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਮਮ ਪਰਂ ਦੁਃਖਮਪਨੀਤਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਭਾਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਪੁਰੋਚਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਹਾਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਮ੍। ਆਗਾਤ੍ਕਤਿਪਯਾਹੋਭਿਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਖੱਤਰ ਤੇਜ਼ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਰਾਜ-ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਵਿਦੁਰੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸਕਾਸ਼ਂ ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲੈ।
ਸਮੁਪਾਦਾਯ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਸੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹ
ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਲਈ ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਨ੍ਯਾਯਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਪਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਕੋਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਦੁਰਂ ਤਤਃ। ਚਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਸਂਵਿਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛੇ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ ਤਾਨ੍ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਭਾਰਤ; ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛੇ।
ਤੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਮਿਤਬੁਦ੍ਦਿਃ ਸ ਪੂਜਿਤੋ ਹਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਵਚਨਾਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਨੇਹਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਬੇਅੰਤ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛੇ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਨਾਮਯਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਨ੍। ਪ੍ਰਦਦੌ ਚਾਪਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਵਸੂਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਥਾ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕੌਰਵੈਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚਾਮਿਤਮਤਿਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਰਾਜਞ੍ਛृਣੁ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਚੋ ਮਮ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸੁਣੋ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਸਮੇਤ,
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ੍ਤੇ ਦृਢਂ ਚਾਪਿ ਸਂਬਨ੍ਧੇਨ ਨਰਾਧਿਪ
ਰਾਜਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੇਰੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਬੰਧ ਰਾਹੀਂ ਪੱਕਾ ਪਿਆਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਕੌਰਵੈਃ ਸਹ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕੁਸ਼ਲਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪ੍ਰਿਯਸਖਸ੍ਤਵ। ਸਮਾਸ਼੍ਲੇषਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਿ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਦ੍ਰੋਣ, ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਬਨ੍ਧਮੇਯਿਵਾਨ੍। ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਤੇਤ੍ਮਾਨਂ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ, ਪਾਂਚਾਲੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਯਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੀ ਮਤਾ। ਯਥਾ ਸਂਬਨ੍ਧਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨੀ ਨਹੀਂ, ਜਿੰਨੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਯਜਨਸੇਨ।
ਏਤਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਕੁਰਵੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਰੂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਨ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।
ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮੇਤੇ ਚਾਪਿ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਉਤ੍ਸੁਕਾ ਨਗਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਪृਥਾ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਣਗੇ।
ਕृष੍ਣਾਮਪਿ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕੁਰੁਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਤੇ ਪੁਰਂ ਚ ਵਿषਯਾਸ਼੍ਚ ਨਃ
ਕੁਰੂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਾਂਚਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤੁ ਮਾ ਚਿਰਮ੍। ਗਮਨਂ ਸਹਦਾਰਾਣਾਮੇਤਦਤ੍ਰ ਮਤਂ ਮਮ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
ਨਿਸृष੍ਟੇषੁ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਨ੍। ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਂਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਥਾਤ੍ਥ ਵਿਦੁਰਾਦ੍ਯ ਮਾਮ੍। ਮਮਾਪਿ ਪਰਮੋ ਹਰ੍षਃ ਸਂਬਨ੍ਧੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਵਿਦੁਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਹੀ ਸਹੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਗਮਨਂ ਚਾਪਿ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦृਢਮੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਨ ਤੁ ਤਾਵਨ੍ਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਯਂ ਗਿਰਾ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਸਹੀ ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਖਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਮਨ੍ਯਤੇ ਵੀਰਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚੈਵ ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਜਦੋਂ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਮੰਨਣਗੇ,