ਸ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਃ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਹ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਪੁਰਾਣਰ੍षੇਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਆਸਤਿਕ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿषੁ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ ਸੂਤਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕਹਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਸੁਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਿਦਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਦਹਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਵਿਆਸ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਇਦਮਾਸ੍ਤੀਕਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ੌਨਕ ਪृਚ੍ਛਤੇ। ਕਥਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਸ਼ੌਨਕਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਸਤਿਕ ਦੀ ਕਥਾ ਪੁੱਛੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੀਕਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਯਤਾਹਾਰਸ੍ਤਪਸ੍ਯੁਗ੍ਰੇ ਰਤਃ ਸਦਾ
ਆਸਤਿਕ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਸਾਦਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਖਤ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਯਾਯਾਵਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਜਰਤਕਾਰੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਤਪ ਸੀ, ਯਾਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਯਤ੍ਰਸਾਯਂਗृਹੋ ਮੁਨਿਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਲਈ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚ ਸਮਾਪ੍ਲਾਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਟਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਚਰਨ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦੁਸ਼੍ਚਰਾਮਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਦਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਔਖਾ ਸੀ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸ਼ੁष੍ਯਨ੍ਨਨਿਮਿषੋ ਮੁਨਿਃ। ਇਤਸ੍ਤਤਃ ਪਰਿਚਰਨ੍ਦੀਪ੍ਤਪਾਵਕਸਪ੍ਰਭਃ
ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦਾ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸੁੱਕਦਾ, ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਇधर-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦਾ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਅਟਮਾਨਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍। ਲਮ੍ਬਮਾਨਾਨ੍ਮਹਾਗਰ੍ਤੇ ਪਾਦੈਰੂਰ੍ਧ੍ਵੈਰਵਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍
ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲਟਕਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਪਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਸੀ।
ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵੈ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਃ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍। ਕੇ ਭਵਨ੍ਤੋऽਵਲਮ੍ਬਨ੍ਤੇ ਗਰ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਧੋਮੁਖਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਵੀਰਣਸ੍ਤਮ੍ਭਕੇ ਲਗ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਭਕ੍ਸ਼ਿਤੇ। ਮੂषਕੇਨ ਨਿਗੂਢੇਨ ਗਰ੍ਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਤ੍ਯਵਾਸਿਨਾ
ਵੀਰਣੇ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਚੂਹਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਾਯਾਵਰਾ ਨਾਮ ਵਯਮृषਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਸਂਤਾਨਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਧੋ ਗਚ੍ਛਾਮ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਯਾਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਵੰਸ਼ ਦੀ ਘਟਾਈ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸਂਤਤਿਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਮਨ੍ਦਭਾਗ੍ਯੋऽਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਾਨਾਂ ਤਪ ਏਕਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ, ਜਰਤਕਾਰੂ ਨਾਮ ਦਾ, ਬਚਿਆ ਹੈ; ਥੋੜੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਬਾਕੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਭਾਗ ਵਾਲਾ, ਕੇਵਲ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨ ਸ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਜਨਯਿਤੁਂ ਦਾਰਾਨ੍ਮੂਢਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ। ਤੇਨ ਲਮ੍ਬਾਮਹੇ ਗਰ੍ਤੇ ਸਂਤਾਨਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।
ਅਨਾਥਾਸ੍ਤੇਨ ਨਾਥੇਨ ਯਥਾ ਦੁष੍ਕृਤਿਨਸ੍ਤਥਾ। `ਯੇषਾਂ ਤੁ ਸਂਤਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਸੁਖਾਵਹਾ
ਉਹ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਅਨਾਥ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੁਖ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਲਭਨ੍ਤੇ ਵਸਤਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪੁਣ੍ਯਕृਤੋऽਪਿ ਹਿ।' ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬਨ੍ਧੁਰਿਵਾਸ੍ਮਾਕਮਨੁਸ਼ੋਚਸਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਲੋਕ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ?
ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੋ ਭਵਾਨਿਹ ਨਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਨਃ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾਨਨੁਸ਼ੋਚਸਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੋ; ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਜੋ ਦੁਖ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਮਮ ਪੂਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵੈ ਪਿਤਰਃ ਸਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਬ੍ਰੂਤ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਦ੍ਯ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਹਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੋ; ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਰਤਕਾਰੂ ਆਪ ਹਾਂ।
ਯਤਸ੍ਵ ਯਤ੍ਨਵਾਂਸ੍ਤਾਤ ਸਂਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਨਃ। ਆਤ੍ਮਨੋऽਰ੍ਥੇऽਸ੍ਮਦਰ੍ਥੇ ਚ ਧਰ੍ਮ ਇਤ੍ਯੇਵ ਵਾ ਵਿਭੋ
ਪਿਆਰੇ, ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਤ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਲਈ, ਇਹੀ ਕਰ।
ਨ ਹਿ ਧਰ੍ਮਫਲੈਸ੍ਤਾਤ ਨ ਤਪੋऽਭਿਃ ਸੁਸਂਚਿਤੈਃ। ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤੀਹ ਪੁਤ੍ਰਿਣੋ ਯਾਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਪਿਆਰੇ, ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਚੰਗੀ ਤਪस्या ਨਾਲ, ਉਹ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰ ਬਿਨਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤਦ੍ਦਾਰਗ੍ਰਹਣੇ ਯਤ੍ਨਂ ਸਂਤਤ੍ਯਾਂ ਚ ਮਨਃ ਕੁਰੁ। ਪੁਤ੍ਰਕਾਸ੍ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਃ ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਪੁੱਤਰ, ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਨ ਦਾਰਾਨ੍ਵੈ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਨ ਧਨਂ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥਤਃ। ਭਵਤਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਕਰਿष੍ਯੇ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਧਨ ਲਈ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਮਯੇਨ ਚ ਕਰ੍ਤਾऽਹਮਨੇਨ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਤਥਾ ਯਦ੍ਯੁਪਲਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਐਸੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸਨਾਮ੍ਨੀ ਯਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਮੇ ਦਿਤ੍ਸਿਤਾ ਚੈਵ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ। ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵਤ੍ਤਾਮਹਂ ਕਨ੍ਯਾਮੁਪਯਂਸ੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨੋਂ ਦਿਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਵਾਂਗ ਜੀਵੇ—ਮੈਂ ਐਸੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਲਵਾਂਗਾ।
ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਹਿ ਮੇ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀष੍ਯੇ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤੁ ਯਦਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪਤਨੀ ਦੇਵੇਗਾ? ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਦਾਰਕ੍ਰਿਯਾਹੇਤੋਃ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਮਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਪੂਰਵਜੋ; ਤੇ ਇਸ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਹੀ—ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਭਵਤਾਂ ਤਾਰਣਾਯ ਵੈ। ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਨ੍ਤਾਂ ਪਿਤਰੋ ਮਮ
ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਇਕ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਦਾ ਲਈ ਥਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।