ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਮੁਪਾਨੀਤੈਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰ ਹਿਤੈਰ੍ਨृਪ। ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਵਾਚ੍ਯਮਿਤ੍ਯਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ, ਜਦ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਸਲਾਹ ਲਈ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮ, ਲਾਭ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਮਾਪ੍ਯੇषਾ ਮਤਿਸ੍ਤਾਤ ਯਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਂਵਿਭਜ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਧਰ੍ਮ ਏष ਸਨਾਤਨਃ
ਮੇਰੀ ਵੀ ਇਹੀ ਸੋਚ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਸੀ। ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਾਯਾਸ਼ੁ ਨਰ਼ਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ। ਬਹੁਲਂ ਰਤ੍ਨਮਾਦਾਯ ਤੇषਾਮਰ੍ਥਾਯ ਭਾਰਤ
ਕੋਈ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਜਲਦੀ ਡਰੁਪਦ ਕੋਲ ਭੇਜ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ।
ਮਿਥਃ ਕृਤ੍ਯਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਸ ਆਦਾਯ ਵਸੁ ਗਚ੍ਛਤੁ। ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਤਤ੍ਸਂਯੋਗੋਦ੍ਭਵਾਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇ ਤੇ ਆਪਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਤੇ ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰੇ।
ਸਂਪ੍ਰੀਯਮਾਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤਥਾ। ਅਸਕृਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਚੈਵ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੱਸੇ, ਤੇ ਡਰੁਪਦ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਉਚਿਤਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਿਯਤ੍ਵਂ ਚ ਯੋਗਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵਰ੍ਣਯੇਤ੍। ਪੁਨਃਪੁਨਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਯੇਯਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍
ਉਹ ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਢੁਕਵੀਂਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਵੇ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਨਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ
ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇਵੇ।
ਤਥਾ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਡਰੁਪਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੋਵੇ, ਦੇਵੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਹਰ੍षਯ।' ਏਵਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋऽਨਨ੍ਤਰਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਤੇषਾਮਾਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਤੋਹਫੇ ਦੇ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਫੌਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੇषੁ ਵੀਰੇषੁ ਬਲਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਾਨੇਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਿਹ
ਜਦੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਫੌਜ ਚੰਗੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਵਿਕਰਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸਦਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਪ੍ਰਕृਤੀਨਾਮਨੁਮਤੇ ਪਦੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੈਤृਕੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਏਤਤ੍ਤਵ ਮਹਾਰਾਜ ਤੇषੁ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਚੈਵ ਹਿ। ਵृਤ੍ਤਮੌਪਯਿਕਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਹ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯੋਜਿਤਾਵਰ੍ਥਮਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇष੍ਵਨਨ੍ਤਰੌ। ਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤਾਂ ਤ੍ਵਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਕਿਮਦ੍ਭੁਤਤਰਂ ਤਤਃ
ਜੇ ਦੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਅਜੀਬ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦੁष੍ਟੇਨ ਮਨਸਾ ਯੋ ਵੈ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਿ)ਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਨਾਮ ਕਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਤਾਂ ਮਤਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਛੁਪ ਕੇ ਬੁਰਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨ ਮਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰ੍ਥਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਚੇਤਰਾਯ ਵਾ। ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਸੁਖਮ੍
ਮਿਤਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਲਾਭ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁਖ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞੋऽਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞੋ ਬਾਲੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਃ। ਸਸਹਾਯੋऽਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਚਾਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾਸਮਝ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਕੱਲਾ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਹਰ ਹਾਲਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦਮ੍ਬੁਵੀਚ ਇਤੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਗृਹੇ ਰਾਜਾ ਮਾਗਧਾਨਾਂ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅੰਬੁਵੀਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਹੀਨਃ ਕਰਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸਪਰਮੋ ਨृਪਃ। ਅਮਾਤ੍ਯਸਂਸ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇष੍ਵੇਵਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਹਾਕਰ੍ਣਿਰ੍ਬਭੂਵੈਕੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਦਾ। ਸ ਲਬ੍ਧਬਲਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨੋऽਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਮਹਾਕਰਨੀ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਸਰਵਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਸਮਝ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਰਾਜ੍ਞ ਉਪਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਤ੍ਨਧਨਾਨਿ ਚ। ਆਦਦੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਮੂਢ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜ-ਮੌਜਾਂ, ਔਰਤਾਂ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਧਨ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਹਕਦਾਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕਰ ਲੀ।
ਤਦਾਦਾਯ ਚ ਲੁਬ੍ਧਸ੍ਯ ਲੋਭਾਲ੍ਲੋਭੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਧਤ। ਤਥਾਹਿ ਸਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਯਮਸ੍ਯ ਜਿਹੀਰ੍षਤਿ
ਉਹ ਲਾਲਚੀ, ਇਹ ਸਭ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜ ਵੀ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਹੀਨਸ੍ਯ ਕਰਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਚ੍ਛ੍ਵਾਸਪਰਮਸ੍ਯ ਚ। ਯਤਮਾਨੋऽਪਿ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ
ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਹੇ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰੇ, ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਹਿਤਾ ਨੂਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਪੁਰੁषੇਨ੍ਦ੍ਰਤਾ। ਯਦਿ ਤੇ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਹੋਰ ਕੀ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਜੇ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇਗਾ।
ਮਿषਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਤਦ੍ਧੁਵਮ੍। ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਚੇਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਯਤਮਾਨੋ ਨ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਹੋਰ ਕੁਝ ਲਿਖ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰ ਲੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨੁਪਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਸਾਧ੍ਵਸਾਧੁਤਾਮ੍। ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਚੈਵ ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਚ ਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ-ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਪਛਾਣ; ਮਾੜਿਆਂ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਭਾਵਦੋषੇਣ ਯਦਰ੍ਥਮਿਦਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਦੁष੍ਟ ਪਾਣ੍ਡਵਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੋषਮਾਖ੍ਯਾਪਯਸ੍ਯੁਤ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਹਿਤਂ ਤੁ ਪਰਮਂ ਕਰ੍ਣ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਅਥ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਦੁष੍ਟਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਰਨਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗਲਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ।
ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਚੇਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਪਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਕੁਰਵੋ ਵੈ ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਚਿਰੇਣੈਵ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਦੱਸੀ ਹੋਈ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਰੁ ਪਰਿਵਾਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਰਾਜਨ੍ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਾਚ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਨ ਤ੍ਵਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣੇ ਵੈ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਰਾਜਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਹਿਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਸਿ ਤਨ੍ਨ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਪਰ ਤੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ।