ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਕਰ੍षਨ੍ਯਾਦਵਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦ ਤਕ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ—
ਵਸੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਮੇਵ ਚ ਕੇਵਲਮ੍। ਨਾਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਕਥਂਚਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੌਲਤ, ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਜਾਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ—ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਰਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਞ੍ਜਿਤਵਾਨ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਕ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਫਤਿਹ ਕਰ ਲਏ ਸਨ।
ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ੍ਵਕੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਬਹਾਦਰੀ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੂਬੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਬਹਾਦਰੀ ਹੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤੇ ਬਲੇਨ ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਮਹਤਾ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯਾਮੇਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਚੌਕਸ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਡਰੁਪਦ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈਏ।
ਨ ਹਿ ਸਾਮ੍ਨਾ ਨ ਦਾਨੇਨ ਨ ਭਦੇਨ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਸਾਧਯਿਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਤਾਞ੍ਜਹਿ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਾ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹਰਾਓ।
ਤਾਨ੍ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਜਿਤ੍ਵੇਮਾਮਖਿਲਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਅਤੋ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯੋਪਾਯਂ ਜਨਾਧਿਪ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗੋ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਧੇਯਵਚੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਭਿਪੂਜ੍ਯ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਰਨ ਦੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨੇ। ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਕ੍ਰਮਸਂਪਨ੍ਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬਹਾਦਰ ਵਲੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਹੀ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭੂਯ ਏਵ ਤੁ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਦੁਰ ਏਵ ਚ। ਯੁਵਾਂ ਚ ਕੁਰੁਤਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਨਃ ਸੁਖੋਦਯਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਸੋਚੋ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਵੇ।
ਤਤ ਆਨਾਯ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਵੈ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਥੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ।
ਨ ਰੋਚਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੈਃ ਕਥਂਚਨ। ਯਥੈਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮੇ ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਜਿਵੇਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਮੇਰੇ ਨੇ, ਓਹੋ ਹੀ ਪਾਂਡੂ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾ ਮਮ। ਯਥਾ ਚ ਮਮ ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰ ਤਥਾ ਤਵ
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਨੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹੀ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਰੱਖਣੇ ਨੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵੀ।
ਯਥਾ ਚ ਮਮ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਤੇ। ਤਥਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਵੀ ਹਨ। ਇੰਝ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਏਵਂ ਗਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਤੈਰ੍ਨ ਰੋਚੇ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵੀਰੈਰ੍ਦੀਯਤਾਮਰ੍ਧਭੂਮਿਃ। ਤੇषਾਮਪੀਦਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਰੂਤ੍ਤਮਾਨਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣ ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਰਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ, ਪਿਉ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਯਥਾ ਰ੍ਜਾਯਂ ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਤਾਤ ਪਸ਼੍ਯਸਿ। ਮਮ ਪੈਤृਕਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਤੇऽਪਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਰਾਜ ਆਪਣਾ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਇਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਕੁਤ ਏਵ ਤਵਾਪੀਦਂ ਭਾਰਤਸ੍ਯਾਪਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਧਰ੍ਮੇਣ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤੇऽਪਿ ਰਾਜ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਰਾਜ ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਰਾਜ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਇਹੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਮਧੁਰੇਣੈਵ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇषਾਮਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍। ਏਤਦ੍ਧਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹੀ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ।
ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਚੇਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨ ਹਿਤਂ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਵਾਪ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸਕਲਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੇਰੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕੀਰ੍ਤਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤਿष੍ਠ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਪਰਮਂ ਬਲਮ੍। ਨष੍ਟਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਂ ਹ੍ਯਫਲ਼ਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਜ਼ਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਿਕੰਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ ਕੌਰਵ। ਤਾਵਜ੍ਜੀਵਤਿ ਗਾਨ੍ਧਰੇ ਨष੍ਟਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਓਹ ਤਦ ਤੱਕ ਹੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਾਂਧਾਰੀ। ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਚਲੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮਿਮਂ ਸਮੁਪਾਤਿष੍ਠ ਧਰ੍ਮਂ ਕੁਰੁਕੁਲੋਚਿਤਮ੍। ਅਨੁਰੂਪਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਾਤ੍ਮਨਃ ਕੁਰੁ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਚਲਣ-ਚਾਲਾ ਅਪਣਾ, ਜੋ ਕੁਰੁ ਘਰ ਨੂੰ ਸੂਟਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਕਰਮ ਕਰ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਧ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾ ਹਿ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਜੀਵਤਿ ਸਾ ਪृਥਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਰੋਚਨਃ ਪਾਪੋ ਨ ਸਕਾਮੋऽਤ੍ਯਯਂ ਗਤਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੁਰੋਚਨ ਦੀ ਮੰਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ।
ਯਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤੇ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸੁਤਾਸੁਤਾਃ। ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਹੇ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਤਥਾਗਤਾਮ੍। ਨ ਚਾਪਿ ਦੋषੇਣ ਤਥਾ ਲੋਕੋ ਮਨ੍ਯੇਤ੍ਪੁਰੋਚਨਮ੍। ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਲੋਕੋ ਦੋषੇਣ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਦ ਲੋਕ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੰਤੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਦਿਦਂ ਜੀਵਿਤਂ ਤੇषਾਂ ਤਵ ਕਿਲ੍ਬਿषਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਸਮਝੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਵੀ।
ਨ ਚਾਪਿ ਤੇषਾਂ ਵੀਰਾਣਾਂ ਜੀਵਤਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੋਂਸ਼ਃ ਸ਼ਕ੍ਯ ਆਦਾਤੁਮਪਿ ਵਜ੍ਰਭृਤਾ ਸ੍ਵਯਂ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤਾੜਨਾ, ਚਾਹੇ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਆਪ ਆ ਜਾਵੇ, ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇऽਵਸ੍ਥਿਤਾ ਧਰ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਵੈਕਚੇਤਸਃ। ਅਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਰਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਭ ਇੱਕ ਮਨ ਕਰਕੇ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਅਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਤੋਂ, ਵੰਚਿਤ ਰਹੇ।
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਯਦਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਮੇ। ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਚ ਯਦਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੇषਾਮਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਦੇ।