ਦਰ੍ਪਂ ਵਾ ਵਦਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਕੇਚਿਦਤ੍ਰ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤਃ ਪਰੈਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ-ਬੋਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਥਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਮਦਾਭਿਰ੍ਵਿਲੋਭ੍ਯਤਾਮ੍। ਏਕੈਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਵਿਰਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਾਂ, ਉਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੇਰੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾਂ ਚੈਵ ਰਾਧੇਯਸ੍ਤੇषਾਮਾਗਮਨਾਯ ਵੈ। ਤੈਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਕਾਰੈਃ ਸਨ੍ਨੀਯ ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤਾਮਾਪ੍ਤਕਾਰਿਭਿਃ
ਰਾਧੇਯਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਏਤੇषਾਮਪ੍ਯੁਪਾਯਾਨਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਦੋषਵਾਨ੍ਮਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਯਪ੍ਰੋਗਮਾਤਿष੍ਠ ਪੁਰਾ ਕਾਲੋऽਤਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਤਰੀਕਾ ਤੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਅਮਲ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਧ੍ਯਕृਤਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭੇ। ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਦ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਮਮ ਮਤਿਸ੍ਤਾਤ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸਾਧ੍ਵੀ ਕਿਂ ਵਾ ਰਾਧੇਯ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਇਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਤਵ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਨ ਸਮ੍ਯਗਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਨ ਹ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੁਰੁਵਰ੍ਧਨ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਯਤਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਨਿਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਤਦਾ ਵੀਰ ਨ ਚੈਵ ਸ਼ਕਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਈ ਚਲਾਕੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਇਹੈਵ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਸਮੀਪੇ ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਜਾਤਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸ਼ਕਿਤਾ ਨੈਵ ਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਬਿਨਾ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਰਹੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ।
ਜਾਤਪਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਦੇਸ਼ਸ੍ਥਾ ਵਿਵृਦ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋऽਦ੍ਯ ਤੇ। ਨੋਪਾਯਸਾਧ੍ਯਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਮਮੈषਾ ਮਤਿਰਚ੍ਯੁਤਾ
ਹੁਣ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਯਕੀਨ ਹੈ।
ਨ ਚ ਤੇ ਵ੍ਯਸਨੈਰ੍ਯੋਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਿष੍ਟਕृਤੇਨ ਚ। ਸ਼ਕਿਤਾਸ਼੍ਚੇਪ੍ਸਵਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਵੀ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਗੱਦੀ ਲੈਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਭੇਦਸ਼੍ਚ ਨਾਧਾਤੁਂ ਤੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ। ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਯੇ ਰਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਨ ਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪਰਸਪਰ ਫੁਟ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਜੋ ਇੱਕ ਹੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨ ਚਾਪਿ ਕृष੍ਣਾ ਸ਼ਕ੍ਯੇਤ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੇਦਯਿਤੁਂ ਪਰੈਃ। ਪਰਿਦ੍ਯੂਨਾਨ੍ਵृਤਵਤੀ ਕਿਮੁਤਾਦ੍ਯ ਮृਜਾਵਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਸੀ—ਹੁਣ ਜਦ ਉਹ ਸੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖ ਹੋਵੇਗੀ?
ਈਪ੍ਸਿਤਸ਼੍ਚ ਗੁਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮੇਕਸ੍ਯਾ ਬਹੁਭਰ੍ਤृਤਾ। ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਤੀ ਕृष੍ਣਾ ਨ ਸਾ ਭੇਦਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦਾ ਗੁਣ ਹੈ ਕਈ ਪਤੀ ਹੋਣੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਆਰ੍ਯਵ੍ਰਤਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਨ ਸ ਰਾਜਾ ਧਨਪ੍ਰਿਯਃ। ਨ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਨੈਰਪਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਚ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਨ ਦਾ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇਣ ਲਈ ਵੀ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਤਥਾऽਸ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਵਾਨਨੁਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋਪਾਯਸਾਧ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਕृਤਮੂਲਾਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੋਣਹਾਰਾ, ਇਹੀ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਧਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਹਰਣੀਯਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਾਤ ਰੋਚਤਾਮ੍। ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਨ੍ਯਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਕੋ ਲਘੁਃ। ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਹਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਾ ਵਿਚਾਰਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹੀ ਵੱਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਪਿਆਰੇ; ਜਦ ਤਕ ਪਾਂਚਾਲ ਪੱਖ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੀਏ, ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਾ ਕਰ।
ਵਾਹਨਾਨਿ ਪ੍ਰਭੂਤਾਨਿ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਕੁਲਾਨਿ ਚ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਤੇषਾਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਤਾਵਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜਦ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵਾਧੂ ਵਾਹਨ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਯਾਵਚ੍ਚ ਰਾਜਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਨੋਦ੍ਯਮੇ ਕੁਰੁਤੇ ਮਨਃ। ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜਦ ਤਕ ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਕਰ੍षਨ੍ਯਾਦਵਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦ ਤਕ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ—
ਵਸੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਮੇਵ ਚ ਕੇਵਲਮ੍। ਨਾਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਕਥਂਚਨ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੌਲਤ, ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਜਾਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ—ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਰਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਞ੍ਜਿਤਵਾਨ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਕ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਫਤਿਹ ਕਰ ਲਏ ਸਨ।
ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ੍ਵਕੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਵਿਕ੍ਰਮਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭ
ਬਹਾਦਰੀ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੂਬੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਬਹਾਦਰੀ ਹੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤੇ ਬਲੇਨ ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਮਹਤਾ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਨਯਾਮੇਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਚੌਕਸ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਡਰੁਪਦ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈਏ।
ਨ ਹਿ ਸਾਮ੍ਨਾ ਨ ਦਾਨੇਨ ਨ ਭਦੇਨ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਸਾਧਯਿਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਤਾਞ੍ਜਹਿ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਾ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹਰਾਓ।
ਤਾਨ੍ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਜਿਤ੍ਵੇਮਾਮਖਿਲਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਅਤੋ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯੋਪਾਯਂ ਜਨਾਧਿਪ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗੋ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਧੇਯਵਚੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਭਿਪੂਜ੍ਯ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਰਨ ਦੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨੇ। ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਕ੍ਰਮਸਂਪਨ੍ਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬਹਾਦਰ ਵਲੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਹੀ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭੂਯ ਏਵ ਤੁ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਦੁਰ ਏਵ ਚ। ਯੁਵਾਂ ਚ ਕੁਰੁਤਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਨਃ ਸੁਖੋਦਯਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਸੋਚੋ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਵੇ।