ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਦ੍ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਅਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾ ਤੇषਾਂ ਨਿਵਾਸਂ ਰੋਚਯਨ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ; ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਇਹੈषਾਂ ਦੋषਵਦ੍ਵਾਸਂ ਵਰ੍ਣਯਨ੍ਤੁ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਤੇ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਨਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਇਥੇ ਰਹਿਣ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਥੇ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।
ਅਥਵਾ ਕੁਸ਼ਲ਼ਾਃ ਕੇਚਿਦੁਪਾਯਨਿਪੁਣਾ ਨਰਾਃ। ਇਤਰੇਤਰਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਭੇਦਯਨ੍ਤ੍ਵਨੁਰਾਗਤਃ
ਜਾਂ, ਕੁਝ ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਚਲਾਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ, ਪਾਰਥਾਂ ਵਿਚ ਆਪਸ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾ ਦੇਣ।
ਵ੍ਯੁਤ੍ਥਾਪਯਨ੍ਤੁ ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਬਹੁਤ੍ਵਾਤ੍ਸੁਕਰਂ ਹਿ ਤਤ੍। ਅਥਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਭੇਦਯਨ੍ਤੁ ਤਤਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍
ਜਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਕਰਕੇ ਆਸਾਨ ਹੈ; ਜਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਾਹੀਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਵੀ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਾਯਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਨਰੈਃ। ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਂ ਛਨ੍ਨੈਃ ਸ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਬਲਾਧਿਕਃ
ਜਾਂ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪੁਰਾ ਚਾਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਮਨ੍ਯਤੇ। ਸਹਿ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਚੈਵ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਸਦੇ ਭਰੋਸੇ ਤੇ, ਕੌਂਤੇਯਾ ਸਾਡੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਉਹ ਤਿੱਖਾ, ਸ਼ੂਰਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਭਿਹਤੇ ਰਾਜਨ੍ਹਤੋਤ੍ਸਾਹਾ ਹਤੌਜਸਃ। ਯਤਿष੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਸ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਜੇ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ; ਉਹ ਰਾਜ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।
ਅਜੇਯੋ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪृष੍ਠਗੋਪੇ ਵृਕੋਦਰੇ। ਤਮृਤੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਰਾਧੇਯਸ੍ਯ ਨ ਪਾਦਭਾਕ੍
ਅਰਜੁਨ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਜਦ ਭੀਮਸੇਨ ਪਿੱਛੋਂ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਰਾਧੇਯਾ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਜਾਨਾਨਾਸ੍ਤੁ ਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨਮृਤੇ ਮਹਤ੍। ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਬਲਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਯਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਬਲਾਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।
ਇਹਾਗਤੇषੁ ਵਾ ਤੇषੁ ਨਿਦੇਸ਼ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿषੁ। ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿष੍ਯਾਮਹੇ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍
ਜਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਇਥੇ ਆ ਜਾਣ ਤੇ ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣ, ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗੇ।
ਦਰ੍ਪਂ ਵਾ ਵਦਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਕੇਚਿਦਤ੍ਰ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤਃ ਪਰੈਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ-ਬੋਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਥਵਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਮਦਾਭਿਰ੍ਵਿਲੋਭ੍ਯਤਾਮ੍। ਏਕੈਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਵਿਰਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਾਂ, ਉਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬੇਰੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰੇष੍ਯਤਾਂ ਚੈਵ ਰਾਧੇਯਸ੍ਤੇषਾਮਾਗਮਨਾਯ ਵੈ। ਤੈਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਕਾਰੈਃ ਸਨ੍ਨੀਯ ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤਾਮਾਪ੍ਤਕਾਰਿਭਿਃ
ਰਾਧੇਯਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਏਤੇषਾਮਪ੍ਯੁਪਾਯਾਨਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਦੋषਵਾਨ੍ਮਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਯਪ੍ਰੋਗਮਾਤਿष੍ਠ ਪੁਰਾ ਕਾਲੋऽਤਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਤਰੀਕਾ ਤੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਅਮਲ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਧ੍ਯਕृਤਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭੇ। ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਦ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਮਮ ਮਤਿਸ੍ਤਾਤ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ। ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸਾਧ੍ਵੀ ਕਿਂ ਵਾ ਰਾਧੇਯ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਇਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ?
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਤਵ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਨ ਸਮ੍ਯਗਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਨ ਹ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੁਰੁਵਰ੍ਧਨ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਯਤਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਨਿਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਤਦਾ ਵੀਰ ਨ ਚੈਵ ਸ਼ਕਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਈ ਚਲਾਕੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਇਹੈਵ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਸਮੀਪੇ ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਜਾਤਪਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸ਼ਕਿਤਾ ਨੈਵ ਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਬਿਨਾ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਰਹੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ।
ਜਾਤਪਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਦੇਸ਼ਸ੍ਥਾ ਵਿਵृਦ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋऽਦ੍ਯ ਤੇ। ਨੋਪਾਯਸਾਧ੍ਯਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਮਮੈषਾ ਮਤਿਰਚ੍ਯੁਤਾ
ਹੁਣ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਯਕੀਨ ਹੈ।
ਨ ਚ ਤੇ ਵ੍ਯਸਨੈਰ੍ਯੋਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦਿष੍ਟਕृਤੇਨ ਚ। ਸ਼ਕਿਤਾਸ਼੍ਚੇਪ੍ਸਵਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਪਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਵੀ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਗੱਦੀ ਲੈਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਤੇ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਭੇਦਸ਼੍ਚ ਨਾਧਾਤੁਂ ਤੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ। ਏਕਸ੍ਯਾਂ ਯੇ ਰਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਨ ਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਪਰਸਪਰ ਫੁਟ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਜੋ ਇੱਕ ਹੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨ ਚਾਪਿ ਕृष੍ਣਾ ਸ਼ਕ੍ਯੇਤ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੇਦਯਿਤੁਂ ਪਰੈਃ। ਪਰਿਦ੍ਯੂਨਾਨ੍ਵृਤਵਤੀ ਕਿਮੁਤਾਦ੍ਯ ਮृਜਾਵਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਸੀ—ਹੁਣ ਜਦ ਉਹ ਸੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖ ਹੋਵੇਗੀ?
ਈਪ੍ਸਿਤਸ਼੍ਚ ਗੁਣਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮੇਕਸ੍ਯਾ ਬਹੁਭਰ੍ਤृਤਾ। ਤਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਤੀ ਕृष੍ਣਾ ਨ ਸਾ ਭੇਦਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦਾ ਗੁਣ ਹੈ ਕਈ ਪਤੀ ਹੋਣੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਆਰ੍ਯਵ੍ਰਤਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਨ ਸ ਰਾਜਾ ਧਨਪ੍ਰਿਯਃ। ਨ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਨੈਰਪਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਚ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਨ ਦਾ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇਣ ਲਈ ਵੀ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਤਥਾऽਸ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਵਾਨਨੁਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋਪਾਯਸਾਧ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਬਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਕृਤਮੂਲਾਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੋਣਹਾਰਾ, ਇਹੀ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਧਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਹਰਣੀਯਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਾਤ ਰੋਚਤਾਮ੍। ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਨ੍ਯਾਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਕੋ ਲਘੁਃ। ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਹਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਾ ਵਿਚਾਰਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹੀ ਵੱਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਪਿਆਰੇ; ਜਦ ਤਕ ਪਾਂਚਾਲ ਪੱਖ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੀਏ, ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਾ ਕਰ।
ਵਾਹਨਾਨਿ ਪ੍ਰਭੂਤਾਨਿ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਕੁਲਾਨਿ ਚ। ਯਾਵਨ੍ਨ ਤੇषਾਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਤਾਵਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜਦ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵਾਧੂ ਵਾਹਨ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਯਾਵਚ੍ਚ ਰਾਜਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਨੋਦ੍ਯਮੇ ਕੁਰੁਤੇ ਮਨਃ। ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਿਕ੍ਰਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜਦ ਤਕ ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ।