ਮੂਲਂ ਚ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭੂਮਿਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਅਸ਼ਕ੍ਯਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸਵਾਸਵੈਃ
ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਸਦਾ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕृष੍ਣਸਂਕਰ੍षਣਾਵੁਭੌ। ਸ਼੍ਰੇਯਸ਼੍ਚ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਦ੍ਵਂ ਮਨ੍ਮਤਂ ਯਦਿ ਵਾ ਮਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ—
ਸਂਵਿਦਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਮ ਯਥਾਗਤਮ੍। ਗੋਪੁਰਾਟ੍ਟਾਲਕੈਰੁਚ੍ਚੈਰੁਪਤਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਆਓ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਉੱਧੇ ਚਲੇ ਜਾਈਏ; ਭਾਵੇਂ ਇੱਥੇ ਉੱਚੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਮਿਨਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਹਨ।
ਗੁਪ੍ਤਂ ਪੁਰਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮੇਤਦਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤਮ੍। ਤृਣਧਾਨ੍ਯੇਨ੍ਧਰਸੈਸ੍ਤਥਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਯੁਧੌषਧੈਃ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਘਾਹ, ਅਨਾਜ, ਲੱਕੜ, ਯੰਤਰ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁਕਵਾਟੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਗਾਰਸੁਵੇਦਿਕੈਃ। ਭੀਮੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮਹਾਚਕ੍ਰਂ ਬृਹਦਟ੍ਟਾਲਸਂਵृਤਮ੍
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਰਵਾਜੇ, ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਵੇਦੀਆਂ ਹਨ; ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ ਵੱਡੇ ਪਹੀਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮਿਨਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦृਢਪ੍ਰਾਕਾਰਨਿਰ੍ਯੂਹਂ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਸ਼ਤਸਂਕੁਲਮ੍। ਐष੍ਟਕੋ ਦਾਰਵੋ ਵਪ੍ਰੋ ਮਾਨੁषਸ਼੍ਚੇਤਿ ਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਚੌਹਦੀ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਕੰਧਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੰਗੀ ਯੰਤਰ ਹਨ; ਇਹ ਕੰਧ ਇੱਟਾਂ, ਲੱਕੜ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰਕਰ੍ਤृਭਿਰ੍ਵੀਰੈਰ੍ਨृਗਰ੍ਭਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਃ। ਤਦੇਤਨ੍ਨਰਗਰ੍ਭੇਣ ਪਾਣ੍ਡਰੇਣ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਚੌਹਦੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਆਦਰ ਪਾਇਆ ਹੈ; ਤੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਰਾ ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾਲੇਨਾਨੇਕਤਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਂ ਪੁਰਮ੍। ਅਨੁਰਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਕृਤਯੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਈ ਤਾਲ ਪਲਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ।
ਦਾਨਮਾਨਾਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਗਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਪ੍ਰਤਿਰੁਦ੍ਧਾਨਿਮਾਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਜਭਿਰ੍ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦਾਨ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਪਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾਃ ਸਮੁਦਗ੍ਰੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਯੁਧਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਨ੍ਧਿਂ ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਦਸ਼ਾਰਹ, ਹਥਿਆਰ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝ ਕਰੀਏ।
ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਮੇਵ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਯਦ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਮਮ। ਏਤਨ੍ਮਮ ਮਤਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ। ਏਤਦ੍ਧਿ ਸੁਕृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਚਾਪਿ ਮਹੀਭਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਆਓ ਆਪਣੇ ਸਵਰਾਸ਼ਟਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਈਏ; ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਹੈ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤੇਰ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਵृषਾ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਕਾਲੇ ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਸੌਮਦੱਤ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਕਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਣ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਚਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਮਰ੍ਥਵਤ੍। ਵਚਨਂ ਨਾਭ੍ਯਸੂਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਦ੍ਵਚਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਇਹ ਸਭ ਗੱਲ ਨੀਤੀ ਤੇ ਮਤਲਬ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਬਚਨ 'ਤੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਦ੍ਵੈਧੀਭਾਵੋ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਮਾਨਵੈਃ। ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੇਨ ਮਨਸਾ ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਨ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਮਨ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਂਪ੍ਰਯਾਣਾਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਤਥੈਵ ਚ। ਨੈਤਚ੍ਛਕ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਹਰ੍ਤੁਮਾਕ੍ਰਨ੍ਦਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੋਭਨਃ
ਘੇਰਾ ਪਾ ਕੇ ਜਾਂ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਥਕਾ ਕੇ ਵੀ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਸਿਰਫ਼ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨਾ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਅਵਮਰ੍ਦਨਕਾਲੋऽਤ੍ਰ ਮਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਤੋ ਮਮ। ਯਾਵਨ੍ਨੋ ਵृष੍ਣਯਃ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿਰਣਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਮੇਰੇ ਸੋਚਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੁਣ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜੰਗ ਪਸੰਦ, ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਵਮृਦ੍ਰਨ੍ਤੁ ਪਰਿਘਾਃ ਪੂਰਯਨ੍ਤ੍ਵਪਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਹਦੀ ਨੂੰ ਢਾਹੋ, ਤੇ ਪਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਖਾਈ ਭਰੋ।
ਪ੍ਰਸ੍ਰਾਵਯਨ੍ਤੁ ਸਲਿਲਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਿषਮਂ ਸਮਮ੍। ਤृਣਕਾष੍ਠੇਨ ਮਹਤਾ ਖਾਤਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪੂਰ੍ਯਤਾਮ੍
ਪਾਣੀ ਨਿਕਾਲੋ, ਜ਼ਮੀਨ ਉਚੀ-ਨੀਚੀ ਤੇ ਸਮਾਨ ਬਣਾਓ; ਵੱਡੀ ਖਾਈ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰੋ।
ਘੁष੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਪਰੇषਾਂ ਯੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਨਾਗਮਸ਼੍ਵਂ ਪਦਾਤਿਂ ਵਾ ਦਾਨਮਾਨਂ ਸ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ 'ਚ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿਓ: ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ — ਚਾਹੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ — ਉਸਨੂੰ ਇਨਾਮ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਨਾਗੇ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚਾਸ਼੍ਵਪਦਾਤਿषੁ। ਰਥੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਨਾਗਾਦ੍ਵਸੁ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਹਾਥੀ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਲਈ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੇ ਰਥ ਲਈ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਦੋਹਣਾ — ਰਾਜੇ ਇਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣਗੇ।
ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸੁਖੇ ਸਕ੍ਤੋ ਬਾਲਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਵਿਰਸ਼੍ਚ ਯਃ। ਅਯੁਦ੍ਧਮਨਸੋ ਯੇ ਚ ਤੇ ਤੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਭੀਰਵਃ
ਜੋ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ 'ਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਯੁੱਧ 'ਚ ਨਾ ਹੋਵੇ — ਉਹ ਡਰਪੋਕ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰਦਰਸ਼੍ਚ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯੋ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮਚੋਦਿਤੈਃ। ਯਸ਼ੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਜੇष੍ਯਾਮੋ ਵੈ ਰਿਪੂਨ੍ਵਯਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਬਿਨਾ ਬੁਲਾਏ ਰਸਤਾ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਜਾਵੇ; ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ — ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ — ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗੇ।
ਅਨੁਲੋਮਾਸ਼੍ਚ ਨੋ ਵਾਤਾਃ ਸਤਤਂ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਅਗ੍ਨਯਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਨ੍ਤੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕਵਚਾਨਿ ਚ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਾਵਾਂ ਸਾਡੀ ਪੱਖ 'ਚ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ; ਅੱਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਕਤਰ ਵੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਿਯੈषਿਣਃ। ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਸ਼੍ਚਾਲਯਨ੍ਤਃ ਪਰਾਨ੍ਰਣੇ
ਕਰਨ ਦੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਯੁੱਧ 'ਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਨ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਮਨਃਸਕ੍ਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਯਥਾ ਪਰਿਰਪੁਘ੍ਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸਭਂ ਯੁਦ੍ਧ ਏਵ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮਾਰਣ ਤੇ ਯੁੱਧ 'ਤੇ ਹੀ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵੈਕਰ੍ਤਨਪੁਰੋਵ੍ਰਾਤਃ ਸੈਨ੍ਧਵੋਰ੍ਮਿਮਹਾਸ੍ਵਨਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਮਹਾਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਰਨ ਸੀ, ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ; ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੱਡਾ ਮੱਛੀ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਡਾ ਸ਼ਰਕ।
ਸ ਰਾਜਸਾਗਰੋ ਭੀਮੋ ਭੀਮਘੋषਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਪੁਰਂ ਤਦਪਸਵ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਰਾਜ-ਸਮੁੰਦਰ, ਭੀਮ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਦਨੀਕਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਵ੍ਯਾਲਦੀਪਿਤਮ੍। ਸਮੁਤ੍ਕਮ੍ਪਿਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਉਹ ਅਜੈਯ ਸੈਨਾ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਕਤਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਮੇਘਸਮਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਬਲਿਨਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਨਗਰਦ੍ਵਾਰਾਤ੍ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਤਃ ਪਰਾਨ੍ਰ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਸੁਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁਃ ਸੁਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਧ੍ਵਜਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਸੁਕੇਤੁ, ਤੇ ਧਵਜਕੇਤੁ ਵਿਰਲੇ —