ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਾਗ੍ਰ੍ਯਜਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਂ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਭੂषਿਤਾਜਿਰਮ੍। ਬਲੌਘਰਤ੍ਨੌਘਵਿਚਿਤ੍ਰਮਾਬਭੌ ਨਭੋ ਯਥਾ ਨਿਰ੍ਮਲਤਾਰਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਮਹਲ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੰਗਣੀ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਤਾਰੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੇ ਕੌਰਵਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੋ ਯੁਵਾਨਃ। ਮਹਾਰ੍ਹਵਸ੍ਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕृਤਾਭਿषੇਕਾਃ ਕृਤਮਙ੍ਗਲਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਬਣ ਕੇ ਆਏ।
ਪੁਰੋਹਿਤੇਨਾਗ੍ਨਿਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ ਸਹੈਵ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਯਤਾਵਿਧਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤਤਃ ਸਦੋ ਮਹਰ੍षਭਾ ਗੋष੍ਠਮਿਵਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ
ਧੌਮਯਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ proper ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਨੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਮਾਧਾਯ ਸ ਵੇਦਪਰਾਗੋ ਜੁਹਾਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਨੀਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿ- ਨ੍ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਸਹੈਵ ਕृष੍ਣਯਾ
ਫਿਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੌ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਪਾਣੀ ਸਮਾਨਯਾਮਾਸ ਸ ਵੇਦਪਰਾਗਃ। `ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧਨੈ- ਰ੍ਗੋਭਿਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਈ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ- ਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਰਾਹ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਗ੍ਰਤਃ। ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਭੁਤੇऽਗ੍ਨੌ ਸਹਾਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪੈਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਸਮੇਤ੍ਯ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹਵਨ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੜਿਆ। ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਪੇਤੁ- ਰ੍ਵਵੌ ਚ ਵਾਯੁਃ ਸੁਮਨੋਜ੍ਞਗਨ੍ਧਃ। ਤਤੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸਮਾਜਸ਼ੋਭਿਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਵਿਰਗੇ, ਤੇ ਹਲਕੀ ਹਵਾ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ ਵਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸਭਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਦੀਨਸਤ੍ਵਮ੍। ਜਗਾਦ ਭੂਯੋऽਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਵਚੋऽਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਫਿਰ meaningful ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਵਥਾਨ੍ਯੇ ਨਰਦੇਵਕਨ੍ਯਾ- ਪਾਣਿਂ ਯਥਾਵਨ੍ਨਰਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਃ। ਤਮਭ੍ਯਨਨ੍ਦਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਮਾਦਿਦੇਸ਼
ਹੁਣ ਹੋਰ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਹੱਥ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਫੜਣ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਹਿਆ ਕਿ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਮ ਕਰਵਾਓ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞ- ਸ੍ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮੁਦਿਤਾ ਬਭੂਵੁਃ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਤ੍ਮਜਾ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੇ ਜਗृਹੁਃ ਕਰਂ ਤਦਾ
ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੀਕ-ਵਧੀਕ ਕਰਕੇ, ਵਧੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਰੂਪਧਾਰਿਣੋ ਮਹਾਰਥਾਃ ਕੌਰਵਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੋ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਇਦਂ ਚ ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਂ ਜਗਾਦ ਦੇਵਰ੍षਿਰਤੀਤਮਾਨੁषਮ੍। ਮਹਾਨੁਭਾਵਾ ਕਿਲ ਸਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ ਬਭੂਵ ਕਨ੍ਯੈਵ ਗਤੇ ਗਤੇऽਹਨਿ
ਫਿਰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵਧੀਆ ਘਟਨਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ: ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਹਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਵਾਰੀ ਰਹੀ।
ਪਤਿਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਤਿਦੇਵਰਤਾऽਨੁਜੇ। ਮਧ੍ਯਮੇषੁ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ
ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਈ ਉਹ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਛੋਟੇ ਲਈ ਭਾਬੀ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਵਿਚਲੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਿਭਾਏ।
ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਧਨਂ ਦਦੌ ਮਹਾਰਥੇਭ੍ਯੋ ਬਹੁਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ਤਂ ਰਥਾਨਾਂ ਵਰਹੇਮਮਾਲਿਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਯੁਜਾਂ ਹੇਮਖਲੀਨਮਾਲਿਨਾਮ੍
ਵਿਆਹ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨ ਦਿੱਤਾ: ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੂਏ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਰਥ।
ਸ਼ਤਂ ਗਜਾਨਾਮਪਿ ਪਦ੍ਮਿਨਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਤਂ ਗਿਰਿਣਾਮਿਵ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਾਮ੍। ਤਥੈਵ ਦਾਸੀਸ਼ਤਮਗ੍ਰ੍ਯਯੌਵਨਂ ਮਹਾਰ੍ਹਵੇषਾਭਰਣਾਮ੍ਬਰਸ੍ਰਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਪਦਮੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਸੌ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੌ ਨੌਜਵਾਨ ਦਾਸੀਆਂ, ਜੋ ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪृਥਕ੍ਪृਥਗ੍ਦਿਵ੍ਯਦृਸ਼ਾਂ ਪੁਨਰ੍ਦਦੌ ਤਦਾ ਧਨਂ ਸੌਮਕਿਰਗ੍ਨਿਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍। ਤਥੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਭੂषਣਾਨਿ ਪ੍ਰਭਾਵਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ
ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਚ ਤਤਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪ੍ਰਭੂਤਰਤ੍ਨਾਮੁਪਲਭ੍ਯ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਵਿਜਹ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਪੁਰੇ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲਨृਪਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਹ
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸਂਯੋਗਂ ਗਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਹ। ਨ ਬਭੂਵ ਭਯਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਕਥਂਚਨ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨਾਮ ਸਂਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤ੍ਯੋऽਸ੍ਯਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਦੌ ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਧਭਿਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ।
ਕृष੍ਣਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੌਮਸਂਵੀਤਾ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਾ। ਕृਤਾਭਿਵਾਦਨਾ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਹ੍ਵਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੁਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਸਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਰੂਪਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸ਼ੀਲਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਵਦਤ੍ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਪृਥਾਸ਼ੀਰ੍ਵਚਨਂ ਸ੍ਨੁषਾਮ੍
ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗੇ ਲਕੜ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਹਰਿਹਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚੈਵ ਵਿਭਾਵਸੌ। ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਯਥਾ ਸੋਮੇ ਦਮਯਨ੍ਤੀ ਯਥਾ ਨਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਚੀ, ਅੱਗ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਾਹਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋਹਣੀ, ਤੇ ਨਲ ਦੇ ਨਾਲ ਦਮਯੰਤੀ—
ਯਥਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇ ਭਦ੍ਰਾ ਵਸਿष੍ਠੇ ਚਾਪ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤੀ। ਯਥਾ ਨਾਰਾਯਣੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਭਰ੍ਤृषੁ
ਜਿਵੇਂ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਨਾਲ ਭਦਰਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ—ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੋ।
ਜੀਵਸੂਰ੍ਵੀਰਸੂਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਬਹੁਸੌਖ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾ। ਸੁਭਗਾ ਭੋਗਸਂਪਨ੍ਨਾ ਯਜ੍ਞਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣ, ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਪਾਵੇ, ਸੁਭਾਗਣ ਰਹੋ, ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਪਤੀ ਵ੍ਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੋ।
ਅਤਿਥੀਨਾਗਤਾਨ੍ਸਾਧੂਨ੍ਵृਦ੍ਦਾਨ੍ਬਾਲਾਂਸ੍ਤਥਾ ਗੁਰੂਨ੍। ਪੂਜਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸਮਾਃ
ਅਤਿਥੀਆਂ, ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਸਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਲੰਘਣ।
ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ। ਅਨੁ ਤ੍ਵਮਭਿषਿਚ੍ਯਸ੍ਵ ਨृਪਤਿਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਾ
ਕੁਰੁਜੰਗਲ ਦੇ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਵੇਂ।
ਪਤਿਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਮੁਰ੍ਵੀਂ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਮਹਾਬਲੈਃ। ਕੁਰੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲੈਣ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀਂ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੇ। ਤਾਨ੍ਯਾਪ੍ਨੁਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸੁਖਿਨੀ ਸ਼ਰਦਾਂ ਸ਼ਤਂ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਰਤਨ ਹਨ, ਉਹ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।
ਯਥਾ ਚ ਤ੍ਵਾऽਭਿਨਨ੍ਦਾਮਿ ਵਧ੍ਵਦ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੌਮਸਂਵृਤਾਮ੍। ਤਥਾ ਭੂਯੋऽਭਿਨਨ੍ਦਿष੍ਯੇ ਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾਂ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਂ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧੂ ਵਾਂਗੂ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਕृਤਦਾਰੇਭ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਧਰਿਃ। ਵੈਦੂਰ੍ਯਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਹੈਮਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ, ਵਿਆਹ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਵੈਦੂਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਗਹਣੇ ਭੇਜੇ।