ਯਥੈਵ ਕृष੍ਣੋਕ੍ਤਵਤੀ ਪੁਰਸ੍ਤਾ- ਨ੍ਨੈਕਾਨ੍ਪਤੀਨ੍ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਦਦਾਤੁ। ਸ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਵਰਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਂ ਦੇਵੋ ਹਿ ਵੇਤ੍ਤਾ ਪਰਮਂ ਯਦਤ੍ਰ
ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਭਗਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਪਤੀ ਨਾ ਦੇਵੇ,' ਪਰ ਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਵਰ ਮਿਲਿਆ'—ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ.
ਯਦਿ ਚੈਵਂ ਵਿਹਿਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਧਰ੍ਮੋऽਧਰ੍ਮੋ ਵਾ ਨਾਤ੍ਰ ਮਮਾਪਰਾਧਃ। ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਵਿਮੇ ਵਿਧਿਤਤ੍ਪਾਣਿਮਸ੍ਯਾ ਯਥੋਪਜੋषਂ ਵਿਹਿਤੈषਾਂ ਹਿ ਕृष੍ਣਾ
ਜੇ ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ, ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜ ਲੈਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਈ ਹੈ.
ਨਾਯਂ ਵਿਧਿਰ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਵਿਵਾਹੇ ਦੇਵਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਕਰ੍ਮਣਃ ਸੁਕृਤਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦੇਵ ਹਨ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਆਪ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵ ਕਰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ.
ਤੇषਾਮੇਵਾਯਂ ਵਿਹਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਾਹੋ ਯਥਾ ਹ੍ਯੇष ਦ੍ਰੌਪਦੀਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍। ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਨृਣਾਂ ਯੋषਿਤਾਂ ਚ ਨ ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਵੋਕ੍ਤੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਵਿਆਹ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਨਹੀਂ.
ਤਤ ਆਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਵ੍ਯਾਸਦ੍ਰੁਪਦਾਵੁਭੌ। ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਤਤੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਕृष੍ਣੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਥਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾਲ ਸੀ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਵੈਪਾਯਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆਇਆ.
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜ- ਮਦ੍ਯੈਵ ਪੁਣ੍ਯੇऽਹਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ। ਪੁਣ੍ਯੇ ਪੁष੍ਯੇ ਯੋਗਮੁਪੈਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਪਾਣਿਂ ਕृष੍ਣਾਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣਾਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਹੇ ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੁਸ਼ਯ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ.'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਭੀਮਾਦੀਨਪ੍ਯਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਮ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੋਲਿਆ.
ਕ੍ਰਮੇਣ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਪਾਣਿਂ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਪਾਣਿਭਿਃ। ਏਵਮੇਵ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾऽਨਘਾਃ
'ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੋ.'
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਞਸੇਨਃ ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨ੍ਯਾਰ੍ਥਣੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁ ਤਤ੍ਤਦਗ੍ਰ੍ਯਮ੍। 'ਸਮਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਹृष੍ਟਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਃ।' ਸਮਾਨਯਾਮਾਸ ਸੁਤਾਂ ਚ ਕृष੍ਣਾ- ਮਾਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਿਭੂष੍ਯ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲੀਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਹृਦੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਿਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਵਾਹਂ ਪਰਮਪ੍ਰਤੀਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਚ ਪੌਰਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾਪ੍ਰਧਾਨਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਵੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦਰਜੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਏ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਾਗ੍ਰ੍ਯਜਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਂ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਭੂषਿਤਾਜਿਰਮ੍। ਬਲੌਘਰਤ੍ਨੌਘਵਿਚਿਤ੍ਰਮਾਬਭੌ ਨਭੋ ਯਥਾ ਨਿਰ੍ਮਲਤਾਰਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਮਹਲ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੰਗਣੀ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਤਾਰੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੇ ਕੌਰਵਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੋ ਯੁਵਾਨਃ। ਮਹਾਰ੍ਹਵਸ੍ਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕृਤਾਭਿषੇਕਾਃ ਕृਤਮਙ੍ਗਲਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਬਣ ਕੇ ਆਏ।
ਪੁਰੋਹਿਤੇਨਾਗ੍ਨਿਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ ਸਹੈਵ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਯਤਾਵਿਧਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤਤਃ ਸਦੋ ਮਹਰ੍षਭਾ ਗੋष੍ਠਮਿਵਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ
ਧੌਮਯਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ proper ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਨੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਮਾਧਾਯ ਸ ਵੇਦਪਰਾਗੋ ਜੁਹਾਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਨੀਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿ- ਨ੍ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਸਹੈਵ ਕृष੍ਣਯਾ
ਫਿਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੌ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਪਾਣੀ ਸਮਾਨਯਾਮਾਸ ਸ ਵੇਦਪਰਾਗਃ। `ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧਨੈ- ਰ੍ਗੋਭਿਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਈ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ- ਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਰਾਹ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਗ੍ਰਤਃ। ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਭੁਤੇऽਗ੍ਨੌ ਸਹਾਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪੈਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਸਮੇਤ੍ਯ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹਵਨ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੜਿਆ। ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਪੇਤੁ- ਰ੍ਵਵੌ ਚ ਵਾਯੁਃ ਸੁਮਨੋਜ੍ਞਗਨ੍ਧਃ। ਤਤੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸਮਾਜਸ਼ੋਭਿਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਵਿਰਗੇ, ਤੇ ਹਲਕੀ ਹਵਾ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ ਵਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸਭਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਦੀਨਸਤ੍ਵਮ੍। ਜਗਾਦ ਭੂਯੋऽਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਵਚੋऽਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਫਿਰ meaningful ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਵਥਾਨ੍ਯੇ ਨਰਦੇਵਕਨ੍ਯਾ- ਪਾਣਿਂ ਯਥਾਵਨ੍ਨਰਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਃ। ਤਮਭ੍ਯਨਨ੍ਦਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਮਾਦਿਦੇਸ਼
ਹੁਣ ਹੋਰ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਹੱਥ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਫੜਣ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਹਿਆ ਕਿ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਮ ਕਰਵਾਓ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞ- ਸ੍ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮੁਦਿਤਾ ਬਭੂਵੁਃ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਤ੍ਮਜਾ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੇ ਜਗृਹੁਃ ਕਰਂ ਤਦਾ
ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੀਕ-ਵਧੀਕ ਕਰਕੇ, ਵਧੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਰੂਪਧਾਰਿਣੋ ਮਹਾਰਥਾਃ ਕੌਰਵਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੋ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਇਦਂ ਚ ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਂ ਜਗਾਦ ਦੇਵਰ੍षਿਰਤੀਤਮਾਨੁषਮ੍। ਮਹਾਨੁਭਾਵਾ ਕਿਲ ਸਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ ਬਭੂਵ ਕਨ੍ਯੈਵ ਗਤੇ ਗਤੇऽਹਨਿ
ਫਿਰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵਧੀਆ ਘਟਨਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ: ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਹਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਵਾਰੀ ਰਹੀ।
ਪਤਿਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਤਿਦੇਵਰਤਾऽਨੁਜੇ। ਮਧ੍ਯਮੇषੁ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ
ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਈ ਉਹ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਛੋਟੇ ਲਈ ਭਾਬੀ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਵਿਚਲੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਿਭਾਏ।
ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਧਨਂ ਦਦੌ ਮਹਾਰਥੇਭ੍ਯੋ ਬਹੁਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ਤਂ ਰਥਾਨਾਂ ਵਰਹੇਮਮਾਲਿਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਯੁਜਾਂ ਹੇਮਖਲੀਨਮਾਲਿਨਾਮ੍
ਵਿਆਹ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਨ ਦਿੱਤਾ: ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੂਏ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਰਥ।
ਸ਼ਤਂ ਗਜਾਨਾਮਪਿ ਪਦ੍ਮਿਨਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਤਂ ਗਿਰਿਣਾਮਿਵ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਾਮ੍। ਤਥੈਵ ਦਾਸੀਸ਼ਤਮਗ੍ਰ੍ਯਯੌਵਨਂ ਮਹਾਰ੍ਹਵੇषਾਭਰਣਾਮ੍ਬਰਸ੍ਰਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਪਦਮੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਸੌ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੌ ਨੌਜਵਾਨ ਦਾਸੀਆਂ, ਜੋ ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪृਥਕ੍ਪृਥਗ੍ਦਿਵ੍ਯਦृਸ਼ਾਂ ਪੁਨਰ੍ਦਦੌ ਤਦਾ ਧਨਂ ਸੌਮਕਿਰਗ੍ਨਿਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍। ਤਥੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਭੂषਣਾਨਿ ਪ੍ਰਭਾਵਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ
ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਚ ਤਤਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪ੍ਰਭੂਤਰਤ੍ਨਾਮੁਪਲਭ੍ਯ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਵਿਜਹ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਪੁਰੇ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲਨृਪਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਹ
ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਤੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸਂਯੋਗਂ ਗਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਹ। ਨ ਬਭੂਵ ਭਯਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਕਥਂਚਨ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨਾਮ ਸਂਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤ੍ਯੋऽਸ੍ਯਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਦੌ ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਧਭਿਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਮਹਾਨ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ।
ਕृष੍ਣਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੌਮਸਂਵੀਤਾ ਕृਤਕੌਤੁਕਮਙ੍ਗਲਾ। ਕृਤਾਭਿਵਾਦਨਾ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਹ੍ਵਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੁਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਸਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜੀ ਰਹੀ।