ਸਾ ਪ੍ਰਸਾਦਯਤੀ ਦੇਵਮਿਦਂ ਭੂਯੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਏਕਂ ਪਤਿਂ ਗੁਣੋਪੇਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਰ੍ਹਾਮੀਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਉਹ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਮੁੜ ਆਖੀ: 'ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਕ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਯੋਗ ਹਾਂ.'
ਤਾਂ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ। ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋऽਹਂ ਪਤਿਂ ਦੇਹੀਤਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਸੁਭ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ, ਪਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਮੰਗਿਆ ਹੈ.'
ਤਤ੍ਤਥਾ ਭਵਿਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਵਚਸ੍ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਦੇਹਮਨ੍ਯਂ ਗਤਾਯਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਬਚਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਤੂੰ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਦ੍ਰੁਪਦੈषਾ ਹਿ ਸਾ ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਤਾ ਵੈ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਵਿਹਿਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍षਤ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਹੀ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ, ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਈ.
ਸੈਵ ਨਾਲਾਯਨੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ। ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਂ ਪਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਵਾਦ੍ਵਰਮਭੀਪ੍ਸਤੀ
ਉਹ ਨਲਾਯਣੀ ਬਣੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਮੌਦਗਲ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ.
ਏਤਦ੍ਦੇਵਰਹਸ੍ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਨਾਖ੍ਯਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਵੈ ਦੇਵਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਯਤਃ
ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ.
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਰੀਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਹਾਮਖੇ। ਸੇਹ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵਂ ਤਵਾਗਤਾ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਇੱਥੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣੀ.
ਸੈषਾ ਦੇਵੀ ਰੁਚਿਰਾ ਦੇਵਜੁष੍ਟਾ ਪਞ੍ਚਾਨਾਮੇਕਾ ਸ੍ਵਕृਤੇਨੇਹ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਸृष੍ਟਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦੇष੍ਟਂ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ.
ਅਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਤੇ ਮਹਰ੍षੇ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤਿਤਂ ਸਂਵਿਧਾਤੁਮ੍। ਨ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਹਿਤਸ੍ਯਾਪਯਾਨਂ ਤਦੇਵੇਦਮੁਪਪਨ੍ਨਂ ਵਿਧਾਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਪਰ ਜੋ ਨਿਯਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜੁੜਤ ਬਣ ਗਈ.
ਦਿष੍ਟਸ੍ਯ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਰਨਿਵਰ੍ਤਨੀਯਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਹਿਤਂ ਤੇਨ ਕਿਂਚਿਤ੍। ਕृਤਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹ ਨੈਕਹੇਤੋ- ਸ੍ਤਦੇਵੇਦਮੁਪਨ੍ਨਂ ਵਿਧਾਨਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੋ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਉਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਇਕ ਹੀ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜੁੜਤ ਬਣੀ.
ਯਥੈਵ ਕृष੍ਣੋਕ੍ਤਵਤੀ ਪੁਰਸ੍ਤਾ- ਨ੍ਨੈਕਾਨ੍ਪਤੀਨ੍ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਦਦਾਤੁ। ਸ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਵਰਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਾਂ ਦੇਵੋ ਹਿ ਵੇਤ੍ਤਾ ਪਰਮਂ ਯਦਤ੍ਰ
ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਭਗਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਪਤੀ ਨਾ ਦੇਵੇ,' ਪਰ ਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਵਰ ਮਿਲਿਆ'—ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ.
ਯਦਿ ਚੈਵਂ ਵਿਹਿਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਧਰ੍ਮੋऽਧਰ੍ਮੋ ਵਾ ਨਾਤ੍ਰ ਮਮਾਪਰਾਧਃ। ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਵਿਮੇ ਵਿਧਿਤਤ੍ਪਾਣਿਮਸ੍ਯਾ ਯਥੋਪਜੋषਂ ਵਿਹਿਤੈषਾਂ ਹਿ ਕृष੍ਣਾ
ਜੇ ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਗਲਤ, ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜ ਲੈਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਈ ਹੈ.
ਨਾਯਂ ਵਿਧਿਰ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਵਿਵਾਹੇ ਦੇਵਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਕਰ੍ਮਣਃ ਸੁਕृਤਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦੇਵ ਹਨ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਆਪ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵ ਕਰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ.
ਤੇषਾਮੇਵਾਯਂ ਵਿਹਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਾਹੋ ਯਥਾ ਹ੍ਯੇष ਦ੍ਰੌਪਦੀਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍। ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਨृਣਾਂ ਯੋषਿਤਾਂ ਚ ਨ ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਵੋਕ੍ਤੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਵਿਆਹ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਨਹੀਂ.
ਤਤ ਆਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਵ੍ਯਾਸਦ੍ਰੁਪਦਾਵੁਭੌ। ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਤਤੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਕृष੍ਣੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਥਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾਲ ਸੀ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਵੈਪਾਯਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਆਇਆ.
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜ- ਮਦ੍ਯੈਵ ਪੁਣ੍ਯੇऽਹਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ। ਪੁਣ੍ਯੇ ਪੁष੍ਯੇ ਯੋਗਮੁਪੈਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਪਾਣਿਂ ਕृष੍ਣਾਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣਾਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਹੇ ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੁਸ਼ਯ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ.'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਭੀਮਾਦੀਨਪ੍ਯਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਮ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੋਲਿਆ.
ਕ੍ਰਮੇਣ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਪਾਣਿਂ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਪਾਣਿਭਿਃ। ਏਵਮੇਵ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾऽਨਘਾਃ
'ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਨ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੋ.'
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਞਸੇਨਃ ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨ੍ਯਾਰ੍ਥਣੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁ ਤਤ੍ਤਦਗ੍ਰ੍ਯਮ੍। 'ਸਮਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਹृष੍ਟਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਃ।' ਸਮਾਨਯਾਮਾਸ ਸੁਤਾਂ ਚ ਕृष੍ਣਾ- ਮਾਪ੍ਲਾਵ੍ਯ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਿਭੂष੍ਯ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਨਸੇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲੀਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਹृਦੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਿਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਵਾਹਂ ਪਰਮਪ੍ਰਤੀਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਚ ਪੌਰਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾਪ੍ਰਧਾਨਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਵੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਦਰਜੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਏ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਾਗ੍ਰ੍ਯਜਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਂ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਭੂषਿਤਾਜਿਰਮ੍। ਬਲੌਘਰਤ੍ਨੌਘਵਿਚਿਤ੍ਰਮਾਬਭੌ ਨਭੋ ਯਥਾ ਨਿਰ੍ਮਲਤਾਰਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਮਹਲ, ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅੰਗਣੀ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਤਾਰੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੇ ਕੌਰਵਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੋ ਯੁਵਾਨਃ। ਮਹਾਰ੍ਹਵਸ੍ਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕृਤਾਭਿषੇਕਾਃ ਕृਤਮਙ੍ਗਲਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਬਣ ਕੇ ਆਏ।
ਪੁਰੋਹਿਤੇਨਾਗ੍ਨਿਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ ਸਹੈਵ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਯਤਾਵਿਧਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤਤਃ ਸਦੋ ਮਹਰ੍षਭਾ ਗੋष੍ਠਮਿਵਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ
ਧੌਮਯਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ proper ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਭ ਨੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਮਾਧਾਯ ਸ ਵੇਦਪਰਾਗੋ ਜੁਹਾਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਪਨੀਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿ- ਨ੍ਨਿਯੋਜਯਾਮਾਸ ਸਹੈਵ ਕृष੍ਣਯਾ
ਫਿਰ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੌ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਪਾਣੀ ਸਮਾਨਯਾਮਾਸ ਸ ਵੇਦਪਰਾਗਃ। `ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧਨੈ- ਰ੍ਗੋਭਿਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਈ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਦਾ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ- ਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਜਗ੍ਰਾਹ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਗ੍ਰਤਃ। ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਭੁਤੇऽਗ੍ਨੌ ਸਹਾਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪੈਰ੍ऋषਿਭਿਃ ਸਮੇਤ੍ਯ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਹਵਨ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੜਿਆ। ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਪੇਤੁ- ਰ੍ਵਵੌ ਚ ਵਾਯੁਃ ਸੁਮਨੋਜ੍ਞਗਨ੍ਧਃ। ਤਤੋऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸਮਾਜਸ਼ੋਭਿਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਵਿਰਗੇ, ਤੇ ਹਲਕੀ ਹਵਾ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ ਵਹੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸਭਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਦੀਨਸਤ੍ਵਮ੍। ਜਗਾਦ ਭੂਯੋऽਪਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਵਚੋऽਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ, ਫਿਰ meaningful ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਵਥਾਨ੍ਯੇ ਨਰਦੇਵਕਨ੍ਯਾ- ਪਾਣਿਂ ਯਥਾਵਨ੍ਨਰਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਃ। ਤਮਭ੍ਯਨਨ੍ਦਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਤਮਾਦਿਦੇਸ਼
ਹੁਣ ਹੋਰ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਹੱਥ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਫੜਣ। ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਹਿਆ ਕਿ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਮ ਕਰਵਾਓ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞ- ਸ੍ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮੁਦਿਤਾ ਬਭੂਵੁਃ। ਕ੍ਰਮੇਣ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਤ੍ਮਜਾ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੇ ਜਗृਹੁਃ ਕਰਂ ਤਦਾ
ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੀਕ-ਵਧੀਕ ਕਰਕੇ, ਵਧੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।