ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਜੋਭਿਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈ- ਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਗ੍ਰ੍ਯੈਃ ਸ਼ੋਭਮਾਨਾਨਤੀਵ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਾ ਵਸੂਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰਾ- ਨਾਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪਪਨ੍ਨਾਨ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਕਪੜਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਸਨ—ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਜਾਂ ਵਸੂ, ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਾਂ ਆਦਿਤ, ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿਰੂਪਾ- ਤ੍ਰ੍ਸ਼ਕ੍ਰਾਤ੍ਮਜਂ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ। ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਯਾਂ ਤਾਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਇੰਦਰਾਂ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਵਿਆਸਾਚੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਅਣਗਣ ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚਕਿਤ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਚੈਵਾਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮਤਿਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੋਮਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਮ੍। ਯੋਗ੍ਯਾਂ ਤੇषਾਂ ਰੂਪਤੇਜੋਯਸ਼ੋਭਿਃ ਪਤ੍ਨੀ ਮਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮਝ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਕੀਤਾ।
ਸ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਰੂਪਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਦੌ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ। ਨੈਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਰ੍षੇ ਤ੍ਵਯੀਤਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਚੇਤਾਃ ਸ ਉਵਾਚ ਚੈਨਮ੍
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਚਰਜ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸਤਿਆਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।'
ਇਦਂ ਚਾਪਿ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਚ ਭੂਮਿਮ। ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨृਪਰ੍षੀਣਾਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਰਕਰ੍ਮਣਿ
ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤਨ੍ਤੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਬਭੂਵੁਃ ਪਞ੍ਚ ਭੂਮਿਤਾਃ
ਇਕ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਿਤੰਤੁ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ।
ਸਾਲ੍ਵੇਯਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤਿਨ੍ਦੁਸਾਰੋऽਤਿਸਾਰਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕ੍ਰਤੁਯਾਜਿਨਃ
ਉਹ ਸਾਲਵੇਯ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਤਿੰਦੁਸਾਰ ਅਤੇ ਅਤਿਸਾਰ ਸਨ—ਇਹ ਸਭ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਮੁਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਃ। ਅਨੀਰ੍ष੍ਯਵੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦਃ ਸੌਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਕਰਾਃ
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਤਾਨ੍ਨੈਤਨ੍ਤਵਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਿਬਿਪੁਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ। ਅਵਾਪ ਸ੍ਵਪਤੀਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਮਨੁਜਾਧਿਪਾਨ੍
ਸ਼ਿਬੀ ਦੀ ਧੀ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਨਿਤੰਤੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ—ਉਹ ਵਿਰਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸਨ।
ਵੀਣੇਵ ਮਧੁਰਾਰਾਵਾ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਵਰਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ। ਉਤ੍ਤਮਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਂ ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਵੀਣਾ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗਾਂਧਰਵ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਭ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਈ।
ਯਸ੍ਯਾ ਨੈਤਨ੍ਤਵਾਃ ਪਞ੍ਚ ਪਤਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਤੰਤੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਤੀ ਬਣੇ।
ਤੇषਾਮੇਕਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞਾਮੌਸ਼ੀਨਰੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਥਾਰੂਪਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਜੋ ਰੂਪ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਪੰਜ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚਭ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਧਾ ਪਞ੍ਚ ਦਾਯਾਦਾਨ੍ਸਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਨੈਤਨ੍ਤਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਹ ਪੰਜਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਤੰਤੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ਜ ਮਿਲੇ।
ਪृਥਗਾਖ੍ਯਾऽਭਵਤ੍ਤੇषਾਂ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਪਞ੍ਚਧਾ ਭੁਵਿ। ਯਥਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁ ਮੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਸਾਲ੍ਵੇਯਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤਿਨ੍ਦੁਸਾਰਾਤਿਸਾਰਾਸ਼੍ਚ ਵਂਸ਼ਾ ਏषਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਸਾਲਵੇਯ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਤਿੰਦੁਸਾਰ ਅਤੇ ਅਤਿਸਾਰ—ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮੇਕਾऽਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਤਥੈਵ ਦ੍ਰੁਪਦੈषਾ ਤੇ ਸੁਤਾ ਵੈ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਵਿਹਿਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍षਤ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਇਕੋ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਤਪੋਵਂਨੇ ਕਾਚਿਦृषੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਪਤਿਂ ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਵਤੀ ਸਤੀ
ਕਦੇ, ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਤੋषਯਾਮਾਸ ਤਪਸਾ ਸਾ ਕਿਲੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍। ਤਾਮੁਵਾਚੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵृਣੁ ਕਾਮਮਿਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਸੈਵਮੁਕ੍ਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਵਰਦਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਮਿਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਸ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ। ਪਞ੍ਚ ਤੇ ਪਤਯੋ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣਗੇ।' ਐਸਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸਾ ਪ੍ਰਸਾਦਯਤੀ ਦੇਵਮਿਦਂ ਭੂਯੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਏਕਂ ਪਤਿਂ ਗੁਣੋਪੇਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਰ੍ਹਾਮੀਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਉਹ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਮੁੜ ਆਖੀ: 'ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਕ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਯੋਗ ਹਾਂ.'
ਤਾਂ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ। ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋऽਹਂ ਪਤਿਂ ਦੇਹੀਤਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਸੁਭ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ, ਪਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਮੰਗਿਆ ਹੈ.'
ਤਤ੍ਤਥਾ ਭਵਿਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਵਚਸ੍ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਦੇਹਮਨ੍ਯਂ ਗਤਾਯਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਬਚਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਤੂੰ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਦ੍ਰੁਪਦੈषਾ ਹਿ ਸਾ ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਤਾ ਵੈ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਵਿਹਿਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍षਤ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਹੀ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ, ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਈ.
ਸੈਵ ਨਾਲਾਯਨੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭੁਵਿ। ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਂ ਪਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਿਵਾਦ੍ਵਰਮਭੀਪ੍ਸਤੀ
ਉਹ ਨਲਾਯਣੀ ਬਣੀ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਮੌਦਗਲ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ.
ਏਤਦ੍ਦੇਵਰਹਸ੍ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਨਾਖ੍ਯਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਵੈ ਦੇਵਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਯਤਃ
ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਭੇਦ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ.
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਰੀਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਹਾਮਖੇ। ਸੇਹ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵਂ ਤਵਾਗਤਾ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਇੱਥੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣੀ.
ਸੈषਾ ਦੇਵੀ ਰੁਚਿਰਾ ਦੇਵਜੁष੍ਟਾ ਪਞ੍ਚਾਨਾਮੇਕਾ ਸ੍ਵਕृਤੇਨੇਹ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਸृष੍ਟਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦੇष੍ਟਂ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪਤਨੀ ਬਣੀ; ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ.
ਅਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਤੇ ਮਹਰ੍षੇ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤਿਤਂ ਸਂਵਿਧਾਤੁਮ੍। ਨ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਹਿਤਸ੍ਯਾਪਯਾਨਂ ਤਦੇਵੇਦਮੁਪਪਨ੍ਨਂ ਵਿਧਾਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਪਰ ਜੋ ਨਿਯਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜੁੜਤ ਬਣ ਗਈ.
ਦਿष੍ਟਸ੍ਯ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਰਨਿਵਰ੍ਤਨੀਯਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਹਿਤਂ ਤੇਨ ਕਿਂਚਿਤ੍। ਕृਤਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹ ਨੈਕਹੇਤੋ- ਸ੍ਤਦੇਵੇਦਮੁਪਨ੍ਨਂ ਵਿਧਾਨਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੋ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਉਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਇਕ ਹੀ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜੁੜਤ ਬਣੀ.