ਤੇषਾਂ ਕਾਮਂ ਭਗਵਾਨੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਦਾਦਿष੍ਟਂ ਸਨ੍ਨਿਸਰ੍ਗਾਦ੍ਯਥੋਕ੍ਤਮ੍। ਤਾਂ ਚਾਪ੍ਯੇषਾਂ ਯੋषਿਤਂ ਲੋਕਕਾਨ੍ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਦਧਾਨ੍ਮਾਨੁषੇषੁ
ਉਗਰਧਨਵਾਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ। ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਹਤੋਂ ਨਸੀਬ ਵਜੋਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤੈਰੇਵ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੁ ਤਤਃ ਸ ਦੇਵੋ ਜਗਾਮ ਨਾਰਾਯਣਮਪ੍ਰਮੇਯਮ੍। ਅਨਨ੍ਤਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਜਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸਨਾਤਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨਨ੍ਤਰੂਪਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਕੋਲ ਗਿਆ—ਜੋ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੋਣ, ਪੁਰਾਤਨ, ਸਨਾਤਨ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮੇਕਮਪਰਂ ਚਾਪਿ ਕृष੍ਣਮ੍
ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਾਲਾ।
ਕੇਸ਼ੋ ਯੋऽਸੌ ਵਰ੍ਣਤਃ ਕृष੍ਣ ਉਕ੍ਤਃ
ਜੋ ਕੇਸ਼ਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਰੂਪਾ ਨਿਬਦ੍ਧਾ- ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਸ੍ਯ। ਇਹੈਵ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉਸ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ—ਇਹੀ ਪਾਂਡਵ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਿਆਸਾਚੀ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਂਬਭੂਵੁ- ਰ੍ਯੇ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵੋਪਦਿष੍ਟਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਯੈषਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਾਂਡਵ ਜਨਮੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਸਨ। ਤੇ ਇਹ ਨਸੀਬ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਦੇਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇ ਮਹੀਤਲਾ- ਤ੍ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਦਨ੍ਯਤੋ ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍। ਯਸ੍ਯਾ ਰੂਪਂ ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਃ ਕੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਪ੍ਰਵਾਤਿ
ਇਕ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ ਦੇ—ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ?
ਇਦਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਦਾਨਿ ਤੇ ਵਰਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਚ। ਦਿਵ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪਸ਼੍ਯ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੈਰੁਪੇਤਾਨ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਅਸਧਾਰਣ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪਰਮੋਦਾਰਕਰ੍ਮਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ। ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰਾਜਾऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੈਰ੍ਯਥਾਵਤ੍
ਫਿਰ, ਵਿਆਸ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਦਿਵਿਆ ਨੈਣ ਦਿੱਤੇ; ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਸਨ, ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਹੇਮਕਿਰੀਟਮਾਲਿਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਖ੍ਯਾਨ੍ਪਾਵਕਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਨ੍। ਬਦ੍ਧਾਪੀਡਾਂਸ਼੍ਚਾਰੁਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਯੂਨੋ ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕਾਂਸ੍ਤਾਲਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁਕਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ, ਚੁੰਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਲੰਮੇ ਵੇਖਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਜੋਭਿਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈ- ਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਗ੍ਰ੍ਯੈਃ ਸ਼ੋਭਮਾਨਾਨਤੀਵ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਾ ਵਸੂਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰੁਦ੍ਰਾ- ਨਾਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪਪਨ੍ਨਾਨ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਕਪੜਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਸਨ—ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਜਾਂ ਵਸੂ, ਜਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਾਂ ਆਦਿਤ, ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿਰੂਪਾ- ਤ੍ਰ੍ਸ਼ਕ੍ਰਾਤ੍ਮਜਂ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਰੂਪਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ। ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਯਾਂ ਤਾਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਇੰਦਰਾਂ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਵਿਆਸਾਚੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਅਣਗਣ ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚਕਿਤ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਚੈਵਾਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮਤਿਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੋਮਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਮ੍। ਯੋਗ੍ਯਾਂ ਤੇषਾਂ ਰੂਪਤੇਜੋਯਸ਼ੋਭਿਃ ਪਤ੍ਨੀ ਮਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮਝ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਕੀਤਾ।
ਸ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਰੂਪਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਦੌ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ। ਨੈਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਰ੍षੇ ਤ੍ਵਯੀਤਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਚੇਤਾਃ ਸ ਉਵਾਚ ਚੈਨਮ੍
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਚਰਜ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸਤਿਆਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।'
ਇਦਂ ਚਾਪਿ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਚ ਭੂਮਿਮ। ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨृਪਰ੍षੀਣਾਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਰਕਰ੍ਮਣਿ
ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤਨ੍ਤੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਬਭੂਵੁਃ ਪਞ੍ਚ ਭੂਮਿਤਾਃ
ਇਕ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨਿਤੰਤੁ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ।
ਸਾਲ੍ਵੇਯਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤਿਨ੍ਦੁਸਾਰੋऽਤਿਸਾਰਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕ੍ਰਤੁਯਾਜਿਨਃ
ਉਹ ਸਾਲਵੇਯ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਤਿੰਦੁਸਾਰ ਅਤੇ ਅਤਿਸਾਰ ਸਨ—ਇਹ ਸਭ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਮੁਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਃ। ਅਨੀਰ੍ष੍ਯਵੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦਃ ਸੌਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਕਰਾਃ
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਤਾਨ੍ਨੈਤਨ੍ਤਵਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਿਬਿਪੁਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ। ਅਵਾਪ ਸ੍ਵਪਤੀਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਮਨੁਜਾਧਿਪਾਨ੍
ਸ਼ਿਬੀ ਦੀ ਧੀ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਨਿਤੰਤੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ—ਉਹ ਵਿਰਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸਨ।
ਵੀਣੇਵ ਮਧੁਰਾਰਾਵਾ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਵਰਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ। ਉਤ੍ਤਮਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਂ ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਵੀਣਾ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗਾਂਧਰਵ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਭ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਈ।
ਯਸ੍ਯਾ ਨੈਤਨ੍ਤਵਾਃ ਪਞ੍ਚ ਪਤਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਤੰਤੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਤੀ ਬਣੇ।
ਤੇषਾਮੇਕਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞਾਮੌਸ਼ੀਨਰੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਥਾਰੂਪਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਜੋ ਰੂਪ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਪੰਜ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚਭ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਧਾ ਪਞ੍ਚ ਦਾਯਾਦਾਨ੍ਸਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਨੈਤਨ੍ਤਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਹ ਪੰਜਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਤੰਤੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ਜ ਮਿਲੇ।
ਪृਥਗਾਖ੍ਯਾऽਭਵਤ੍ਤੇषਾਂ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਪਞ੍ਚਧਾ ਭੁਵਿ। ਯਥਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁ ਮੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਸਾਲ੍ਵੇਯਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤਿਨ੍ਦੁਸਾਰਾਤਿਸਾਰਾਸ਼੍ਚ ਵਂਸ਼ਾ ਏषਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਸਾਲਵੇਯ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਤਿੰਦੁਸਾਰ ਅਤੇ ਅਤਿਸਾਰ—ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮੇਕਾऽਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਭੌਮਾਸ਼੍ਵੀ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਤਥੈਵ ਦ੍ਰੁਪਦੈषਾ ਤੇ ਸੁਤਾ ਵੈ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਵਿਹਿਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍षਤ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੌਮਾਸ਼ਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਇਕੋ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਤਪੋਵਂਨੇ ਕਾਚਿਦृषੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਪਤਿਂ ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਵਤੀ ਸਤੀ
ਕਦੇ, ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਤੋषਯਾਮਾਸ ਤਪਸਾ ਸਾ ਕਿਲੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍। ਤਾਮੁਵਾਚੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਵृਣੁ ਕਾਮਮਿਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਸੈਵਮੁਕ੍ਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਵਰਦਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਮਿਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਸ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ। ਪਞ੍ਚ ਤੇ ਪਤਯੋ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣਗੇ।' ਐਸਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ।