ਨ ਤੁ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤ੍ਵਾਦ੍ਗਤਿਂ ਵਿਦ੍ਮਃ ਕਥਂਚਨ। ਅਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮ ਇਤਿ ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਾਯੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਪਰ ਧਰਮ ਦੀ ਬਾਰੀਕੀ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਰਾਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਧਰਮ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਅਧਰਮ।
ਕਰ੍ਤੁਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਤੋऽਯਂ ਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤੇ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਮਹਿषੀ ਕृष੍ਣਾ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇ।
ਨ ਮੇ ਵਾਗਨृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਧਰ੍ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ। ਵਰ੍ਤਤੇ ਹਿ ਮਨੋ ਮੇऽਤ੍ਰ ਨੈषੋऽਧਰ੍ਮਃ ਕਥਂਚਨ
ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾਣੇऽਪਿ ਜਟਿਲਾ ਨਾਮ ਗੌਤਮੀ। ऋषੀਨਧ੍ਯਾਸਿਤਵਤੀ ਸਪ੍ਤ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਾ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਟਿਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਤ ਧਰਮ ਦੇ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਮੁਨਿਜਾ ਵਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਤਪੋਭਿਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਂਗਤਾਭੂਦ੍ਦਸ਼ ਭ੍ਰਾਤॄਨਕੇਨ੍ਮ੍ਨਃ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮੁਨੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ।
ਗੁਰੋਰ੍ਹਿ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸਤ੍ਤਮ। ਗੁਰੂਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਾਤਾ ਪਰਮਕੋ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੁ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੀ ਧਰਮਕ ਹੈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਸਾਰੇ ਗੁਰੂਆਂ ਵਿਚ ਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੁਰੁ ਹੈ।
ਸਾ ਚਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤੀ ਵਾਚਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਵਦ੍ਭੁਜ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ: 'ਇਹ ਭੀਖ ਵਾਂਗ ਖਾਓ।' ਇਸ ਲਈ, ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਮੇਤਦ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਚਾਰੀ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਮਿਤ੍ਯਰ੍ਜੁਨਮਚੋਦਯਮ੍। ਅਨृਤਾਨ੍ਮੇ ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯੇऽਹਮਨृਤਾਤ੍ਕਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ: 'ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ।' ਮੈਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਡਰ ਹੈ—ਮੈਂ ਝੂਠ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਅਨृਤਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਭਦ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨਾਤਨਃ। ਨਨੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ ਸ਼ृਮੁ ਮੇ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਤੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਪਾਂਚਾਲ, ਆਪ ਸੁਣ।
ਯਥਾऽਯਂ ਵਿਹਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਨਾਤਨਃ। ਯਥਾ ਚ ਪ੍ਰਾਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕਰੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ, ਦਵੈਪਾਇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਠੇ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਤਾਵੁਭੌ
ਪਾਂਡਵ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੀ ਉਥੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤ੍ਸਮੈ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਆਚਖ੍ਯੌ ਤਦ੍ਯਥਾ ਧਰ੍ਮੋ ਬਹੂਨਾਮੇਕਪਤ੍ਨਿਤਾ
ਫਿਰ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਲਈ ਧਰਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਥਾ ਚ ਤੇ ਦਦੁਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾ ਵਰਮ੍। ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਪਸਾ ਤੁष੍ਟਾਃ ਪਞ੍ਚਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾ ਭੂਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤਵ ਤਾਪੋ ਮਨਸ੍ਥਃ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਮਮੇਤਿ। ਮਾਤੁਰੇषਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾਨੀਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਮਮੇਤਿ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਗਲਤਫਹਮੀ ਨਾ ਆਵੇ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇ।
ਯਾਜੋਪਯਾਜੌ ਧਰ੍ਮਰਤੌ ਤਪੋਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਪਞ੍ਚਪਤਿਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਃ। ਤਤ੍ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੈਰਵਾਪ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾ ਮੋਦਤਾਂ ਵੈ ਕੁਲਂ ਤੇ
ਯਾਜ ਅਤੇ ਉਪਯਾਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ—ਤੇਰਾ ਕੁਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਲੋਕੇ ਨਾਨ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਾਰੀਣਾਮਪ੍ਰਧृष੍ਯੋऽਸਿ ਰਾਜਨ੍। ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਯਥਾऽऽਗਤਂ ਪਞ੍ਚਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਤੈਥੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੈ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੁਣ, ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋ, ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।
ਏषਾ ਨਾਲਾਯਨੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਂ ਸ੍ਥਵਿਰਂ ਪਤਿਮ੍। ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਕੁष੍ਠਿਨਂ ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਲਾਯਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਮੌਦਗਲਿਆ, ਜੋ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗੀ ਸੀ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਗਸ੍ਥਿਭੂਤਂ ਕਟੁਕਂ ਲੋਲਮੀਰ੍ष੍ਯੁਂ ਸੁਕੋਪਨਮ੍। ਸੁਗਨ੍ਧੇਤਰਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਂ ਵਲੀਪਲਿਤਮੂਰ੍ਧਜਮ੍
ਉਹ ਚਮੜੀ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਰੜਾ, ਚੰਚਲ, ਈਰਖਾਲੂ, ਜਲਦੀ ਗੁੱਸਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਮਾੜੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਵੀਰੇ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ।
ਸ੍ਥਵਿਰਂ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਂ ਸ਼ੀਰ੍ਯਮਾਣਨਖਤ੍ਵਚਮ੍। ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਮੁਪਭੁਞ੍ਜਾਨਾ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਨਖ ਤੇ ਚਮੜੀ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦਙ੍ਗੁष੍ਠੋ ਭੁਞ੍ਜਾਨਸ੍ਯ ਵ੍ਯਸ਼ੀਰ੍ਯਤ। ਅਨ੍ਨਾਦੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਤਚ੍ਚਾਨ੍ਨਮੁਪਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇऽਵਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਝੜ ਗਈ; ਉਹ ਨੇ ਪਲੇਟ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਰੋਟੀ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕ ਦੇ ਖਾ ਲਈ।
ਤੇਨ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਕਾਮਵ੍ਯਾਹਾਰਿਣਾ ਤਦਾ। ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵੇਤ੍ਯਸਕृਦੁਕ੍ਤਾ ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗ', ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗ ਲਿਆ।
ਨਾਹਂ ਵृਦ੍ਧੋ ਨ ਕਟੁਕੋ ਨੇਰ੍ਵ੍ਯਾਵਾਨ੍ਨੈਵ ਕੋਪਨਃ। ਨ ਚ ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਵਦਨੋ ਨ ਕृਸ਼ੋ ਨ ਚ ਲੋਲੁਪਃ
ਮੈਂ ਨਾ ਵੱਡਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਕਰੜਾ, ਨਾ ਥੱਕਿਆ, ਨਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ; ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਦਬੂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਨਾ ਮੈਂ ਪਤਲਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਲਾਲਚੀ।
ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਰਮਯਾਮੀਹ ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਸਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਵਦ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨਸੇਚ੍ਛਸਿ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਰਹਾਂ? ਦੱਸੋ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੇ।
ਸਾ ਤਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਾਣਂ ਵਰਦਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍। ਭਰ੍ਤਾਰਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਦਾਤਾ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਪਈ।
ਪਞ੍ਚਧਾ ਪ੍ਰਵਿਭਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਂਲ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਰਮਯ ਤ੍ਵਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਕਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਜੋਕੇ ਆਤਮਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਤਾਂ ਤਥੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਵੈ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸ ਪਞ੍ਚਧਾ ਤੁ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਰਮਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਮਹਾਰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਹੋ ਜਾਵੇ।' ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਨਾਲਾਯਨੀਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮੇष੍ਵਧਿਕਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਮੌਦਗਲਿਆ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਨਾਲਾਯਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਸ ਚਚਾਰ ਯਥਾਕਾਮਂ ਕਾਮਰੂਪਵਪੁਃ ਪੁਨਃ। ਯਦਾ ਯਯੌ ਦਿਵਂ ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਸਹ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ, ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਦੇਵ ਰਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਚਚਾਰ ਸੋऽਮृਤਾਹਾਰਃ ਸੁਰਲੋਕੇ ਚਚਾਰ ਹ। ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵਨੇष੍ਵਪਿ
ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।