ਕृष੍ਣਾਹੇਤੋਰਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਨੋ ਮਹਾਨ੍
'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਲੈਣ ਆਏ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।'
ਅਪਿ ਨਃ ਸਂਸ਼ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਨਃ ਸਂਤੁष੍ਟਿਮਾਵਹੇਤ੍। ਅਪਿ ਨੋ ਭਾਗਧੇਯਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸ੍ਯੁਃ ਪਰਨ੍ਤਪ
'ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੁੱਕਣ ਤੇ ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।'
ਇਚ੍ਛਯਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਰਾਜਸੁ ਸ਼ੋਭਤੇ। ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇਨ ਚ ਤਥਾ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਨृਤਂ ਨ ਤੁ
'ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਸੋਭਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੱਸੋ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਮਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਮਰਿਂਦਮ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਵਾਹਕਰਣਮਾਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
'ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਨਾ ਭੂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਰਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਈਪ੍ਸਿਤਸ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਃ ਕਾਮਃ ਸਂਵृਤ੍ਤੋऽਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਾਵਿਮੌ
'ਅਸੀਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣ, ਇਹ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ।'
ਆਭ੍ਯਾਂ ਤਵ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਰਾਜਸਂਸਦਿ। ਯਮੌ ਚ ਤਤ੍ਰ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਮਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੜੀ ਹੈ।'
ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਮਾਨਸਂ ਦੁਃਖਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸ੍ਮੋ ਨਰਰ੍षਭ। ਪਦ੍ਮਿਨੀਵ ਸੁਤੇਯਂ ਤੇ ਹ੍ਰਦਾਦਨ੍ਯਹ੍ਰਦਂ ਗਤਾ
'ਤੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਅਸੀਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਧੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਇੱਕ ਝੀਲ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੁਣ ਹੋਰ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਤਥ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਗੁਰੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਮਂ ਚ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹੋ।
ਤਤਃ ਸ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਹਰ੍षਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ। ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤੁਂ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਸ਼ਕਤ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਨੇਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਉਹ ਇਤਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਤੁ ਸ ਤਂ ਹਰ੍षਂ ਸਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਪਰਂਤਪਃ। ਅਨੁਰੂਪਂ ਤਦਾ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚੈਨਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਃ ਪੁਰਾਤ੍। ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯਾਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਭੱਜੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਹਰ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਵਿਗਰ੍ਹਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਚ ਤਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਾਵਪਿ। ਯਮੌ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਂਦਿष੍ਟਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਭਵਨਂ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਜੁੜਵੇਂ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਯਜ੍ਞਸੇਨੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾ ਯਜਨਸੇਨ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਮਦ੍ਯਾਯਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਪੁਣ੍ਯੇऽਹਨਿ ਮਹਾਬਾਹੁਰਰ੍ਜੁਨਃ ਕੁਰੁਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਫੜੇ; ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। `ਮਮਾਪਿ ਦਾਰਸਂਬਨ੍ਧਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਫਿਰ ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪਰ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।'
ਭਵਾਨ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵੀਰ ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਮੁਪਾਦਿਸ਼
ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਵੀਰ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜੋ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਸਮਝੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਿਓ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਹਿषੀ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਅਹਂ ਚਾਪ੍ਯਨਿਵਿष੍ਟੋ ਵੈ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਵਿਜਿਤਾ ਚੈषਾ ਰਤ੍ਨਭੂਤਾ ਸੁਤਾ ਤਵ
ਮੈਂ ਵੀ ਅਜੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਵੀ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰਤਨ ਵਰਗੀ ਧੀ ਪਾਰਥ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏष ਨਃ ਸਮਯੋ ਰਾਜਁਲ੍ਲਬ੍ਧਸ੍ਯ ਸਹ ਭੋਜਨਮ੍। ਨ ਚ ਤਂ ਹਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸਮਯਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ, ਖਾਣਾ ਵੀ; ਅਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਅਕ੍ਰਮੇਣ ਨਿਵੇਸ਼ੇ ਚ ਧਰ੍ਮਲੋਪੋ ਮਹਾਨ੍ਭਵੇਤ੍।' ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਮਹਿषੀ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਜ੍ਵਲਨੇ ਕਰਾਨ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਣੀ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇ।
ਏਕਸ੍ਯ ਬਹ੍ਵ੍ਯੋ ਵਿਹਿਤਾ ਮਹਿष੍ਯਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਨੈਕਸ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਂਸਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਪਤਯਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਲਈ ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਕਈ ਪਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਣੇ ਨਹੀਂ।
ਸੋऽਯਂ ਨ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਵਾ ਜਾਤੁ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ।' ਲੋਕਵੇਦਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤ੍ਵਂ ਨਾਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਵਿਚ੍ਛੁਚਿਃ। ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰੀਦृਸ਼ੀ
ਇਹ ਰੀਤ ਨਾ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਧਰਮ ਮੰਨੀ ਗਈ; ਤੁਸੀਂ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੌਂਤੇਯਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇੰਝ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮੋ ਵਯਂ ਗਤਿਮ੍। ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਯਾਤਂ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾऽਨੁਯਾਮਹੇ
ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਆਓ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੱਲੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਪਣਾਈਏ।
ਨ ਮੇ ਵਾਗਨृਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਧਰ੍ਮੇ ਧੀਯਤੇ ਮਤਿਃ। ਏਵਂ ਚੈਵ ਵਦਤ੍ਯਮ੍ਬਾ ਮਮ ਚੈਤਨ੍ਮਨੋਗਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਬੋਲੀਆਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀਆਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਇੱਧਾਂ ਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਰੁਦ੍ਰਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸਾਦੇਤਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍।' ਏष ਧਰ੍ਮੋ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਰੈਨਮਵਿਚਾਰਯਨ੍। ਮਾ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰੁਦਰ ਜੀ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਬਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਇਹੀ ਪੱਕਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਅਮਲ ਕਰੋ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਆਉਣ ਦਿਓ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਕੌਨ੍ਤਯ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮੇ ਸੁਤਃ। ਕਥਯਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵਃ ਕਾਲ੍ਯੇ ਕਰਵਾਮਹੇ
ਤੁਸੀਂ, ਕੁੰਤੀ ਜੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰੋ; ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੁਤਾਬਕ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ।
ਤੇ ਸਮੇਤ੍ਯ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਭਾਰਤ। ਅਥ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਰਾਜਨ੍ਨਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਦ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਭਾਰਤ ਜੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੁਵੈਪਾਯਨ ਵਿਆਸ ਜੀ ਅਚਾਨਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ।