ਕੁਨ੍ਤੀ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਸਾਧ੍ਵੀ- ਮਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਵਿਵੇਸ਼। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਕੌਰਵਰਾਜਪਤ੍ਨੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਚਯਾਮਾਸੁਰਦੀਨਸਤ੍ਵਾਃ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਧਰਮਵਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਥੇ ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਰਮ ਸਨ, ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਾਨ੍ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਤੀਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਰ੍षਭਾਕ੍ਸ਼ਾਨਜਿਨੋਤ੍ਤਰੀਯਾਨ੍। ਗੂਢੋਤ੍ਤਰਾਂਸਾਨ੍ਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਭੋਗ- ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਬਾਹੂਨ੍ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਾਨ੍
ਉਹ ਮਰਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਸਿੰਘਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਮਹਾਂ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਦੇ ਚੋਲੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮੋਢੇ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਲਕੀਰਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਰਲੇ ਮਰਦ ਸਨ।
ਰਾਜਾ ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਚਿਵਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਥੈਵ। ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਖਿਲੇਨ ਰਾਜ- ਨ੍ਹਰ੍षਂ ਸਮਾਪੇਤੁਰਤੀਵ ਤਤ੍ਰ
ਰਾਜਾ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੀਰਾਃ ਪਰਮਾਸਨੇषੁ ਸਪਾਦਪੀਠੇष੍ਵਵਿਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨਾਃ। ਯਥਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਨਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾ- ਸ੍ਤਥਾ ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਨ ਵਿਸ੍ਮਯਨ੍ਤਃ
ਉਹ ਵੀਰ ਉਥੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕ ਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮੰਜੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਤੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਹ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਮੰਜੀਆਂ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਉਚ੍ਚਾਵਚਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਭੋਜਨੀਯਂ ਪਾਤ੍ਰੀषੁ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਰਾਜਤੀषੁ। ਦਾਸਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਮृष੍ਟਵੇषਾਃ ਸਂਭੋਜਕਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਪਜਹ੍ਰੁਰਨ੍ਨਮ੍
ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਧਾਰਨ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਆਇਆ। ਨੌਕਰ ਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਾ ਯਥਾਤ੍ਮਕਾਮਂ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤੀਤਾਃ। ਉਤ੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਸੂਨਿ ਰਾਜ- ਨ੍ਸਾਂਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਤੇ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਨृਵੀਰਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਰਦ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੇਟ ਭਰ ਕੇ ਖਾ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਵੀਰ ਸਭ ਯੁੱਧ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਰਾਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਮੁਖ੍ਯੈਃ। ਸਮਰ੍ਥਯਾਮਾਸੁਰੁਪੇਤ੍ਯ ਹृष੍ਟਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪ, ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਤਤ ਆਹੂਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਪਰਿਗ੍ਰਹੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਕਥਂ ਜਾਨੀਮ ਭਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੁਤ
ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਦਿਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੀਏ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?'
ਵੈਸ਼੍ਯਾਨ੍ਵਾ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਾਨਥ ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਜਾਨ੍। ਮਾਯਾਮਾਸ੍ਥਾਯ ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚਰਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
'...ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਵੈਸ਼ ਹੋ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ ਹੋ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਫਿਰਦੇ ਹੋ?'
ਕृष੍ਣਾਹੇਤੋਰਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਨੋ ਮਹਾਨ੍
'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਲੈਣ ਆਏ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।'
ਅਪਿ ਨਃ ਸਂਸ਼ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਨਃ ਸਂਤੁष੍ਟਿਮਾਵਹੇਤ੍। ਅਪਿ ਨੋ ਭਾਗਧੇਯਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸ੍ਯੁਃ ਪਰਨ੍ਤਪ
'ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੁੱਕਣ ਤੇ ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।'
ਇਚ੍ਛਯਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਰਾਜਸੁ ਸ਼ੋਭਤੇ। ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇਨ ਚ ਤਥਾ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਨृਤਂ ਨ ਤੁ
'ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਹੀ ਸੋਭਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੱਸੋ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਮਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਮਰਿਂਦਮ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਵਾਹਕਰਣਮਾਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
'ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਮਨਾ ਭੂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਰਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਈਪ੍ਸਿਤਸ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਃ ਕਾਮਃ ਸਂਵृਤ੍ਤੋऽਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਾਵਿਮੌ
'ਅਸੀਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣ, ਇਹ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ।'
ਆਭ੍ਯਾਂ ਤਵ ਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਰਾਜਸਂਸਦਿ। ਯਮੌ ਚ ਤਤ੍ਰ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਮਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
'ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੜੀ ਹੈ।'
ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਮਾਨਸਂ ਦੁਃਖਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸ੍ਮੋ ਨਰਰ੍षਭ। ਪਦ੍ਮਿਨੀਵ ਸੁਤੇਯਂ ਤੇ ਹ੍ਰਦਾਦਨ੍ਯਹ੍ਰਦਂ ਗਤਾ
'ਤੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਅਸੀਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਧੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਇੱਕ ਝੀਲ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਹੁਣ ਹੋਰ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਤਥ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਗੁਰੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਮਂ ਚ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਵੀ ਹੋ।
ਤਤਃ ਸ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਹਰ੍षਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ। ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤੁਂ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਸ਼ਕਤ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਨੇਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਉਹ ਇਤਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਤੁ ਸ ਤਂ ਹਰ੍षਂ ਸਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਪਰਂਤਪਃ। ਅਨੁਰੂਪਂ ਤਦਾ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚੈਨਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਥਾ ਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਃ ਪੁਰਾਤ੍। ਸ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯਾਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਭੱਜੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਹਰ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਵਿਗਰ੍ਹਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਚ ਤਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਾਵਪਿ। ਯਮੌ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਂਦਿष੍ਟਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਭਵਨਂ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਜੁੜਵੇਂ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਯਜ੍ਞਸੇਨੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾ ਯਜਨਸੇਨ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਮਦ੍ਯਾਯਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਪੁਣ੍ਯੇऽਹਨਿ ਮਹਾਬਾਹੁਰਰ੍ਜੁਨਃ ਕੁਰੁਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਫੜੇ; ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। `ਮਮਾਪਿ ਦਾਰਸਂਬਨ੍ਧਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਫਿਰ ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪਰ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।'
ਭਵਾਨ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣਿਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਮਮ। ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵੀਰ ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਮੁਪਾਦਿਸ਼
ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਵੀਰ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜੋ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਸਮਝੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਦਿਓ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਹਿषੀ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।