ਮਾਨੀ ਦृਢਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਨृਪਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ। ਉਤ੍ਥਿਤਃ ਸਹਸਾ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਾਣੀ, ਪੱਕੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਰਾਜਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠਿਆ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਹृष੍ਟੋ ਧਨੁषੋऽਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਮਤ੍। ਸ ਬਭੌ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਧਰੋ ਯਥਾ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ; ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਧਨੁਰਾਰੋਪਯਾਮਾਸ ਤਿਲਮਾਤ੍ਰੇऽਭ੍ਯਤਾਡਯਤ੍। ਆਰੋਪ੍ਯਮਾਣਂ ਤਦ੍ਰਾਜਾ ਧਨੁषਾ ਬਲਿਨਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾਉਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਝਟਕ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਉਤ੍ਤਾਨਸ਼ਯ੍ਯਮਪਤਦਙ੍ਗੁਲ੍ਯਨ੍ਤਰਤਾਡਿਤਃ। ਸ ਯਯੌ ਤਾਡਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਂਗਲਾਂ ਵਿਚ ਝਟਕ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਪਿੱਠ ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ; ਐਸਾ ਝਟਕ ਲੱਗਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨਃ ਕਰ੍ਣੋ ਵृषਾ ਵੈ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨਃ। ਧਨੁਰਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਮ੍ਯ ਤੋਲਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਧਨੁਃ
ਫਿਰ ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ, ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗਾ।
ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਾਰੋਪ੍ਯਮਾਣਂ ਤਦ੍ਰੋਮਮਾਤ੍ਰੇऽਭ੍ਯਤਾਡਯਤ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਕਰ੍ਣਃ ਸਤ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੋਮ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨੀ ਝਟਕ ਦਿੱਤੀ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਕਰਣ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਧਨੁषਾ ਸੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਧੂਤ ਇਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਾਕੁਲਾਃ। ਏਵਂ ਕਰ੍ਣੇ ਵਿਨਿਰ੍ਧੂਤੇ ਧਨੁषਾ ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਵੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਝਟਕ ਨਾਲ ਉਡ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ; ਐਸਾ ਕਰਣ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਨੇ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ,
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਿਰਪਿ ਨਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵਿਨਮ੍ਰਮੁਖਪਙ੍ਕਜਾਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਂ ਵਿਨਿਰ੍ਧੂਤਂ ਲੋਕੇ ਵੀਰਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ; ਕਰਣ ਨੂੰ ਉਡਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੀਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ,
ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਧਨੁਰੁਦ੍ਧਾਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਂਗਮੇऽਪਿ ਚ
ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਣ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਜਨੇ ਸਮਾਜੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਵਾਦੇषੁ ਜਨਾਧਿਪੇषੁ। ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤੋ ਜਿष੍ਣੁਰਿਯੇष ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਜ੍ਯਂ ਧਨੁਸ੍ਤਤ੍ਸਸ਼ਰਂ ਚ ਵੀਰਃ
ਜਦ ਸਭ ਲੋਕ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਜੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਤਤੋ ਵਰਿष੍ਠਃ ਸੁਰਦਾਨਵਾਨਾ- ਮੁਦਰਧੀਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲਪ੍ਰਵੀਰਃ। ਜਹਰ੍ष ਰਾਮੇਣ ਸ ਪੀਡ੍ਯ ਹਸ੍ਤਂ ਹਸ੍ਤਂਗਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਸ੍ਯ ਮਤ੍ਵਾ
ਫਿਰ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹੱਥ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜਿਆ।
ਨ ਜਜ੍ਞਿਰੇऽਨ੍ਯੇ ਨृਪਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਂਛਨ੍ਨਰੂਪਾਨਥ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍। ਵਿਨਾ ਹਿ ਲੋਕੇ ਚ ਯਦੁਪ੍ਰਵੀਰੌ ਧੌਮ੍ਯਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਸਹ ਸੋਦਰਾਂਸ਼੍ਚ
ਪਰ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਰਾਜੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਦੋ ਵਧੀਆ ਯਾਦਵ, ਧੌਮਯ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਹੀ ਪਛਾਣ ਸਕੇ।
ਯਦਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਰਾਜਾਨੋ ਧਨੁषਃ ਸਜ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ। ਅਥੋਦਤਿष੍ਠਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯਾਜ੍ਜਿष੍ਣੁਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਜਦ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠਿਆ।
ਉਦਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾ ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋऽਜਿਨਾਨਿ ਚ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਕੇਤੁਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਅਜਿਨਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ; ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਕੇਚਿਦਾਸਨ੍ਵਿਮਨਸਃ ਕੇਚਿਦਾਸਨ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਆਹੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਕੇਚਿਨ੍ਨਿਪੁਣਾ ਬੁਦ੍ਧਿਜੀਵਿਨਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਕੁਝ ਚਤੁਰ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਤ੍ਕਰ੍ਣਸ਼ਲ੍ਯਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੈਃ। ਨਾਨਤਂ ਬਲਵਦ੍ਭਿਰ੍ਹਿ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾਯਣੈਃ
ਇਹ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਕਰਣਾ ਤੇ ਸ਼ਲਿਆ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਚਲਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਤਤ੍ਕਥਂ ਤ੍ਵਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਣਤੋ ਦੁਰ੍ਬਲੀਯਸਾ। ਵਟੁਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਹਿ ਸਜ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਨੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਅਸਲਾਹ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ, ਇਹ ਕਮਾਨ ਕਿਵੇਂ ਚੜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੋ?
ਅਵਹਾਸ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ। ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਸਂਸਿਦ੍ਧੇ ਚਾਪਲਾਦਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ
ਜੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਜਾਂਚੇ-ਪੜਤਾਲ ਦੇ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਯਦ੍ਯੇष ਦਰ੍ਪਾਦ੍ਧਰ੍षਾਦ੍ਵਾਪ੍ਯਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚਾਪਲਾਤ੍। ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਧਨੁਰਾਯਨ੍ਤੁਂ ਵਾਰ੍ਯਤਾਂ ਸਾਧੁ ਮਾ ਗਮਤ੍
ਜੇ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਮਾਨ ਚੜਾਉਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ—ਉਹ ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧੇ।
ਨਾਵਹਾਸ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਚ ਲਾਘਵਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਨ ਚ ਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਤਾਂ ਲੋਕੇ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਂਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਅਣਗਣੇ ਸਮਝੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਲੈਣਗੇ।
ਕੇਚਿਦਾਹੁਰ੍ਯੁਵਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਨਾਗਰਾਜਕਰੋਪਮਃ। ਪੀਨਸ੍ਕਨ੍ਧੋਰੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਹਿਮਵਾਨਿਵ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮੋਢੇ ਨਾਗ-ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੈ।'
ਸਿਂਹਖੇਲਗਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਤ੍ਤਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਸਂਭਾਵ੍ਯਮਸ੍ਮਿਨ੍ਕਰ੍ਮੇਦਮੁਤ੍ਸਾਹਾਚ੍ਚਾਨੁਮੀਯਤੇ
ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਸ੍ਯ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਨ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਨ ਚ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਲੋਕੇषੁ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਜੋ ਹੋ ਨਾ ਸਕੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਨृषੁ ਸਂਸ੍ਥਾਨਚਾਰਿषੁ। ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਫਲਾਹਾਰਾ ਦृਢਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਕੁਝ ਪਾਣੀ, ਕੁਝ ਹਵਾ, ਕੁਝ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਬਲਾ ਅਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਿ ਬਲੀਯਾਂਸਃ ਸ੍ਵੇਤਜਸਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਾਵਮਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਦਸਦ੍ਵਾ ਸਮਾਚਰਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਾਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕੋ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ।
ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਮਹਦ੍ਧ੍ਰਸ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਸਮੁਪਾਗਤਮ੍। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਧਿ
ਸੁਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਖ, ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ—ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਆਇਆ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਪੀਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਅਗਾਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇऽਤ੍ਰ ਵਟੁਰੇष ਧਨੁਰ੍ਮਹਾਨ੍
ਅਗਸਤ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਕਹੋ—ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਆਰੋਪਯਤੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵੈ ਤਥੇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ
ਉਹ ਕਮਾਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਚੜਾ ਲਵੇ,' ਐਸਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਧਨੁषੋऽਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਰਿਵਾਚਲਃ। `ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਰਜੁਨ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।