ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤੇ ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍। ऋਦ੍ਧਿਂ ਪਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸਮਾਜੋ ਵਵृਧੇ ਸ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵਸਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨਬਹੁਲਃ ਸ਼ੋਭਿਤੋ ਨਟਨਰ੍ਤਕੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਮਾਗਮ ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਹੋਈ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਸਮਾਜੇ ਤੁ ਰਮਣੀਯੇऽਹ੍ਨਿ षੋਡਸ਼ੇ। `ਮੈਤ੍ਰੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਦਾਰਾਃ ਪੁਰਾਵਿਦਃ। ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਯਃ ਸੁਵਸਨਾਃ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਮੋਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਸੁਹਣੇ ਸੋਲੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਮੈਤ੍ਰਾ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿਚ, ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯਪੀਠੇ ਤੁ ਨਿਵਿष੍ਟਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਤਦਾ। ਸਤੂਰ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਜਲੈਃ
ਫਿਰ, ਵੈਡੂਰਿਆ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ, ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਭਿषੇਕਾਂ ਚ ਦੁਕੂਲਦ੍ਵਯਧਾਰਿਣੀਮ੍। ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਮਣਿਸ੍ਤਮ੍ਭਵਤੀਂ ਵੇਦਿਂ ਵੈ ਸੁਪਰਿष੍ਕृਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਸਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਏ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ-ਮੋਤੀ ਵਾਲੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਵੇਦੀ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ, ਜੋ ਮਣੀ ਦੇ ਖੰਭ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੀਂ ਹृष੍ਟਾਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਾਧਿਕਾਃ। ਕੇਨਾਲਙ੍ਕਰਣੇਨੇਮਾਮਿਤ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਸਜਾਵਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ, 'ਕਿਹੜੇ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਜਾਈ ਗਈ ਹੈ?'
ਧੂਪੋष੍ਮਣਾ ਚ ਕੇਸ਼ਾਨਾਮਾਰ੍ਦ੍ਰਭਾਵਂ ਵ੍ਯਪੋਹਯਨ੍। ਬਬਨ੍ਧੁਰਸ੍ਯਾ ਧਮ੍ਮਿਲ੍ਲਂ ਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸੁਰਭਿਗਨ੍ਧਿਭਿਃ
ਧੂਪ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਨਮੀ ਦੂਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰ ਗੁੰਝਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਦੂਰ੍ਵਾਮਧੂਕਰਚਿਤਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾ ਦਦੁਃ ਕਰੇ। ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਗਰੁਣਾ ਪਤ੍ਰਸਙ੍ਗਂ ਕੁਚਦ੍ਵਯੇ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੂਬ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਨਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਲੇ ਅਗਰ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਲਾਈਆਂ।
ਰੇਜੇ ਸਾ ਚਕ੍ਰਵਾਕਾਙ੍ਕਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀਰ੍ਘਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ। ਅਲਕੈਃ ਕੁਟਿਲੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਖਂ ਵਿਕਸਿਤਂ ਬਭੌ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੰਮੀ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਲਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਆਸਕ੍ਤਭृਙ੍ਗਂ ਕੁਸੁਮਂ ਸ਼ਸ਼ਿਮ੍ਬਿਮ੍ਬਂ ਜਿਗਾਯ ਤਤ੍। ਕਾਲਾਞ੍ਜਨਂ ਨਯਨਯੋਰਾਚਾਰਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਦਧੁਃ
ਭੰਬੀ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਫੁੱਲ ਚੰਦ ਦੀ ਪੂਰਨ ਮੂੜ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਰੀਤ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਕਾਲਾ ਕਾਜਲ ਲਾਇਆ।
ਭੂषਣਂ ਰਤ੍ਨਖਚਿਤੈਰਲਂਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਮਾਤਾ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪृषਤੀ ਹਰਿਤਾਲਮਨਸ਼੍ਸ਼ਿਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਸਜਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰਾ ਪਤ्थਰ ਤੇ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਚੁੱਕਿਆ।
ਅਙ੍ਗੁਲੀਭ੍ਯਾਮੁਪਾਦਾਯ ਤਿਲਕਂ ਵਿਦਧੇ ਮੁਖੇ। ਅਲਙ੍ਕृਤਾਂ ਵਧੂਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋषਿਤੋ ਮੁਦਮਾਯਯੁਃ
ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ; ਵਧੂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਮਾਤਾ ਨ ਮੁਮੁਦੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਃ ਕੀਦृਗ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸੌਵਿਦਲ੍ਲਾਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤਃ
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਈ, ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ, 'ਇਸ ਦਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?' ਫਿਰ ਦਾਸੀਆਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਏਨਾਮਾਰੋਪਯਾਮਾਸੁਃ ਕਰਿਣੀਂ ਕੁਚਭੂषਿਤਾਮ੍। ਤਤੋऽਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਦਿਵਿ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਨੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਮੰਗਲ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ।
ਵਿਲਾਸਿਨੀਜਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਵਰਂ ਕਰਿਣੀਸ਼ਤਮ੍। ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਗੀਤਂ ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਸ੍ਵਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਯਯੁਃ
ਮਹਿਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸੌ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀਆਂ, ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਚੱਲੀਆਂ।
ਜਨਾਪਸਰਣੇ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰ੍ਯਃ ਪੁਰਾ ਯਯੁਃ। ਕੋਲਾਹਲੋ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰਵਰੇ ਤਦਾ
ਭੀੜ ਹਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲੀਆਂ; ਉਸ ਵਕਤ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਯਯਾਵਗ੍ਰੇ ਹਯਮਾਰੁਹ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਰਙ੍ਗਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਤਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਿਆ, ਭਾਰਤ; ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਰੰਗ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੀ।
ਤਸ੍ਥੌ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਮਹਾਨੀਕਂ ਪਾਲਿਤਂ ਦृਢਧਨ੍ਵਿਭਿਃ।' ਆਪ੍ਲੁਤਾਙ੍ਗੀਂ ਸੁਵਸਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਕਤਾਰਬੱਧ ਕਰਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ; ਤੇ ਉਹ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਨੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ—
ਮਾਲਾਂ ਚ ਸਮੁਪਾਦਾਯ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍। `ਆਗਤਾਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਙ੍ਗਭੂਮਿਮਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਜੀ ਹੋਈ ਰੰਗ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਵਤੀਰ੍ਣਾ ਤਤੋ ਰਙ੍ਗਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਭਰਤਰ੍षਭ। `ਤਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤੀਨ੍ਰਙ੍ਗਮਣ੍ਡਲੇ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਦ੍ਰष੍ਟृਣਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰੰਗ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਸੋਮਕਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਜੁਹਾਵਾਗ੍ਨਿਮਾਜ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਸੋਮਕਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੁਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸਂਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਜ੍ਵਲਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯ ਚ। ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਃਸ਼ਬ੍ਦੇ ਤੁ ਕृਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਕृष੍ਣਾਮਾਦਾਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ, ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ।
ਰਙ੍ਗਮਧ੍ਯਂ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਵਾਕ੍ਯਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਜਗਾਦੇਦਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮਰ੍ਥਵਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਰੰਗ ਭੂਮੀ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੀ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਬੋਲ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ।
ਇਦਂ ਧਨੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਮੇ ਚ ਬਾਣਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਭੂਪਤਯਃ ਸਮੇਤਾਃ। ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਯਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਸਰ੍ਪਯਧ੍ਵਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਵ੍ਯੋਮਚਰੈਰ੍ਦਸ਼ਾਰ੍ਧੈਃ
ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਤੀਰ ਹਨ; ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਯੰਤਰ ਦੇ ਛੇਦ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਸ ਕਰੋ।
ਏਤਨ੍ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਵੈ ਕੁਲੇਨ ਰੂਪੇਣ ਬਲੇਨ ਯੁਕ੍ਤਃ। ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਗਿਨੀ ਮਮੇਯਂ ਕृष੍ਣਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਨ ਮृषਾ ਬ੍ਰਵੀਮਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਜਿਸਦਾ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਲੇਗੀ; ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਤਾਨੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਦਂ ਤਾਂ ਭਗਿਨੀਮੁਵਾਚ। ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਗੋਤ੍ਰੇਣ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਭੂਮਿਪਤੀਨ੍ਸਮੇਤਾਨ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿषਹੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਃ। ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸਹੋ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਥਾ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦੁਰਵਿਸ਼ਹ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਧਰਸ਼ਣ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਵਿਕਰਨ, ਸਹਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੀ,
ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਰ੍ਵਾਯੁਵੇਗਸ਼੍ਚ ਭੀਮਵੇਗਰਵਸ੍ਤਥਾ। ਉਗ੍ਰਾਯੁਧੋ ਬਲਾਕੀ ਚ ਕਰਕਾਯੁਰ੍ਵਿਰੋਚਨਃ
ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਵਾਯੁਵੇਗ, ਭੀਮਵੇਗਰਵ, ਉਗਰਾਯੁਧ, ਬਲਾਕੀ, ਕਰਕਾਯੁ ਤੇ ਵੀਰੋਚਨ,
ਕੁਣ੍ਡਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ ਕਨਕਧ੍ਵਜਃ। ਨਨ੍ਦਕੋ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲੀ ਚ ਤੁਹੁਣ੍ਡੋ ਵਿਕਟਸ੍ਤਥਾ
ਕੁੰਡਕਾ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਸੁਵਰਚਾ, ਕਨਕਧਵਜ, ਨੰਦਕਾ, ਬਾਹੁਸ਼ਾਲੀ, ਤੁਹੁੰਡਾ ਤੇ ਵਿਕਟਾ,