ਚਕ੍ਸ਼ੂਂषਿ ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤੋ ਨृਪਾਃ। ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਰ੍ਮੇਨੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਰਾਭਵਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਪਰ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਸਮਝਿਆ।
ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਤਾਤ ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਮਤਿਂ ਤਦਾ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਮਨਃ ਪ੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮਨ ਵਿਚ ਥਿਰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਇਚ੍ਛਨ੍ਨਪਚਿਤਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਭृਗੂਣਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਪਸਾ ਸਹਤੈਧਿਤਃ
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੀ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗੌਰਵ, ਤਪ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਾਨ੍। ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਮਹਤਾ ਨਨ੍ਦਯਿष੍ਯਨ੍ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਬਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਤ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਮ੍। ਪਿਤृਲੋਕਾਦੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਊਚੁਰਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਔਰ੍ਵ ਦृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਤੇ ਤਪਸੋਗ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਲੋਕਾਨਾਂ ਨਿਯਚ੍ਛ ਕ੍ਰੋਧਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਔਰਵ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਲਈ ਗਈ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈ।
ਨਾਨੀਸ਼ੈਰ੍ਹਿ ਤਦਾ ਤਾਤ ਭृਗੁਭਿਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਵਧੋ ਹ੍ਯੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਿਹਿਂਸਤਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਿਆਰੇ, ਭ੍ਰਿਗੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਸਭ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਆਯੁषਾ ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਟੇਨ ਯਦਾ ਨਃ ਖੇਦ ਆਵਿਸ਼ਤ੍। ਤਦਾऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਧਸ੍ਤਾਤ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰੀਪ੍ਸਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਆ ਗਈ, ਤਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਖੁਦ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਖਾਤਂ ਯਚ੍ਚ ਵੈ ਵਿਤ੍ਤਂ ਕੇਨਚਿਦ੍ਗृਗੁਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਵੈਰਾਯੈਵ ਤਦਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਕੋਪਯਿष੍ਣੁਭਿਃ
ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਧਨ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕਿਂ ਹਿ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਪ੍ਸੂਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਯਦਸ੍ਮਾਕਂ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਧਨਮਾਹਰਤ੍
ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਨ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ?
ਯਦਾ ਤੁ ਮृਤ੍ਯੁਰਾਦਾਤੁਂ ਨ ਨਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤਦਾऽਸ੍ਮਾਭਿਰਯਂ ਦृष੍ਟ ਉਪਾਯਸ੍ਤਾਤ ਸਂਮਤਃ
ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕੀ, ਤਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਸਹੀ ਸਮਝਿਆ।
ਆਤ੍ਮਹਾ ਚ ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਾਤ ਨ ਲੋਕਾਁਲ੍ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਾਨ੍। ਤਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵਂ ਨਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਪਿਆਰੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਚੈਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਾਤ ਯਦਿਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਨਿਯਚ੍ਛੇਦਂ ਮਨਃ ਪਾਪਾਤ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਰਾਭਵਾਤ੍
ਤੇ, ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲੈ।
ਮਾ ਵਧੀਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂਸ੍ਤਾਤ ਨ ਲੋਕਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਦੂषਯਨ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤੇਜਃ ਕ੍ਰੋਧਮੁਤ੍ਪਤਿਤਂ ਜਹਿ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰ; ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਮੈਲਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ, ਉਠੇ ਹੋਏ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲੈ।
ਉਕ੍ਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਯਾਂ ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪਿਤਰਸ੍ਤਦਾ। ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਨ ਸਾ ਮੇ ਵਿਤਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਮੈਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅੱਗੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਵृਥਾਰੋषਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੋ ਵੈ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਅਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਹਿ ਮਾਂ ਰੋषੋ ਦਹੇਦਗ੍ਨਿਰਿਵਾਰਣਿਮ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਵਿਅਰਥ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਜੀਣਾ ਮੈਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਹੋਇਆ ਗੁੱਸਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਹਿ ਕਾਰਣਤਃ ਕ੍ਰੋਧਂ ਸਂਜਾਤਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਨਾਲਂ ਸ ਮਨੁਜਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸਾ ਆਉਣ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਨਿਯਨ੍ਤਾ ਹਿ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਸ੍ਥਾਨੇ ਰੋषਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨृਪੈਃ ਸਰ੍ਵਜਿਗੀषੁਭਿਃ
ਉਹ ਬਦਚਲਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਠੀਕ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਰੌषਮਹਮੂਰੁਸ੍ਥੋ ਗਰ੍ਭਸ਼ਯ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਦਾ। ਆਰਾਵਂ ਮਾਤृਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਭृਗੂਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਧੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਜੰਮਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣੀਆਂ।
ਸਾਮਰੈਰ੍ਹਿ ਯਦਾ ਲੋਕੇ ਭृਗੂਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਧਮੈਃ। ਆਗਰ੍ਭੋਤ੍ਸਾਦਨਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤਦਾ ਮਾਂ ਮਨ੍ਯੁਰਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੂੰ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੇਸ਼ਾਃ ਕਿਲ ਮੇ ਮਾਤਰਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ। ਭਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਾਧਿਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਪਨਾਹ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਤਾਨ੍ਭृਗੂਣਾਂ ਯਦਾ ਦਾਰਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਭ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤ। ਮਾਤਾ ਤਦਾ ਦਧਾਰੇਯਮੂਰੁਣੈਕੇਨ ਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾ
ਜਦੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿषੇਦ੍ਧਾ ਹਿ ਪਾਪਸ੍ਯ ਯਦਾ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪਾਪਕृਨ੍ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰ ਥਾਂ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਦਾ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿषੇਦ੍ਧਾਰਂ ਪਾਪੋ ਨ ਲਭਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਬਹਵੋ ਲੋਕਾਸ੍ਤਦਾ ਪਾਪੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਚ ਯਃ ਪਾਪਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ। ਈਸ਼ਃ ਸਨ੍ਸੋऽਪਿ ਤੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸਂਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਰੋਕਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਰੋਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯਦਿ ਵੈ ਪਿਤਰੋ ਮਮ। ਸ਼ਕ੍ਤੈਰ੍ਨ ਸ਼ਕਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਿष੍ਟਂ ਮਤ੍ਵੇਹ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਨ, ਤਾਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ।
ਅਤ ਏषਾਮਹਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਲੋਕਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਭਵਤਾਂ ਚ ਵਚੋ ਨਾਲਮਹਂ ਸਮਭਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਮਮਾਪਿ ਚੇਦ੍ਭਵੇਦੇਵਮੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਸਤੋ ਮਹਤ੍। ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਦ੍ਭਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਵੀ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਉਣਡੇਖੀ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ਼੍ਚਾਯਂ ਮਨ੍ਯੁਜੋ ਮੇऽਗ੍ਨਿਰ੍ਲੋਕਾਨਾਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਦਹੇਦੇष ਚ ਮਾਮੇਵ ਨਿਗृਹੀਤਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰੋਕ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਭਵਤਾਂ ਚ ਵਿਜਾਨਾਮਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੇਪ੍ਸੁਤਾਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਧਦ੍ਧ੍ਵਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮਮ ਚੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂਓ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰੋ।