ਨਿਰ੍ਜਿਤੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨ੍ਗਾਧਿਨਨ੍ਦਨ। ਯਦਿ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਪਰਂ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀਰਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਦਿਖਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਚੋਕ੍ਤੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵ੍ਰੀਡਾਢ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਰਾਵਿਤਮਹਾਬਲਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਉੱਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਭੱਜ ਗਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਭਵਂ ਤਦਾ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਿਗ੍ਬਲਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਬਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਬਲਂ ਬਲਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਯੋਧਾ-ਬਲ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਬਲ ਕਾਹਦਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਬਲ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ।'
ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਫੀਤਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤਾਂ ਚ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਨृਪਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਾਜ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਯੇਵ ਮਨੋ ਦਧੇ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤਪਸਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲੋਕਾਨ੍ਵਿष੍ਟਭ੍ਯ ਤੇਜਸਾ
ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਤਪਸਿਆ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ; ਤਪ ਨਾਲ ਉਹ ਨੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ।
ਤਤਾਪ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤੌਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਅਪਿਬਚ੍ਚ ਤਤਃ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਕੌਸ਼ਿਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਤਪਸਿਆ ਜੋਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਃ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ।
ऋष੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਕृਤੇ ਵੈਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਸਿष੍ਠਯੋਃ। ਬਭੂਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਤੇ ਸ਼ਂਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਮੇ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਤੇ ਆਤਮਿਕ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਨ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਤृਪ੍ਤਿਮੁਪਗਚ੍ਛਾਮਿ ਖੇਚਰ। ਆਖ੍ਯਾਹਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਤੇ ਸ਼ਂਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਮੇ
ਹਵਾਈ ਜੀਵ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾषਤੇ
ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਵਾਸਿष੍ਠਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ।
ਕਲ੍ਮਾषਪਾਦ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਲੋਕੇ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਹ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਜਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤੇਜਸਾऽਸਦृਸ਼ੋ ਭੁਵਿ
ਪਾਰਥ, ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਮृਗਯਾਂ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਪੁਰਾਤ੍। ਮृਗਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਚਚਾਰ ਰਿਪੁਮਰ੍ਦਨਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣ ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਮਹਾਘੋਰੇ ਖਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ੋऽਹਨਤ੍। ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਨਿਵਵृਤੇ ਤਤਃ
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਘ ਮਾਰੇ; ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਥੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਅਕਾਮਯਤ੍ਤਂ ਯਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਾਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤृषਾਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਏਕਾਯਨਗਤਃ ਪਥਿ। ਅਪਸ਼੍ਯਦਜਿਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿਮੁਖਾਗਤਮ੍
ਪਿਆਸ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤਰਸਿਆ, ਅਜੇਤ ਰਾਜਾ, ਇਕੱਲਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗਂ ਵਸਿष੍ਠਕੁਲਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਦ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਮਕ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਧਾਈ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਪਗਚ੍ਛ ਪਥੋऽਸ੍ਮਾਕਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਥਾ ऋषਿਰੁਵਾਚੈਨਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਞ੍ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ
‘ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਹਟੋ’, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮ ਪਨ੍ਥਾ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮ ਏष ਸਨਾਤਨਃ। `ਵृਦ੍ਧਭੀਰੁਨृਪਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤ੍ਰੀਰੋਗਿਵਰਚਕ੍ਰਿਣਾਮ੍
‘ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜਾ; ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ — ਵੱਡੇ, ਡਰਪੋਕ, ਰਾਜਾ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਔਰਤਾਂ, ਬਿਮਾਰ ਤੇ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਪਨ੍ਥਾ ਦੇਯੋ ਨृਪੈਸ੍ਤੇषਾਮਨ੍ਯੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ।' ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਰ੍ਵੇषਾ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਦੇਯਃ ਪਨ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭੂਪਤਿ; ਅਤੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਤੌ ਤੁ ਪਥੋऽਰ੍ਥਂ ਵਾਕ੍ਯਮੂਚਤੁਃ। ਅਪਸਰ੍ਪਾਪਸਰ੍ਪੇਤਿ ਵਾਗੁਤ੍ਤਰਮਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਰਸਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ‘ਹਟੋ, ਹਟੋ’ ਕਹਿੰਦੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ।
ऋषਿਸ੍ਤੁ ਨਾਪਚਕ੍ਰਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਧਰ੍ਮਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। `ਅਪਿ ਰਾਜਾ ਮੁਨੇਰ੍ਮਾਰ੍ਗਾਤ੍ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨਾਪਜਗਾਮ ਹ
ਰਿਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ, ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ; ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ।
ਅਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਂ ਤੁ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਤਮृषਿਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਜਗਾਮ ਕਸ਼ਯਾ ਮੋਹਾਤ੍ਤਦਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਨ੍ਮੁਨਿਮ੍
ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਭੁਲਾਵੇ ਵਿਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਵਸ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੋੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਕਸ਼ਾਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤਸ੍ਤਤਃ ਸ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਾਸਿष੍ਠਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ
ਚਾਬੁਕ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਹਂਸਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਵਦ੍ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜਾਪਸ਼ਦ ਤਾਪਸਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਪੁਰੁषਾਦੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਾਂਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਮਨੁष੍ਯਪਿਸ਼ਿਤੇ ਸਕ੍ਤਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਸਿ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍। ਗਚ੍ਛ ਰਾਜਾਧਮੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਨਾ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਨਾ
ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਜਾ, ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਯਾਜ੍ਯਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਸਿष੍ਠਯੋਃ। ਵੈਰਮਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਤਂ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪੈ ਗਿਆ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਤਯੋਰ੍ਵਿਵਦਤੋਰੇਵਂ ਸਮੀਪਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ। ऋषਿਰੁਗ੍ਰਤਪਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਾਰਥ।
ਤਤਃ ਸ ਬੁਬੁਧੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਮृषਿਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ऋषੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਮਿਵ ਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਰਗਾ ਸੀ।