ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤਦਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਬਭੌ
ਗਾਂਧਰਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚੰਨ ਚੌਦੀਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਜਾਤਕੌਤੂਹਲੋऽਤੀਵ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਗਾਂਧਰਵ ਨੂੰ ਬੋਲੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯੈਤਦृषੇਰ੍ਨਾਮ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਮ੍। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਯਥਾਵਤ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਤੂੰ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਯ ਏष ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਤੇ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਆਸੀਦੇਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕ ਏष ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਹੇ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਕੌਣ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਸਿष੍ਠੋऽਰੁਨ੍ਧਤੀਪਤਿਃ। ਤਪਸਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੌ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਜੇਯਾਵਮਰੈਰਪਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜੈ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਵੁਭੌ ਯਸ੍ਯ ਚਰਣੌ ਸਮੁਵਾਹਤੁਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਸ਼ਕਰੋ ਵਸ਼ਿष੍ਠ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਦੋਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਵਜਿਤੌ ਨਰੈਃ। ਜਿਤਾਰਯੋ ਜਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਪਨ੍ਥਾਨਸ਼੍ਚ ਜਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵੈਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਜਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤੁ ਨੋਚ੍ਛੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾਨਾਮੁਦਾਰਧੀਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਪਰਾਧੇਨ ਧਾਰਯਨ੍ਮਨ੍ਯੁਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯਸਨਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਵਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਨ ਚਕ੍ਰੇ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸਤਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਕਰੂੜ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਮृਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਾਹਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਵੇਲਾਮਿਵ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵੋ ਮਹੀਪਾਲਾ ਲੇਭਿਰੇ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਪੁਰੋਹਿਤਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਈਜਿਰੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨृਪਾਸ੍ਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਸ ਹਿ ਤਾਨ੍ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵਾਮਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਧਾਨਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਧਰ੍ਮਵਿਦੀਪ੍ਸਿਤਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਰੋਧਾਃ ਪ੍ਰਤਿਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣਾਭਿਜਾਤੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਜੇਤੁਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥ ਰਾਜ੍ਯਾਭਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਕੋਈ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵਧਤ ਲਈ।
ਮਹੀਂ ਜਿਗੀषਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰਃਸ੍ਕृਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭਵਤੁ ਵੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕੋਈ ਗੁਣਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਭੂਦ੍ਵੈਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਸਿष੍ਠਯੋਃ। ਵਸਤੋਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼ਂਸ ਨਃ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਿਉਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ।
ਇਦਂ ਵਾਸਿष੍ਠਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਥਾਵਤ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਗਾਧੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਲੋਕੇ ਕੁਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਭਵਃ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਗਾਧੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮृਦ੍ਧਬਲਵਾਹਨਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਤੋ ਬਭੂਵ ਰਿਪੁਮਰ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਚਚਾਰ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮृਗਯਾਂ ਗਹਨੇ ਵਨੇ। ਮृਗਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਮਰੁਧਨ੍ਵਸੁ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਹਿਰਣ ਤੇ ਸੂਅਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਯਾਯਾਮਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸੋऽਥ ਮृਗਲਿਪ੍ਸੁਃ ਪਿਪਾਸਿਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਕਸਰਤ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ।
ਤਮਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਭਾਗृषਿਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪੂਜਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਚੈਸ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨ ਚ ਭਾਰਤ। ਤਥੈਵ ਪਰਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਨ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਤਦਾ
ਭਾਰਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਦਰਸੂਚਕ ਭੇਟਾਂ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਥ ਕਾਮਧੁਗ੍ਧੇਨੁਰ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਉਕ੍ਤਾ ਕਾਮਾਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤਿ ਸਾ ਕਾਮਾਨ੍ਦੁਦੁਹੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇ। ਗਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾष੍ਪਾਢ੍ਯਸ੍ਯੋਦਨਸ੍ਯੈਵ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ। ਨਿष੍ਠਾਨਾਨਿ ਚ ਸੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸੁਗੰਧਤ ਚੌਲ ਦੇ ਢੇਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਕਵਾਨ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਘृਤਸਂਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਗੌਡ੍ਯਾਨ੍ਨਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਇਕ੍ਸ਼ੂਨ੍ਮਧੂਨਿ ਲਾਜਾਂਸ਼੍ਚ ਮੈਰੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰਾਸਵਾਨ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਕੂਏ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਿੱਠੇ ਚੌਲ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਕਣਕ, ਸ਼ਹਦ, ਭੁੰਨੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਮਦਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ।
ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚੌषਧੀਸ਼੍ਚ ਦੁਦੁਹੇ ਪਯ ਏਵ ਚ। षਡ੍ਰਸਂ ਚਾਮृਤਨਿਭਂ ਰਸਾਯਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਾਂ ਨੇ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਦੁੱਧ, ਛੇ ਰਸਾਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਰਸ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਸਾਇਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੋਜਨੀਯਾਨਿ ਪੇਯਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਲੇਹ੍ਯਾਨ੍ਯਮृਤਕਲ੍ਪਾਨਿ ਚੋष੍ਯਾਣਿ ਚ ਤਥਾਰ੍ਜੁਨਾ
ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਚੱਟਣ ਵਾਲਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਚੁਸਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਅਰਜੁਨ, ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਤੈਃ ਕਾਮੈਃ ਸਰ੍ਵਸਂਪੂਰ੍ਣੈਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਮਹਿਪਤਿਃ
ਮਹਿੰਗੇ ਰਤਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।