ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਸ੍ਵ ਮੇ। ਪੁष੍ਪਾਯੁਧਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਸ਼ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ ਭਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੁਃਸਹੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਉਪਸ਼ਾਮਯ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਆਤ੍ਮਦਾਨੇਨ ਭਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੁਖਦਾਈ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਠੰਡੀ ਕਰ।
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਮਾਮੁਪੈਹਿ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਵਿਵਾਹਾਨਾਂ ਹਿ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਤੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਹਮੀਸ਼ਾऽऽਤ੍ਮਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਪਿਤृਮਤੀ ਹ੍ਯਹਮ੍। ਮਯਿ ਚੇਦਸ੍ਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਯਾਚਸ੍ਵ ਪਿਤਰਂ ਮਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਕਰ।
ਯਥਾ ਹਿ ਤੇ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਂਭृਤਾਸ਼੍ਚ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਮਾਹਰਃ
ਹੇ ਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਤੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨ ਚਾਹਮੀਸ਼ਾ ਦੇਹਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮ। ਸਮੀਪਂ ਨੋਪਗਚ੍ਛਾਮਿ ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਹਿ ਯੋषਿਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਕਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਭਿਜਨਂ ਨृਪਮ੍। ਕਨ੍ਯਾ ਨਾਭਿਲषੇਨ੍ਨਾਥਂ ਭਾਰ੍ਤਾਰਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜੀ ਕੁੜੀ ਵਿਖਿਆਤ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ?
ਤਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਯਾਚਸ੍ਵ ਪਿਤਰਂ ਮਮ। ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੇਨ ਚ
ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਮੰਗ ਕਰ। ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤਪ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ।
ਸ ਚੇਤ੍ਕਾਮਯਤੇ ਦਾਤੁਂ ਤਵ ਮਾਮਰਿਸੂਦਨ। ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸਤਤਂ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਹਂ ਹਿ ਤਪਤੀ ਨਾਮ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਵਰਜਾ ਸੁਤਾ। ਅਸ੍ਯ ਲੋਕਪ੍ਰਦੀਪਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤਪਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਭੈਣ ਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆ।
ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤਦਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਬਭੌ
ਗਾਂਧਰਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚੰਨ ਚੌਦੀਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਜਾਤਕੌਤੂਹਲੋऽਤੀਵ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਤਪੋਬਲਾਤ੍
ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਗਾਂਧਰਵ ਨੂੰ ਬੋਲੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯੈਤਦृषੇਰ੍ਨਾਮ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਮ੍। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਯਥਾਵਤ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਤੂੰ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਯ ਏष ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਤੇ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਆਸੀਦੇਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕ ਏष ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਹੇ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹ ਕੌਣ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਸੀ? ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਸਿष੍ਠੋऽਰੁਨ੍ਧਤੀਪਤਿਃ। ਤਪਸਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤੌ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਜੇਯਾਵਮਰੈਰਪਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜੈ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਵੁਭੌ ਯਸ੍ਯ ਚਰਣੌ ਸਮੁਵਾਹਤੁਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਸ਼ਕਰੋ ਵਸ਼ਿष੍ਠ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਦੋਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਵਜਿਤੌ ਨਰੈਃ। ਜਿਤਾਰਯੋ ਜਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਪਨ੍ਥਾਨਸ਼੍ਚ ਜਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵੈਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਜਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤੁ ਨੋਚ੍ਛੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾਨਾਮੁਦਾਰਧੀਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਪਰਾਧੇਨ ਧਾਰਯਨ੍ਮਨ੍ਯੁਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯਸਨਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਵਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਨ ਚਕ੍ਰੇ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸਤਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਕਰੂੜ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਮृਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਾਹਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਾਮ ਵੇਲਾਮਿਵ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵੋ ਮਹੀਪਾਲਾ ਲੇਭਿਰੇ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਪੁਰੋਹਿਤਮਿਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਈਜਿਰੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨृਪਾਸ੍ਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਸ ਹਿ ਤਾਨ੍ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵਾਮਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਧਾਨਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਧਰ੍ਮਵਿਦੀਪ੍ਸਿਤਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਰੋਧਾਃ ਪ੍ਰਤਿਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣਾਭਿਜਾਤੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਜੇਤੁਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥ ਰਾਜ੍ਯਾਭਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਕੋਈ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵਧਤ ਲਈ।
ਮਹੀਂ ਜਿਗੀषਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰਃਸ੍ਕृਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗੁਣਵਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭਵਤੁ ਵੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕੋਈ ਗੁਣਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕਿਂਨਿਮਿਤ੍ਤਮਭੂਦ੍ਵੈਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਸਿष੍ਠਯੋਃ। ਵਸਤੋਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼ਂਸ ਨਃ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਿਚ ਵੈਰ ਕਿਉਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ।
ਇਦਂ ਵਾਸਿष੍ਠਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਥਾਵਤ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਗਾਧੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੋ ਲੋਕੇ ਕੁਸ਼ਿਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਭਵਃ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਗਾਧੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮृਦ੍ਧਬਲਵਾਹਨਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਤੋ ਬਭੂਵ ਰਿਪੁਮਰ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।