ਚਿਰਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਾਃ ਸ੍ਮੇਹ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਰਮਮਾਣਾਃ ਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਲਬ੍ਧਭੈਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭਿਖਸ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹੀ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ।
ਯਾਨੀਹ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਪੁਨਃਪੁਨਰਰਿਨ੍ਦਮ
ਇੱਥੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਅਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟਾਨਿ ਤਾਨੀਹ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਤਿ ਨ ਨਸ੍ਤਥਾ। ਭੈਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਨ ਤਥਾ ਵੀਰ ਲਭ੍ਯਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ; ਤੇ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਿਖਸ਼ਾ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੇ ਵਯਂ ਸਾਧੁ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਗਚ੍ਛਾਮ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਅਪੂਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵੀਰ ਰਮਣੀਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਸਹੀ ਸਮਝੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਚੱਲੀਏ; ਉੱਥੇ ਨਵਾਂ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ।
ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾऽਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਇਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕ ਭਿਖਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਾਫ਼ਰ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਤੇ ਯਜਨਸੇਨ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰ ਚਿਰਵਾਸਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਨ ਚ ਮਤੋ ਮਮ। ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਾਧੁ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਇੱਕ ਥਾਂ ਲੰਬਾ ਰਹਿਣਾ ਨਾਂ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ, ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚੱਲੀਏ।
ਭਵਤ੍ਯਾ ਯਨ੍ਮਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਅਨੁਜਾਂਸ੍ਤੁ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਗਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਨੇਤਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਠੀਕ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਰਹਿ ਗਏ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਭੀਮਸੇਨਮਰ੍ਜੁਨਂ ਯਮਜੌ ਤਥਾ। ਉਵਾਚ ਗਮਨਂ ਤੇ ਚ ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਾਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਅਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।'
ਤਤ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਰਾਜਸੁਤੈਃ ਸਹ। ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਵਸਤ੍ਸੁ ਤੇषੁ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਆਜਗਾਮਾਥ ਤਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਤਮਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯੈਨਂ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਦੀ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਆਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਸੀਨਾਨ੍ਮੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਪੂਜਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਪਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਅਪਿ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪੂਜਾ ਵਃ ਪੂਜਾਰ੍ਹੇषੁ ਨ ਹੀਯਤੇ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦੇ?
ਅਥ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕਥਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਪੁਨਰੇਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਆਸੀਤ੍ਤਪੋਵਨੇ ਕਾਚਿਦृषੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਲਗ੍ਨਮਧ੍ਯਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ, ਕਮਰ ਸੁੰਦਰ, ਭੁਆਂਵਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ, ਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵਕृਤੈਃ ਸਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਪਤਿਂ ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਵਤੀ ਸਤੀ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ ਨਾ ਰਹੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਮਥਾਰੇਭੇ ਪਤ੍ਯਰ੍ਥਮਸੁਖਾ ਤਤਃ। ਤੋषਯਾਮਾਸ ਤਪਸਾ ਸਾ ਕਿਲੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਦੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।'
ਅਥੇਸ਼੍ਵਰਮੁਵਾਚੇਦਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸਾ ਵਚੋ ਹਿਤਮ੍। ਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਮਿਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,' ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ।
ਤਾਮਥ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਮੀਸ਼ਾਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ। ਪਞ੍ਚ ਤੇ ਪਤਯੋ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਭਾਰਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣਗੇ, ਭਾਰਤਵੰਸ਼ੀਆਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਵਰਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਏਕਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਕ ਪਤੀ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵ ਇਦਂ ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਤਿਂ ਦੇਹੀਤ੍ਯਹਂ ਪੁਨਃ
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮੁੜ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਤੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰ ਪਤੀ ਮੰਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ—'
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਕੁਲੇ ਜਜ੍ਞੇ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ।
ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਭਵਤਾਂ ਪਤ੍ਨੀ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍षਤ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਨਗਰੇ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਸਧ੍ਵਂ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸੁਖਿਨਸ੍ਤਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਥ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਹਾਬਲੀਓ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸੋ; ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੋਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚ ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਭਗਵਤਿ ਵ੍ਯਾਸੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ। `ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਪਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਗਚ੍ਛਤੋ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਗਣਾਨ੍ਪਥਿ। ਅਥ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਊਚੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੇਖੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕ੍ਵ ਭਵਨ੍ਤੋ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਤੋ ਵਾऽऽਗਚ੍ਛਥੇਤਿ ਹ
ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?
ਭਵਨ੍ਤੋ ਨੋऽਭਿਜਾਨਨ੍ਤੁ ਸਹਿਤਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਗਚ੍ਛਤੋ ਨਸ੍ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਵੋ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਾਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਚ੍ਛਾਮੋ ਭਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।