ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਸਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾਨ੍ਯਤਮਂ ਪਤਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਪਾਂਚਾਲੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਜਾਨਾਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਤਂ ਸ਼ੁਭਣ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਗਚ੍ਛੇਥਾ ਯਦਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਿ ਰੋਚਤੇ
ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ? ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ੍ਤੁ ਤਪੋਧਨੇ। ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਵਾਫ਼ਰ ਭਿਖਸ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਯਜਨਸੇਨ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਨਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਾਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮਯਾਚਿਤਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਿਖਸ਼ਾ ਜਾਂ ਸੱਦਾ, ਉਹ ਦੇਣਗੇ।
ਅਹਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਮੈਭਿਃ ਸਹ ਸ਼ਿष੍ਯਕੈਃ। ਏਕਸਾਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ
ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਰਰਾਮ ਹ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਮਨਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਜਗ੍ਮੁਰਨਙ੍ਗਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਦਿਲੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਰਜਨੀਂ ਰਾਜਞ੍ਛਲ੍ਯਵਿਦ੍ਧਾ ਇਵਾਭਵਨ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸੋ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧੀ ਹੋਈ ਜਿਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੋਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸੁਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਦ੍ਗਤਚੇਤਸਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਚਿਰਰਾਤ੍ਰੋषਿਤਾਃ ਸ੍ਮੇਹ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਰਮਮਾਣਾਃ ਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਲਬ੍ਧਭੈਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭਿਖਸ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹੀ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ।
ਯਾਨੀਹ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਪੁਨਃਪੁਨਰਰਿਨ੍ਦਮ
ਇੱਥੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਅਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਖ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟਾਨਿ ਤਾਨੀਹ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਤਿ ਨ ਨਸ੍ਤਥਾ। ਭੈਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਨ ਤਥਾ ਵੀਰ ਲਭ੍ਯਤੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ; ਤੇ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਿਖਸ਼ਾ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੇ ਵਯਂ ਸਾਧੁ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਗਚ੍ਛਾਮ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ। ਅਪੂਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵੀਰ ਰਮਣੀਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਸਹੀ ਸਮਝੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਚੱਲੀਏ; ਉੱਥੇ ਨਵਾਂ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਿਲੇਗਾ।
ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾऽਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਇਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕ ਭਿਖਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਾਫ਼ਰ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਤੇ ਯਜਨਸੇਨ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰ ਚਿਰਵਾਸਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਨ ਚ ਮਤੋ ਮਮ। ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਾਧੁ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਇੱਕ ਥਾਂ ਲੰਬਾ ਰਹਿਣਾ ਨਾਂ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ, ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚੱਲੀਏ।
ਭਵਤ੍ਯਾ ਯਨ੍ਮਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਅਨੁਜਾਂਸ੍ਤੁ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਗਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਨੇਤਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਠੀਕ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਰਹਿ ਗਏ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਨਾ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਭੀਮਸੇਨਮਰ੍ਜੁਨਂ ਯਮਜੌ ਤਥਾ। ਉਵਾਚ ਗਮਨਂ ਤੇ ਚ ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਾਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਜੁੜਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਅਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।'
ਤਤ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਰਾਜਸੁਤੈਃ ਸਹ। ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਨਗਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਵਸਤ੍ਸੁ ਤੇषੁ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਆਜਗਾਮਾਥ ਤਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਤਮਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯੈਨਂ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਦੀ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਆਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਸੀਨਾਨ੍ਮੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਪੂਜਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸਭ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਪਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਅਪਿ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪੂਜਾ ਵਃ ਪੂਜਾਰ੍ਹੇषੁ ਨ ਹੀਯਤੇ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦੇ?
ਅਥ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕਥਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਪੁਨਰੇਵੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਆਸੀਤ੍ਤਪੋਵਨੇ ਕਾਚਿਦृषੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਲਗ੍ਨਮਧ੍ਯਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ, ਕਮਰ ਸੁੰਦਰ, ਭੁਆਂਵਾਂ ਖੂਬਸੂਰਤ, ਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵਕृਤੈਃ ਸਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਪਤਿਂ ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਰੂਪਵਤੀ ਸਤੀ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨਸੀਬ ਵਾਲੀ ਨਾ ਰਹੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਮਥਾਰੇਭੇ ਪਤ੍ਯਰ੍ਥਮਸੁਖਾ ਤਤਃ। ਤੋषਯਾਮਾਸ ਤਪਸਾ ਸਾ ਕਿਲੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਦੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।'
ਅਥੇਸ਼੍ਵਰਮੁਵਾਚੇਦਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸਾ ਵਚੋ ਹਿਤਮ੍। ਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਮਿਚ੍ਛਾਮੀਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,' ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ।
ਤਾਮਥ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਮੀਸ਼ਾਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ। ਪਞ੍ਚ ਤੇ ਪਤਯੋ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਭਾਰਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣਗੇ, ਭਾਰਤਵੰਸ਼ੀਆਂ।'