ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਯਜ੍ਞਸੇਨੋ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਯਥਾ ਤਜ੍ਜਨਕਃ ਸ਼ੋਚੇਦੌਰਸਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਯਜਨਸੇਨ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਸ 'ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾऽਤਪ੍ਯਤ ਵੈ ਰਾਜਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਨੇ। ਸਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਨਾਗਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ 'ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦੇਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਰ੍ਜੁਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸੋऽਦਹ੍ਯਤ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਿਆ।
ਕਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਤੋ ਲੋਕੇ ਕਾਲੋ ਹਿ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ। ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੋ ਲੋਕੇषੁ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਜੀਬ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਹੁਣ ਜਦ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਝੂਠਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਦਹ੍ਯਮਾਨੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਯਾਜੋਪਯਾਜੌ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਾਚਿਤੌ ਤੌ ਮਯਾऽਨਘੌ
ਅੰਦਰਲੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਯਾਜ ਤੇ ਉਪਯਾਜ, ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਦੋਵੇਂ, ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲੱਭਿਆ ਤੇ ਮੰਗਿਆ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਹਨ੍ਤਾਰਂ ਦੇਵੀਂ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵੈ। ਲੋਕਸ੍ਤਦ੍ਵੇਦ ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਯਾਜੇਨ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਯਾਜ ਤੇ ਉਪਯਾਜ ਨੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਮੰਗਿਆ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਯਾਜ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ।
ਯਾਜੇਨ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੀਯਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾਵਿਮੌ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਮਮ ਤੁष੍ਟਿਕਰਾਵੁਭੌ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਯਾਜ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਦੋ ਜਣੇ ਜਨਮੇ—ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਨष੍ਟਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪृਥਯਾ ਸਹ
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਗੁਆਚੁਕੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪੁਰੋਧਾਃ ਸਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍
ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਵृਦ੍ਧਾਨੁਸ਼ਾਸਨੇ ਸਕ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਤਾਦृਸ਼ਾ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੈਵ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਐਸੇ ਲੋਕ ਨਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਰਦੇ।
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕਥਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵੇਦੇषੁ ਚ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਦੇਖਿਆ ਹੈ—ਸੁਣੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਤੇਨਾਥ ਪੌਲੋਮ੍ਯਾ ਚ ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਨष੍ਟ ਹਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਿਸਗ੍ਰਨ੍ਥ੍ਯਾਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾ ਹਿ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ ਪੌਲੋਮੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ: ਗੁਆਚੁਕਾ ਚੰਦ, ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਿੱਚ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤੀ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਉਪਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਯਤ੍ਰਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤੀ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ: ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਜੀਵਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਇਹੈਵੈष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹਾਯਾਨ੍ਤਿ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵੇਖੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਉਣਗੇ, ਇਹ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨੇ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਸ੍ਵਯਂਵਰਸ੍ਤੁ ਨਗਰੇ ਘੁष੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਰਾਜਾ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪृਥਯਾ ਸਹ। ਦੂਰਸ੍ਥਾ ਵਾ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾ ਵਾऽਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਣ—
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂਵਰੋ ਰਾਜਨ੍ਘੁष੍ਯਤਾਂ ਮਾ ਚਿਰਂ ਕृਥਾਃ
ਰਾਜਾ, ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਸਵਯੰਵਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰੋ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰੋਹਿਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਘੋषਯਾਮਾਸ ਨਗਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁष੍ਯਮਾਸੇ ਤੁ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ੁਭੇ ਤਿਥੌ। ਦਿਵਸੈਃ ਪਞ੍ਚਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਾਰੀਖ ਤੇ, ਸਤੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸਮਾਰੋਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਸਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਾਨ੍ਯਤਮਂ ਪਤਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਪਾਂਚਾਲੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤੀ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਜਾਨਾਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮਤਂ ਸ਼ੁਭਣ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਗਚ੍ਛੇਥਾ ਯਦਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਿ ਰੋਚਤੇ
ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ? ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ੍ਤੁ ਤਪੋਧਨੇ। ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਵਾਫ਼ਰ ਭਿਖਸ਼ਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਯਜਨਸੇਨ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਨਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਾਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਨਿਤ੍ਯਕਾਲਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮਯਾਚਿਤਮ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਿਖਸ਼ਾ ਜਾਂ ਸੱਦਾ, ਉਹ ਦੇਣਗੇ।
ਅਹਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਮੈਭਿਃ ਸਹ ਸ਼ਿष੍ਯਕੈਃ। ਏਕਸਾਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ
ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਰਰਾਮ ਹ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਮਨਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਜਗ੍ਮੁਰਨਙ੍ਗਸ਼ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਦਿਲੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਰਜਨੀਂ ਰਾਜਞ੍ਛਲ੍ਯਵਿਦ੍ਧਾ ਇਵਾਭਵਨ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸੋ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧੀ ਹੋਈ ਜਿਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੋਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸੁਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਦ੍ਗਤਚੇਤਸਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।