ਵੇਤ੍ਰਕੀਯਗृਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਵਿਸ੍ਮਯਾਦਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਭੀਮਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਵਟੇ ਦੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ 'ਚ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਨ ਵੈ ਨ ਸਂਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਇਤਿ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਂ ਪੌਰਾਃ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਯਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਹਿ ਖੇਦਾਨਾਂ ਪਿਤੇਵ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ। ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵਃ ਪਾਦੌ ਪਰਿਚਰ੍ਯ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਸ਼ੁਮਦ੍ਦਧਿਮਨਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਾਰਂ ਭਕ੍ਤਮੁਪਾਹਰਨ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਤੇ ਪੁਰੁषਾ ਭੀਤਾਃ ਸਮਨੁਬੋਧਨਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਸ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੋਕ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਨੇਕਚਕ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਥ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਹ ਗਾਂਧਾਰ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਏਕਚਕਰਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਵੈਦਿਕਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਜਟਿਲਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਅਵਸਂਸ੍ਤੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਮਾਤ੍ਰਰ ਸਹੈਕਚਕ੍ਰਾਯਾਂ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਸਹੋषਿਤਾਃ
ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ 'ਚ ਲੱਗੇ, ਜਟਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਰਹੇ; ਮਾਂ ਨਾਲ ਏਕਚਕਰਾ 'ਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਤੇ ਤਥਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਨਿਹਤ੍ਯ ਬਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਦ ਪੰਡਵਾਂ ਨੇ ਬਕਾ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਪੁਰਖ ਕੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਬਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਅਧੀਯਾਨਾਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਬਕਾ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਕਤਿਪਯਾਹਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾਰ੍ਥੀ ਤਦ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਜਗਾਮ ਹ
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ।
ਸ ਮ੍ਯਕ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਭਸ੍ਤਦਾ। ਦਦੌ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਤਿਥਿਵ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨ-ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਉਪਾਸਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕਥਯਨ੍ਤਂ ਕਥਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਫਿਰ ਪੰਡਵ, ਕੁੰਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਦ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ। ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ।
ਸ ਤਤ੍ਰਾਕਥਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ। ਪਞ੍ਚਾਲੇष੍ਵਦ੍ਭੁਤਾਕਾਰਂ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍
ਉਥੇ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਜਨਸੇਨੀ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਸਵੈੰਬਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ। ਅਯੋਨਿਜਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਯਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਮਖੇ
ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਜਨਮ, ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਗ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਕਥਾਂ ਤੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਉਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਕਥਂ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਾਵਕਾਤ੍। ਵੇਦੀਮਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯਾਃ ਸਂਭਵਃ ਕਥਮਦ੍ਭੁਤਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅਜੋਕੇ ਜਨਮ ਯਗ-ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਕਥਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤ। `ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਕਥਂ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਦਃ।' ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਖਾਯੌ ਤੌ ਭਿਨ੍ਨੌ ਕਸ੍ਯ ਕृਤੇਨ ਵਾ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖੇ, ਤੇ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ?
ਏਵਂ ਤੈਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੈਃ। ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਂਭਵਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਨ੍ਬਭੂਵਰ੍षਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤਤਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਗੰਗਾਦਵਾਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੀ।
ਸੋऽਭਿषੇਕ੍ਤੁਂ ਗਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵਾਗਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਪ੍ਸਰਸਂ ਤਤ੍ਰ ਘृਤਾਚੀਮਾਪ੍ਲੁਤਾਮृषਿਃ
ਉਹ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀ ਹੋਈ ਸਤਕਾਰੀ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਯੁਰ੍ਨਦੀਤੀਰੇ ਵਸਨਂ ਵ੍ਯਹਰਤ੍ਤਦਾ। ਅਪਕृष੍ਟਾਮ੍ਬਰਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮृषਿਸ਼੍ਚਕਮੇ ਤਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਂਸਕ੍ਤਮਨਸਃ ਕੌਮਾਰਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਚਿਰਸ੍ਯ ਰੇਤਸ਼੍ਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਤਦृषਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਧੇ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣਃ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਧ੍ਯਗੀष੍ਟ ਸ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਤੋਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਘਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਘਰ, ਧ੍ਰੋਣਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਸਿੱਖੀਆਂ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਤੁ ਸਖਾ ਪृषਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਨਾਮ ਤਦਾ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਤਃ
ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਹ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਚਿਕ੍ਰੀਡਾਧ੍ਯਯਨਂ ਚੈਵ ਚਕਾਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ
ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਧ੍ਰੋਣਾ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਪृषਤੇऽਤੀਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਭਵਤ੍। ਦ੍ਰੋਣੋऽਪਿ ਰਾਮਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਦਿਤ੍ਸਨ੍ਤਂ ਵਸੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਸਵਰਗਵਾਸ ਕਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਬਣ ਗਿਆ; ਧ੍ਰੋਣਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਮਾ ਸਭ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਮਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸੁਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਆਗਤਂ ਵਿਤ੍ਤਕਾਮਂ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਰਾਮਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ, ਧ੍ਰੋਣਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਾਣੋ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।"
ਸ਼ਰੀਰਮਾਤ੍ਰਮੇਵਾਦ੍ਯ ਮਯਾ ਸਮਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੇਕਤਮਂ ਵृਣੁ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ; ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਚਾਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਚੁਣ ਲੋ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਸਂਹਾਰਮੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਯੋਗਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਮੇ ਭਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਰਤਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।