ਏਕਚਕ੍ਰਾਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਦਦੁਃ ਪੁਰੇ। ਤਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰਾ ਨਗਰਵਾਸਿਨਃ
ਫਿਰ, ਇਕਚਕਰਾ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬਕਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਵृਦ੍ਧਕੁਮਾਰਕਾਃ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਰ੍ਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਤਿਮਾਨੁषਮ੍। ਦੈਵਤਾਨ੍ਯਰ੍ਚਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਨਿ ਪੁਰਾ ਭਯਾਤ੍
ਉਥੇ, ਮਰਦ, ਔਰਤਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਬੱਚੇ, ਬਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ, ਉਸ ਅਤਿ-ਮਾਨਵ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਾਧਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਗਣਯਾਮਾਸੁਃ ਕਸ੍ਯ ਵਾਰੋऽਦ੍ਯ ਭੋਜਨੇ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚਾਗਮ੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅੱਜ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਾਰੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ। ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਏਵਂ ਪृष੍ਟਃ ਸ ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਉਵਾਚ ਨਾਗਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਿਦਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਭਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਆਜ੍ਞਾਪਿਤਂ ਮਾਮਸ਼ਨੇ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ਮਸ਼ਾਨ 'ਚ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਪਰਿਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਸ ਮਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਪੁਰਸ੍ਯ ਚ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ; ਫਿਰ, ਭਰੋਸਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਲਕੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਸ੍ਮਾ ਅਨ੍ਨਮੇਤਦ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਨੇ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਭਯਂ ਚਾਪਿ ਨ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਭੋਜਨ ਉਸ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੇ ਆਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।'
ਸ ਤਦਨ੍ਨਮੁਪਾਦਾਯ ਗਤੋ ਬਕਵਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤੇਨ ਨੂਨਂ ਭਵੇਦੇਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਲੋਕਹਿਤਂ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਬਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ; ਇਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ। ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਹਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹੋਤਸਵ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਜਾਨਪਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਮਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਾਵਸਨ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਆਏ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਵੇਤ੍ਰਕੀਯਗृਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਵਿਸ੍ਮਯਾਦਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਭੀਮਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਵਟੇ ਦੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ 'ਚ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਨ ਵੈ ਨ ਸਂਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਇਤਿ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਂ ਪੌਰਾਃ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਯਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਹਿ ਖੇਦਾਨਾਂ ਪਿਤੇਵ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ। ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵਃ ਪਾਦੌ ਪਰਿਚਰ੍ਯ ਉਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਸ਼ੁਮਦ੍ਦਧਿਮਨਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਾਰਂ ਭਕ੍ਤਮੁਪਾਹਰਨ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਤੇ ਪੁਰੁषਾ ਭੀਤਾਃ ਸਮਨੁਬੋਧਨਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਸ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਪਰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੋਕ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਨੇਕਚਕ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਥ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਹ ਗਾਂਧਾਰ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਏਕਚਕਰਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਵੈਦਿਕਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਜਟਿਲਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ। ਅਵਸਂਸ੍ਤੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਮਾਤ੍ਰਰ ਸਹੈਕਚਕ੍ਰਾਯਾਂ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਸਹੋषਿਤਾਃ
ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ 'ਚ ਲੱਗੇ, ਜਟਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਰਹੇ; ਮਾਂ ਨਾਲ ਏਕਚਕਰਾ 'ਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਤੇ ਤਥਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਨਿਹਤ੍ਯ ਬਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਦ ਪੰਡਵਾਂ ਨੇ ਬਕਾ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਪੁਰਖ ਕੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਬਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਅਧੀਯਾਨਾਃ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਬਕਾ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਕਤਿਪਯਾਹਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾਰ੍ਥੀ ਤਦ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਜਗਾਮ ਹ
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ।
ਸ ਮ੍ਯਕ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਭਸ੍ਤਦਾ। ਦਦੌ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਾਤਿਥਿਵ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨ-ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਉਪਾਸਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਵਿਪ੍ਰਂ ਕਥਯਨ੍ਤਂ ਕਥਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਫਿਰ ਪੰਡਵ, ਕੁੰਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਦ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ। ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ।
ਸ ਤਤ੍ਰਾਕਥਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ। ਪਞ੍ਚਾਲੇष੍ਵਦ੍ਭੁਤਾਕਾਰਂ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍
ਉਥੇ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਜਨਸੇਨੀ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਸਵੈੰਬਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ। ਅਯੋਨਿਜਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਯਾ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਮਖੇ
ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਜਨਮ, ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਗ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਕਥਾਂ ਤੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਉਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਕਥਂ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਾਵਕਾਤ੍। ਵੇਦੀਮਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯਾਃ ਸਂਭਵਃ ਕਥਮਦ੍ਭੁਤਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅਜੋਕੇ ਜਨਮ ਯਗ-ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਕਥਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤ। `ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਕਥਂ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਦਃ।' ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਖਾਯੌ ਤੌ ਭਿਨ੍ਨੌ ਕਸ੍ਯ ਕृਤੇਨ ਵਾ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖੇ, ਤੇ ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ?
ਏਵਂ ਤੈਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੈਃ। ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਂਭਵਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਨ੍ਬਭੂਵਰ੍षਿਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤਤਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਗੰਗਾਦਵਾਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੀ।