ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਾਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਮੁਮੋਚ ਬਾष੍ਪਂ ਸ਼ਨਕੈਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੰਸੂ ਵਹਾਏ।
ਮੈਵਂ ਵਦ ਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਿष੍ਠ ਚੇਹ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਨ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਾਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਸੁਭਾਗਣੀ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ। ਸਮਝਦਾਰ ਮਰਦ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਪੁਰੁषੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨਿਹ। ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਜੀਵੇਨ੍ਨ ਹਾਤਵ੍ਯਾਨਿਮਾਨ੍ਸਦਾ। ਨ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਾਮਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਅਰ੍ਥਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਮਰਦ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੀ ਵੀ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ, ਧਰਮ, ਧਨ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਤਯੋਰ੍ਦੁਃਖਿਤਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤੁ। ਤਤੋ ਦੁਃਖਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਕਨ੍ਯਾ ਤਾਵਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਮੇਵਂ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਾਰ੍ਤੌ ਰੋਰੂਯੇਤਾਮਨਾਥਵਤ੍। ਮਮਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ, ਅਸਹਾਇ ਵਾਂਗ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਉਂ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਧਰ੍ਮਤੋऽਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਯੁਵਯੋਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤ੍ਰਾਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯੈਕਯਾ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬਚਾ ਲਵੋ।
ਇਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿष੍ਯਤੇऽਪਤ੍ਯਂ ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਮਿਤਿ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਕਾਲੇ ਤਰਧ੍ਵਂ ਪ੍ਲਵਵਨ੍ਮਯਾ
ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਕਸਦ ਇਹੀ ਹੈ: 'ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏਗਾ।' ਹੁਣ ਇਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਾਅ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘੋ।
ਇਹ ਵਾ ਤਾਰਯੇਦ੍ਦੁਰ੍ਗਾਦੁਤ ਵਾ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਤਾਰਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਚ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਨ੍ਮਯਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਤਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਵੈ ਪਰਿਤ੍ਰਾਸ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਜੀਵਿਤਂ ਪਿਤੁਃ
ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ-ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਮਮ ਬਾਲੋऽਯਂ ਗਤੇ ਲੋਕਮਮੁਂ ਤ੍ਵਯਿ। ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਛੋਟਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਗਏ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਾਤੇਪਿ ਹਿ ਗਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਨष੍ਟੇ ਚ ਮਮਾਨੁਜੇ। ਪਿਣ੍ਡਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਦ੍ਯੇਤ੍ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤਥਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚਾਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੁਃਖਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮ੍ਰਿਯੇਯਮਤਥੋਚਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਅਣਉਚਿਤ ਮੌਤ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤ੍ਵਰੋਗੇ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਮੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ। ਸਨ੍ਤਾਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸ੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੋਜਨ ਰੀਤ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਚੀ ਰਹੇਗੀ।
ਆਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਖੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਤੁ ਦੁਹਿਤਾ ਕਿਲ। ਸ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਮੋਚਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੋਜਯਾ
ਪੁੱਤਰ ਆਪਣਾ ਆਪ, ਦੋਸਤ, ਪਤਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਧੀ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾ।
ਅਨਾਥਾ ਕृਪਣਾ ਬਾਲਾ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨ ਗਾਮਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਵਿਹੀਨਾ ਕृਪਣਾ ਸਦਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਪਿਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਹਾਇ, ਦੁਖੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਭਟਕਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਅਥਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਮੋਚਨਮ੍। ਫਲਸਂਸ੍ਥਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੀ; ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਫਲ-ਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਚੁਣ ਲਵਾਂਗੀ।
ਅਥਵਾ ਯਾਸ੍ਯਸੇ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪੀਡਿਤਾऽਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾਮਪਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ—ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀ।
ਤਦਸ੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਧਰਮ ਲਈ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਛੱਡ ਦੇ।
ਅਵਸ਼੍ਯਕਰਣੀਯੇ ਚ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਲੋਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍। ਕਿਂ ਤ੍ਵਤਃ ਪਰਮਂ ਦੁਃਖਂ ਯਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਜੋ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਪਕੜ ਲਵੇ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਾਚਮਾਨਾਃ ਪਰਾਦਨ੍ਨਂ ਪਰਿਧਾਵੇਮਹਿ ਸ਼੍ਵਵਤ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਤ੍ਵਰੋਗੇ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੇ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਸਬਾਨ੍ਧਵੇ। ਅਮृਤੇਵ ਸਤੀ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਭਿਖ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੂਠੇ ਕਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਪੈਣਗੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਰੋਗ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ ਦੁਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ; ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਰਹਿ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਇਤਃ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤੇਨ ਤੋਯੇਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿਤਾਯ ਵੈ
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਤਦੁਭਯਂ ਤਾਤ ਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਤਵ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਤਦ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਯ ਤਥਾਮ੍ਬਾਯਾ ਹਿਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ; ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਜੋ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਭਵਿਤਾਰੋ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਨ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰੋ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਪੁੱਤ virtuous ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ; ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਗੇ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਸ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍। ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਸਾ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਰੁਰੁਦੁਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਰੋਣ-ਧੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ—ਤਿੰਨੋਂ ਰੋ ਪਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਰੁਦਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਥ ਸੁਤਸ੍ਤਦਾ। ਉਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨੋ ਬਾਲਃ ਕਲਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਖੁਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਬਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਸਪਸ਼ਟ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਮਾ ਪਿਤਾ ਰੁਦ ਮਾ ਮਾਤਰ੍ਮਾ ਸ੍ਵਸਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨੇਕੈਕਮਨੁਸਰ੍ਪਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪਿਓ ਜੀ, ਨਾ ਰੋਵੋ; ਮਾਂ ਜੀ, ਨਾ ਰੋਵੋ; ਭੈਣ ਜੀ, ਨਾ ਰੋਵੋ,' ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਹੱਸ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਤृਣਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਨੇਨਾਹਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪੁਰੁषਾਦਕਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਘਾਹ ਦਾ ਤਿੰਨਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਤਥਾਪਿ ਤੇषਾਂ ਦੁਃਖੇਨ ਪਰੀਤਾਨਾਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਤ੍। ਬਾਲਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਹਰ੍षਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਅਯਂ ਕਾਲ ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਮੁਪਸृਤ੍ਯ ਤਾਨ੍। ਗਤਾਸੂਨਮृਤੇਨੇਵ ਜੀਵਯਨ੍ਤੀਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੇ ਜਿੰਦ ਦੇਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਕੁਤੋਮੂਲਮਿਦਂ ਦੁਃਖਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ। ਵਿਦਿਤ੍ਵਾਪ੍ਯਪਕਰ੍षੇਯਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਚੇਦਪਕਰ੍षਿਤੁਮ੍
ਇਹ ਦੁਖ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਜੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤੇ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਾਂ।