ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਤ੍ਵਾਦ੍ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਆਤਮਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਆਤ੍ਮਨ੍ਯਵਿਦ੍ਯਮਾਨੇ ਚੇਦਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਕਿਂਚਨ। ਏਤਜ੍ਜਗਦਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਾ ਨ ਸਮਂ ਕਿਲ
ਜੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਆਪਣੇ ਨਾਲੋਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਾਰਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਨੁਜਾਨੀਹੀ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਸੁਤੌ ਮੇ ਪਰਿਪਾਲਯ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਸੱਜਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਇਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯੇ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਹੁਰ੍ਨ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਸ ਚ ਮਾਮਪਿ
ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿਚ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਵਧਃ ਪੁਂਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਂਸ਼ਯਿਤੋ ਵਧਃ। ਅਤੋ ਮਾਮੇਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸੰਦੇਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ।
ਭੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤੋ ਮਯਾ। `ਤ੍ਵਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂषਣਸਂਭੂਤਾ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤੁਲਾ ਮਮ।' ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨ ਮਾਂ ਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਜੀਵਿਤਂ
ਮੈਂ ਸੁਖ ਭੋਗੇ, ਪਿਆਰੇ ਪਾਏ, ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ। ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਦੁੱਤੀ ਵਧੀਕ ਸ਼ੋਭਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ — ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ।
ਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਵृਦ੍ਧਾ ਚ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾ ਚ ਤੇ ਸਦਾ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਤਦਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਤਃ
ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਮਰ ਵੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਯਾਮਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਨਸ੍ਤਵ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਵੀ ਦੇਵੇਂ, ਸੱਜਣ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਔਰਤ ਵੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ। ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯਧਰ੍ਮਃ ਕਲ੍ਯਾਣ ਬਹੁਪਤ੍ਨੀਕਤਾ ਨृਣਾਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਧਰ੍ਮਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਭਰ੍ਤੁਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲਙ੍ਘਨੇ
ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਨੇਕੀ; ਪਰ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹਦਾਂ ਲੰਘਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਤ੍ਯਾਗਂ ਚ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤਾਰਯਾਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕੁਲਂ ਚੇਮੌ ਚ ਦਾਰਕੌ
ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਖੋਣਾ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸੋ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਾਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਮੁਮੋਚ ਬਾष੍ਪਂ ਸ਼ਨਕੈਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੰਸੂ ਵਹਾਏ।
ਮੈਵਂ ਵਦ ਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਿष੍ਠ ਚੇਹ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਨ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਾਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਸੁਭਾਗਣੀ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ। ਸਮਝਦਾਰ ਮਰਦ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਪੁਰੁषੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨਿਹ। ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਜੀਵੇਨ੍ਨ ਹਾਤਵ੍ਯਾਨਿਮਾਨ੍ਸਦਾ। ਨ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਾਮਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਅਰ੍ਥਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਮਰਦ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੀ ਵੀ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ, ਧਰਮ, ਧਨ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਤਯੋਰ੍ਦੁਃਖਿਤਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤੁ। ਤਤੋ ਦੁਃਖਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਕਨ੍ਯਾ ਤਾਵਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਮੇਵਂ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਾਰ੍ਤੌ ਰੋਰੂਯੇਤਾਮਨਾਥਵਤ੍। ਮਮਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ, ਅਸਹਾਇ ਵਾਂਗ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਉਂ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਧਰ੍ਮਤੋऽਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਯੁਵਯੋਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤ੍ਰਾਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯੈਕਯਾ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬਚਾ ਲਵੋ।
ਇਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿष੍ਯਤੇऽਪਤ੍ਯਂ ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਮਿਤਿ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਕਾਲੇ ਤਰਧ੍ਵਂ ਪ੍ਲਵਵਨ੍ਮਯਾ
ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਕਸਦ ਇਹੀ ਹੈ: 'ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏਗਾ।' ਹੁਣ ਇਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਾਅ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘੋ।
ਇਹ ਵਾ ਤਾਰਯੇਦ੍ਦੁਰ੍ਗਾਦੁਤ ਵਾ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸਰ੍ਵਥਾ ਤਾਰਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਚ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਨ੍ਮਯਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਤਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਵੈ ਪਰਿਤ੍ਰਾਸ੍ਯੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਜੀਵਿਤਂ ਪਿਤੁਃ
ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ-ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਮਮ ਬਾਲੋऽਯਂ ਗਤੇ ਲੋਕਮਮੁਂ ਤ੍ਵਯਿ। ਅਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਛੋਟਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਗਏ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਾਤੇਪਿ ਹਿ ਗਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵਿਨष੍ਟੇ ਚ ਮਮਾਨੁਜੇ। ਪਿਣ੍ਡਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਦ੍ਯੇਤ੍ਤਤ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤਥਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚਾਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੁਃਖਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮ੍ਰਿਯੇਯਮਤਥੋਚਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਅਣਉਚਿਤ ਮੌਤ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤ੍ਵਰੋਗੇ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਮੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ। ਸਨ੍ਤਾਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਿਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸ੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੋਜਨ ਰੀਤ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਚੀ ਰਹੇਗੀ।
ਆਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਖੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਤੁ ਦੁਹਿਤਾ ਕਿਲ। ਸ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਮੋਚਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯੋਜਯਾ
ਪੁੱਤਰ ਆਪਣਾ ਆਪ, ਦੋਸਤ, ਪਤਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਧੀ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾ।
ਅਨਾਥਾ ਕृਪਣਾ ਬਾਲਾ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਚਨ ਗਾਮਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਵਿਹੀਨਾ ਕृਪਣਾ ਸਦਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਪਿਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਹਾਇ, ਦੁਖੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਭਟਕਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਅਥਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਮੋਚਨਮ੍। ਫਲਸਂਸ੍ਥਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੀ; ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਫਲ-ਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਚੁਣ ਲਵਾਂਗੀ।
ਅਥਵਾ ਯਾਸ੍ਯਸੇ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪੀਡਿਤਾऽਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾਮਪਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ—ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀ।
ਤਦਸ੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਵਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਧਰਮ ਲਈ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਛੱਡ ਦੇ।
ਅਵਸ਼੍ਯਕਰਣੀਯੇ ਚ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਲੋਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍। ਕਿਂ ਤ੍ਵਤਃ ਪਰਮਂ ਦੁਃਖਂ ਯਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਜੋ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਪਕੜ ਲਵੇ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਦੁਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਾਚਮਾਨਾਃ ਪਰਾਦਨ੍ਨਂ ਪਰਿਧਾਵੇਮਹਿ ਸ਼੍ਵਵਤ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਤ੍ਵਰੋਗੇ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੇ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਸਬਾਨ੍ਧਵੇ। ਅਮृਤੇਵ ਸਤੀ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਭਿਖ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੂਠੇ ਕਪੜੇ ਪਾਉਣੇ ਪੈਣਗੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਰੋਗ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਸ ਦੁਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ; ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਰਹਿ ਜਾਵਾਂਗੀ।