ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਣਾਨਾਧਾਤੁਮੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍। ਅਨਾਥੇ ਸਰ੍ਵਤੋ ਲੁਪ੍ਤੇ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍
ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ, ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੁੱਟੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਗੁਣ ਪਾਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖ ਸਕਾਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਸੀ?
ਇਮਾਮਪਿ ਚ ਤੇ ਬਾਲਾਮਨਾਥਾਂ ਪਰਿਭੂਯ ਮਾਮ੍। ਅਨਰ੍ਹਾਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਯਥਾ
ਤੇਰੀ ਇਹ ਧੀ ਵੀ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵੇਦ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂ ਚੇਦਹਂ ਨ ਦਿਤ੍ਸੇਯਂ ਸਦ੍ਗੁਣੈਰੁਪਬृਂਹਿਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯੈਨਾਂ ਹਰੇਯੁਸ੍ਤੇ ਹਵਿਰ੍ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਾ ਇਵਾਧ੍ਵਰਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਯੋਗ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਮਾੜੇ ਲੋਕ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਵੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤੇ ਨਾਨੁਰੂਪਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨਰ੍ਹਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਾਮਿਮਾਂ ਚਾਪਿ ਸੁਤਾਂ ਤਵ
ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਹਾਲਤ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਵੇਖ ਕੇ—
ਅਵਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਤਥਾਨ੍ਮਾਨਮਜਾਨਤੀ। ਅਵਲਿਪ੍ਤੈਰੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਈ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਤੌ ਚ ਹੀਨੌ ਮਯਾ ਬਾਲੌ ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਤਥਾਤ੍ਮਜੌ। ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤਾਂ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਵਿਵ ਜਲਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ, ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾਪ੍ਯੇਵਂ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਹੀਨਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਨਾ ਕਰ।
ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰੇषਾ ਪਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪਰਾ ਗਤਿਃ। ਨਨੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਿਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਣਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਲਈ, ਇਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਨਿष੍ਟਮਿਹ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿषਯੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍। ਹਰਿਦ੍ਰਾਞ੍ਜਨਪੁष੍ਪਾਦਿਸੌਮਙ੍ਗਲ੍ਯਯੁਤਾ ਸਤੀ
ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਲਈ, ਹਲਦੀ, ਕਾਜਲ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਸੁਭਾਗਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਮਰਣਂ ਯਾਤਿ ਯਾ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਜਲਪਾਯਿਨੀ। ਭਰ੍ਤृਪਾਦਾਰ੍ਪਿਤਮਨਾਃ ਸਾ ਯਾਤਿ ਗਿਰਿਜਾਪਦਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਿਰਾਜਾਯਾਃ ਸਖੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮੋਦਤੇ ਨਗਕਨ੍ਯਯਾ। ਮਿਤਂ ਦਦਾਤਿ ਹਿ ਪਿਤਾ ਮਿਤਂ ਮਾਤਾ ਮਿਤਂ ਸੁਤਃ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਮਿਤਸ੍ਯ ਹਿ ਦਾਤਾਰਂ ਕਾ ਪਤਿਂ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਤਿ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕਾਰਾ ਜਪਹੋਮਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਅਸੀਮ ਦਾਤਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਆਸ਼ਰਮ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਵਰਤ —
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨੈਤੇ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਵਿਨਾ ਪਤਿਮਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ੌਚਮਨਾਹਾਰਮੇਤਾਵਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬਿਨਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤੀ ਦੇ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਔਰਤ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਧੀਰਜ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਖੁਰਾਕ ਹੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।
ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਦੁਹਿਤੇਯਂ ਤਥਾ ਮਯਾ। ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਮੇ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਨਿਯਮੈਰ੍ਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਯਜਨ, ਤਪ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਿਭਾਈ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਦਿਦਂ ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਮਸਂਮਤਮ੍। ਇष੍ਟਂ ਚੈਵ ਹਿਤਂ ਚੈਵ ਤਵ ਚੈਵ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਧਰਮ ਮੈਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਲਈ, ਚਾਹਿਆ ਤੇ ਭਲਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾਨਿ ਚਾਪ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸੁਹृਦਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਆਪਦ੍ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚਾਪਿ ਸਤਾਂ ਮਤਮ੍
ਚਾਹੀਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ — ਇਹ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੀ ਲਈ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਪਦਰ੍ਥੇ ਧਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਦਾਰਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਧਨੈਰਪਿ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਤਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਦਾਰੈਰਪਿ ਧਨੈਰਪਿ
ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰੋ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ।
ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟਫਲਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਂ ਗृਹਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਬੁਧਾਨਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਘਰ — ਇਹ ਸਭ ਦਿਖਣ ਤੇ ਨਾ-ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਕਤੋ ਵਾ ਕੁਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ। `ਉਭਯੋਃ ਕੋਧਿਕੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਚੈਵਾਧਿਕਃ ਕੁਲਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਜੀ, ਆਪ ਹੀ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਤ੍ਵਾਦ੍ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਆਤਮਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਵਜੂਦ ਵਿਚ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਆਤ੍ਮਨ੍ਯਵਿਦ੍ਯਮਾਨੇ ਚੇਦਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਕਿਂਚਨ। ਏਤਜ੍ਜਗਦਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਾ ਨ ਸਮਂ ਕਿਲ
ਜੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਆਪਣੇ ਨਾਲੋਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਾਰਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਨੁਜਾਨੀਹੀ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਸੁਤੌ ਮੇ ਪਰਿਪਾਲਯ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਸੱਜਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਇਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯੇ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਹੁਰ੍ਨ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਸ ਚ ਮਾਮਪਿ
ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿਚ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਵਧਃ ਪੁਂਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਂਸ਼ਯਿਤੋ ਵਧਃ। ਅਤੋ ਮਾਮੇਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸੰਦੇਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ।
ਭੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤੋ ਮਯਾ। `ਤ੍ਵਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂषਣਸਂਭੂਤਾ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤੁਲਾ ਮਮ।' ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨ ਮਾਂ ਤਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਜੀਵਿਤਂ
ਮੈਂ ਸੁਖ ਭੋਗੇ, ਪਿਆਰੇ ਪਾਏ, ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ। ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਦੁੱਤੀ ਵਧੀਕ ਸ਼ੋਭਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ — ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ।
ਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾ ਚ ਵृਦ੍ਧਾ ਚ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮਾ ਚ ਤੇ ਸਦਾ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਤਦਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਤਃ
ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਮਰ ਵੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਮਾਮਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਯਾਮਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਨਸ੍ਤਵ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਵੀ ਦੇਵੇਂ, ਸੱਜਣ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਔਰਤ ਵੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ। ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯਧਰ੍ਮਃ ਕਲ੍ਯਾਣ ਬਹੁਪਤ੍ਨੀਕਤਾ ਨृਣਾਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਧਰ੍ਮਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਭਰ੍ਤੁਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਲਙ੍ਘਨੇ
ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਨੇਕੀ; ਪਰ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹਦਾਂ ਲੰਘਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਤ੍ਯਾਗਂ ਚ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤਾਰਯਾਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕੁਲਂ ਚੇਮੌ ਚ ਦਾਰਕੌ
ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਖੋਣਾ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸੋ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।