ਸਮਰ੍ਥਃ ਪੋषਣੇ ਚਾਸਿ ਸੁਤਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਤਥਾ। ਨ ਤ੍ਵਹਂ ਸੁਤਯੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਪੋषਣੇ
ਤੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੈਂ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪਾਲਣਾ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਮਮ ਹਿ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਹੀਨਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਧਨੇਸ਼੍ਵਰ। ਕਥਂ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਸੁਤੌ ਬਾਲੌ ਭਰੇਯਂ ਚ ਕਥਂ ਤ੍ਵਹਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਦੋ ਨੌਣੇ ਬੱਚੇ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਕਥਂ ਹਿ ਵਿਧਵਾऽਨਾਥਾ ਬਾਲਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਮਿਥੁਨਂ ਜੀਵਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾਧੁਗਤੇ ਪਥਿ
ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਾਂਗੀ? ਦੋਵਾਂ ਇਕੱਲੇ, ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਖੜੇ, ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਵਾਂ?
ਅਹਂ ਕृਤਾਵਲੇਪੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਮਾਨਾਮਿਮਾਂ ਸੁਤਾਮ੍। ਅਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤਵ ਸਂਬਨ੍ਧੇ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਧੀ ਲਈ ਕਈ ਰਿਸ਼ਤੇ ਠੁਕਰਾਏ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖ ਸਕਾਂਗੀ?
ਉਤ੍ਸृष੍ਟਮਾਮਿषਂ ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਖਗਾਃ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਤਿਹੀਨਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਜਮੀਨ ਤੇ ਪਿਆ ਮਾਸ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚਾਹਦੇ ਹਨ।
ਸਾऽਹਂ ਵਿਚਾਲ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਪਥਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਜ੍ਜਨੇष੍ਟੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਜੋ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਟਿਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨ੍ਮ ਗਰ੍ਹਿਤਂ ਨਾਥ ਲੋਕੇ ਦੁष੍ਟਜਨਾਕੁਲੇ। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਸ਼ੇ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰੌਢਾ ਭਰ੍ਤृਵਸ਼ੇ ਤਥਾ
ਹੇ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਔਰਤ ਦਾ ਜਨਮ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੁੜੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ।
ਅਭਾਵੇ ਚਾਨਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੇ ਖਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਾ
ਤੇ ਜਦ ਮਾਪੇ ਤੇ ਪਤੀ ਦੋਵਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆਜ਼ਾਦ ਸਮਝ ਕੇ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਥਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਾਰਂ ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਵਿਵृਤਂ ਹਿ ਤਤ੍। ਵਸ੍ਤ੍ਰਖਣ੍ਡਂ ਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਹਿ ਯਥਾ ਸਂਕृष੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਵਭਿਃ
ਔਰਤ ਦਾ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋਣਾ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਿਆ ਕਪੜਾ ਕੁੱਤੇ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਤਵ ਕੁਲਸ੍ਯੈਕਮਿਮਂ ਬਾਲਮਨਾਗਸਮ੍। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਨਿਯੋਕ੍ਤੁਮਹਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਦਾਦਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?
ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਣਾਨਾਧਾਤੁਮੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍। ਅਨਾਥੇ ਸਰ੍ਵਤੋ ਲੁਪ੍ਤੇ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍
ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ, ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੁੱਟੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਗੁਣ ਪਾਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖ ਸਕਾਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਸੀ?
ਇਮਾਮਪਿ ਚ ਤੇ ਬਾਲਾਮਨਾਥਾਂ ਪਰਿਭੂਯ ਮਾਮ੍। ਅਨਰ੍ਹਾਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਯਥਾ
ਤੇਰੀ ਇਹ ਧੀ ਵੀ, ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵੇਦ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂ ਚੇਦਹਂ ਨ ਦਿਤ੍ਸੇਯਂ ਸਦ੍ਗੁਣੈਰੁਪਬृਂਹਿਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਮਥ੍ਯੈਨਾਂ ਹਰੇਯੁਸ੍ਤੇ ਹਵਿਰ੍ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਾ ਇਵਾਧ੍ਵਰਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਯੋਗ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਮਾੜੇ ਲੋਕ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਵੇ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤੇ ਨਾਨੁਰੂਪਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨਰ੍ਹਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਾਮਿਮਾਂ ਚਾਪਿ ਸੁਤਾਂ ਤਵ
ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਹਾਲਤ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਵੇਖ ਕੇ—
ਅਵਜ੍ਞਾਤਾ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਤਥਾਨ੍ਮਾਨਮਜਾਨਤੀ। ਅਵਲਿਪ੍ਤੈਰੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਈ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਤੌ ਚ ਹੀਨੌ ਮਯਾ ਬਾਲੌ ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਤਥਾਤ੍ਮਜੌ। ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤਾਂ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਵਿਵ ਜਲਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ, ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾਪ੍ਯੇਵਂ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਹੀਨਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਨਾ ਕਰ।
ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰੇषਾ ਪਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪਰਾ ਗਤਿਃ। ਨਨੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਿਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੀਤ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਣਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਲਈ, ਇਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਨਿष੍ਟਮਿਹ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿषਯੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍। ਹਰਿਦ੍ਰਾਞ੍ਜਨਪੁष੍ਪਾਦਿਸੌਮਙ੍ਗਲ੍ਯਯੁਤਾ ਸਤੀ
ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਲਈ, ਹਲਦੀ, ਕਾਜਲ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਸੁਭਾਗਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਮਰਣਂ ਯਾਤਿ ਯਾ ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਜਲਪਾਯਿਨੀ। ਭਰ੍ਤृਪਾਦਾਰ੍ਪਿਤਮਨਾਃ ਸਾ ਯਾਤਿ ਗਿਰਿਜਾਪਦਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਿਰਾਜਾਯਾਃ ਸਖੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮੋਦਤੇ ਨਗਕਨ੍ਯਯਾ। ਮਿਤਂ ਦਦਾਤਿ ਹਿ ਪਿਤਾ ਮਿਤਂ ਮਾਤਾ ਮਿਤਂ ਸੁਤਃ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਮਿਤਸ੍ਯ ਹਿ ਦਾਤਾਰਂ ਕਾ ਪਤਿਂ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਤਿ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕਾਰਾ ਜਪਹੋਮਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਅਸੀਮ ਦਾਤਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਆਸ਼ਰਮ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਵਰਤ —
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨੈਤੇ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਵਿਨਾ ਪਤਿਮਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ੌਚਮਨਾਹਾਰਮੇਤਾਵਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬਿਨਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤੀ ਦੇ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਔਰਤ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਧੀਰਜ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਖੁਰਾਕ ਹੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।
ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਦੁਹਿਤੇਯਂ ਤਥਾ ਮਯਾ। ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਮੇ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤਪੋਭਿਰ੍ਨਿਯਮੈਰ੍ਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਯਜਨ, ਤਪ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਿਭਾਈ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਦਿਦਂ ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਮਸਂਮਤਮ੍। ਇष੍ਟਂ ਚੈਵ ਹਿਤਂ ਚੈਵ ਤਵ ਚੈਵ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਧਰਮ ਮੈਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਲਈ, ਚਾਹਿਆ ਤੇ ਭਲਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾਨਿ ਚਾਪ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸੁਹृਦਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਆਪਦ੍ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚਾਪਿ ਸਤਾਂ ਮਤਮ੍
ਚਾਹੀਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ — ਇਹ ਸਭ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸੀ ਲਈ ਪਤਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਪਦਰ੍ਥੇ ਧਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਦਾਰਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਧਨੈਰਪਿ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਤਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਦਾਰੈਰਪਿ ਧਨੈਰਪਿ
ਮੁਸੀਬਤ ਲਈ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰੋ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ।
ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟਫਲਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਂ ਗृਹਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਬੁਧਾਨਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਘਰ — ਇਹ ਸਭ ਦਿਖਣ ਤੇ ਨਾ-ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਕਤੋ ਵਾ ਕੁਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ। `ਉਭਯੋਃ ਕੋਧਿਕੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਚੈਵਾਧਿਕਃ ਕੁਲਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀ ਜੀ, ਆਪ ਹੀ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ।