ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੌष੍ਠਪੁਟਨਿਃਸृਤਮਪ੍ਰਮੇਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਥ ਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚ। ਯੋ ਭਾਰਤਂ ਸਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ ਵਾਚ੍ਯਮਾਨਂ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਜਲੈਰਭਿषੇਚਨੇਨ
ਦਵੈਪਾਇਨ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਇਹ ਅਣਮਾਪ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਮਹਾਭਾਰਤ—ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਯਦਹ੍ਨਾ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਸ਼੍ਚਰਨ੍। ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਯ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਮੁਚ੍ਯਤਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਨ ਵਿਚ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ। ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਖ੍ਯਾਯ ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਗੋਸ਼ਤਂ ਕਨਕਸ਼ृਙ੍ਗਮਯਂ ਦਦਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਯ। ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਚ ਭਾਰਤਕਥਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁਲ੍ਯਂ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਤਦਿਦਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਮਹਦਿਹ ਪਰ੍ਵਸਂਗ੍ਰਹੇਣ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਦੌ ਭਵਤਿ ਨृਣਾਂ ਸੁਖਾਵਗਾਹਂ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਲਵਣਜਲਂ ਯਥਾ ਪ੍ਲਵੇਨ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਹਾਨ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅਨੇਕ ਪਰਵ ਹਨ; ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੌੜੇ ਖਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੌਰਾਣਿਕਃ ਪੁਰਾਣੇ ਕृਤਸ਼੍ਰਮਃ ਸ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ। `ਮਯੋਤ੍ਤਙ੍ਕਸ੍ਯ ਚਰਿਤਮਸ਼ੇषਮੁਕ੍ਤਂ ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਸਾਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਤਰਮਿਦਮਪਿ।' ਕਿਂ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕਿਮਹਂ ਬ੍ਰਵਾਣੀਤਿ
ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਉਤਤੰਕ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ, ਜੋ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਯਗ ਵਿਚ ਦੂਜੀ ਕਹਾਣੀ ਵਜੋਂ ਆਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?'
ਪਰਂ ਰੌਮਹਰ੍षਣੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਃ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਵਚਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਾਂ ਕਥਾਯੋਗਂ ਨਃ ਕਥਾਯੋਗੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗੇ, ਹੇ ਰੌਮਹਰਸ਼ਣ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਵੀਂ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਣ ਤੇ ਸੁਣਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀਏ।
ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਕੁਲਪਤਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ੌਨਕੋऽਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣਮਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ। `ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਤ੍ਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਥਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕਾਲੋਸ੍ਤਿ
ਉਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸ਼ੌਨਕ, ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਹਨ: 'ਇਹ ਲੰਮਾ ਯਗ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।'
ਯੌऽਸੌ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਕਥਾ ਵੇਦ ਦੇਵਤਾਸੁਰਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਮਨੁष੍ਯੋਰਗਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਥਾ ਵੇਦ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਪੂਰੀਆਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਸ਼ੇ ਸੌਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕੁਲਪਤਿਰ੍ਦਿਵਜਃ। ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਧੀਮਾਞ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚਾਰਣ੍ਯਕੇ ਗੁਰੁਃ
ਇਸ ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਤੁਰ, ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਸ਼ਮਪਰਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਃ। ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਨੋ ਮਾਨ੍ਯਃ ਸ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਭਨਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਧ੍ਯਾਸਤਿ ਗੁਰਾਵਾਸਨਂ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਮ੍। ਤਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਹੀ ਦੱਸੀਂ ਜੋ ਉਹ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛੇ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਗੁਰੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਵਿष੍ਟੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ। ਤੇਨ ਪृष੍ਟਃ ਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੁਰੂ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸੋऽਥ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਭਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਦੇਵਾਨ੍ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪਿਤॄਨਦ੍ਭਿਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾऽऽਜਗਾਮ ਹ
ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਚਲ ਪਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸੁਖਾਸੀਨਾ ਧृਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਪਰਾਃ
ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ।
ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਥ ਸਦਸ੍ਯੇषੁ ਸ ਵੈ ਗृਹਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਉਪਵਿष੍ਟੇषੂਪਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ੌਨਕੋऽਥਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਸਦੱਸ ਬੈਠ ਗਏ, ਘਰ-ਵਾਲਾ ਵੀ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਪੁਰਾਣਮਖਿਲਂ ਤਾਤ ਪਿਤਾ ਤੇऽਧੀਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ। `ਭਾਰਤਾਧ੍ਯਯਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਤ੍ਤਦਾ।' ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਧੀषੇ ਰੌਮਹਰ੍षਣੇ
ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਵੀ; ਉਮੀਦ ਹੈ ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਪੁਰਾਣੇ ਹਿ ਕਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਆਦਿਵਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਧੀਮਤਾਮ੍। ਕਥ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੇ ਪੁਰਾऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ
ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਇਲਾਹੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵਂਸ਼ਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍। ਕਥਯਸ੍ਵ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਕਲ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਃ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਤਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸੁਣਾਈ ਨਾਲ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਯਦਧੀਤਂ ਪੁਰਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯੈਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਥਿਤਂ ਯਥਾ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਆਦਿ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ—
ਯਦਧੀਤਂ ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕੈਵ ਤਤੋ ਮਯਾ। ਤਾਵਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਯੋ ਦੇਵੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਰ੍षਿਮਰੁਦ੍ਗਣੈਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਜਿਤਃ ਪ੍ਰਵਰੋ ਵਂਸ਼ੋ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ। ਇਮਂ ਵਂਸ਼ਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਤੇ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਨਿਗਦਾਮਿ ਯਥਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣਾਸ਼੍ਰਯਸਂਯੁਤਮ੍। ਭृਗੁਰ੍ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੈ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤੌ ਜਾਤਃ ਪਾਵਕਾਦਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭृਗੋਃ ਸੁਦਯਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨੋ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਗਵ ਚ੍ਯਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਚ ਦਾਯਾਦਃ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਪ੍ਰਮਤੇਰਪ੍ਯਭੂਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਘृਤਾਚ੍ਯਾਂ ਰੁਰੁਰਿਤ੍ਯੁਤ
ਚ੍ਯਵਨ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਪ੍ਰਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਤੋਂ, ਰੁਰੂ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰੁਰੋਰਪਿ ਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ੁਨਕੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ। ਪ੍ਰਮਦ੍ਵਰਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਃ
ਰੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੁਨਕ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਪ੍ਰਮਦਵਰਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਤਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਯੰਮੀ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚ੍ਯਵਨਤ੍ਵਂ ਪਰਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਚ੍ਯਵਨ ਬਣਨਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਭृਗੋਃ ਸੁਦਯਿਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪੁਲੋਮੇਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਭृਗੁਵੀਰ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪੁਲੋਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਗਰਭ ਬਣਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਰ੍ਭੇऽਥ ਸਂਭੂਤੇ ਪੁਲੋਮਾਯਾਂ ਭृਗੂਦ੍ਵਹ। ਸਮਯੇ ਸਮਸ਼ੀਲਿਨ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਪੁਲੋਮਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਰਭ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਧਾਰਣ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਇਕੱਠੇ ਸਨ।