ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਥਇਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿष੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍। ਧਰ੍ਮੇਣ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਮਖਿਲਾਂ ਧਰ੍ਮਕृਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ।
ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਪਰ੍ਵਤਵਨਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਬਲਾਦ੍ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ, ਪਰਬਤਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਿਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਖਂ ਸੁਮਨਸਸ੍ਤਦਾ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਇਹ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿਣਗੇ।
ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਯਜਨ ਕਰਣਗੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇਣਗੇ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਸੁਹृਦ੍ਵਰ੍ਗਂ ਧਨੇਨ ਚ ਸੁਖੇਨ ਚ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਰਾਜ੍ਯਮਹਾਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੁਤਾਃ
ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ-ਦਾਦਾ ਦਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਨੁषਾ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਮਲਪਾਲਿਕਾ। ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ ਤੁ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮੇषਾ ਜਨਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ, ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਾਮ ਕਮਲਪਾਲਿਕਾ, ਭੀਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ।
ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਥ ਚ ਤਾਰਿਤਾਃ। ਇਹ ਮਾਸਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਵੋਗੇ; ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਡੀਕੋ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਵਿਦਿਤ੍ਵੈਵਂ ਯਾਸ੍ਯਧ੍ਵਂ ਪਰਮਾਂ ਮੁਦਮ੍
ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੋਗੇ।
ਸ ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਨਾਧਿਪ। ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਯਥਾਗਤਮृषਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਅਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇ ਭਗਵਤਿ ਵ੍ਯਾਸੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ। ਊषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚ षਣ੍ਮਾਸਾਨ੍ਵਟਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਭਗਵਾਨ ਵਿਅਾਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਹਾਰਾਸ੍ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤਃ ਕਮਲਪਾਲਿਕਾ
ਸਾਕ, ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਮਲਪਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ।
ਰਮਯਨ੍ਤੀ ਸਦਾ ਭੀਮਂ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਨੋਜਵਾ। ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਹਿ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਰਗਨੁਲੇਪਨਾ
ਉਹ, ਮਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੀਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣੇ, ਵਸਤ੍ਰ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਏਵਂ ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਸਪ੍ਤ ਮਾਸਾਨ੍ਹਿਡਿਮ੍ਬਾऽਵਾਸਯਦ੍ਵਨੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਥੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਖਂ ਸ ਵਿਹਰਨ੍ਭੀਮਸ੍ਤਤ੍ਕਾਲਂ ਪਰ੍ਯਣਾਮਯਤ੍। ਤਤੋऽਲਭਤ ਸਾ ਗਰ੍ਭਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ
ਭੀਮ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਤृਪ੍ਤਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸਪ੍ਤਮਾਸੋਪਸਂਗਤਾ।' ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭੀਮਸੇਨਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਈ, ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਭੀਮਰੂਪਂ ਸੁਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਉਸਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅੰਗੀ ਸਨ, ਮੂੰਹ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕੰਨ ਚੱਕੀ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਡਰਾਉਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ।
ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਸਤ੍ਵਂ ਮਹਾਜਵਮ੍। ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਮਹਾਗ੍ਰੀਵਂ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਚੌੜੀ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਮਾਨੁषਂ ਮਾਨੁषਜਂ ਭੀਮਵੇਗਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਪਿਸ਼ਾਚਕਾਨਤੀਤ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਬਭੂਵਾਤਿ ਸ ਮਾਨੁषਾਨ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
ਬਾਲੋऽਪਿ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਾਨੁषੇषੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਰੋ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਕਾਮਮਭਵਦ੍ਬਲੀ
ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀਰਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਦ੍ਯੋ ਹਿ ਗਰ੍ਭਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੋ ਲਭਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਕਾਮਰੂਪਧਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਰੂਪਿਕਾਃ
ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਤੇ ਜਣ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਕਚਃ ਪਾਦਾਵਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਸ ਪਿਤੁਸ੍ਤਦਾ। ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤੌ ਚ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਤੁਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਘਟੋਹਾਸ੍ਯੋਤ੍ਕਚ ਇਤਿ ਮਾਤਾ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਅਭਵਤ੍ਤੇਨ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਘਟੋਤ੍ਕਚ ਇਤਿ ਸ੍ਮ ਹ
ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਟੋਤਕਚ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਘੜੇ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਅਨੁਰਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਾਨਾਸੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਤੇषਾਂ ਚ ਦਯਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਿਤ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਘਟੋਤਕਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਭਰਵਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚੋ ਮਹਾਕਾਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪृਥਯਾ ਸਹ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪ੍ਰਭਾष੍ਯ ਤਾਨ੍
ਵੱਡਾ ਘਟੋਤਕਚ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋਇਆ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਂ ਵਦਤਾਨਘਾਃ। ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਭੈਮਸੇਨਿਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
“ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਆਦਰਯੋਗ? ਨਿਸ਼ੰਕ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵੋ।” ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭੀਮਸਮੋ ਹ੍ਯਸਿ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰੋਸਿ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਪੁਤ੍ਰਕ
“ਤੂੰ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪੰਜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ।”
ਪृਥਯਾਪ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਥਾ ਹਿ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਚ੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਵਰ੍ष੍ਮਵੀਰ੍ਯਸਮੋ ਲੋਕੇ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਸ਼੍ਚਾਭਵਂ ਨृषੁ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ: “ਜਿਵੇਂ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰੂਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਾਂ।”
ਕृਤ੍ਯਕਾਲ ਉਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਪਿਤॄਨਿਤਿ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਵਾਂਗਾ,” ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਹਿ ਸृष੍ਟੋ ਭਗਵਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹੇਤੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧਾ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ, ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਯੋਧਾ ਸੀ।
ਸਹ ਵਾਸੋ ਮਯਾ ਜੀਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਮਲਪਾਲਿਕੇ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਾਨਿਤ੍ਯਭਾषਤ ਤਾਂ ਤਦਾ
“ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਆ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਵੇਖੇਗੀ,” ਉਸਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ।