ਹਤ੍ਵੈਤਾਨ੍ਮਾਨੁषਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਨਯਸ੍ਵ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍। ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਿषਯਸੁਪ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨੈਤੇਭ੍ਯੋ ਭਯਮਸ੍ਤਿ ਤੇ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆ; ਸਾਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਏषਾਮੁਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਂਸਾਨਿ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਯਥੇष੍ਟਤਃ। ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਵ ਸਹਿਤੌ ਕੁਰੁ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਇਹਨਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਵਾਂ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਂਸਾਨਿ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਪ੍ਰਕਾਮਤਃ। ਨृਤ੍ਯਾਵ ਸਹਿਤਾਵਾਵਾਂ ਦਤ੍ਤਤਾਲਾਵਨੇਕਸ਼ਃ
ਮਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਹੱਥ ਤਾਲੀਆਂ ਮਾਰ-ਮਾਰ ਕੇ ਨੱਚਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾ ਤੁ ਹਿਡਿਮ੍ਬੇਨ ਮਹਾਵਨੇ। ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤ੍ਵਰਮਾਣੇਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ
ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਹਿਡਿੰਬ ਨੇ ਐਸਾ ਆਖਿਆ; ਭੈਣ ਨੇ ਭਰਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਚ ਤਰੂਨਗਚ੍ਛਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ।' ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਸ਼ੇਰਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵਨੇ
ਉਹ ਦਰਖ਼ਤਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਏ ਸਨ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਸਾ ਗਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪृਥਯਾ ਸਹ। ਸ਼ਯਾਨਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਜਾਗ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਏ ਹੋਏ ਵੇਖੀ, ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਸੀ, ਜਾਗਦਾ ਸੀ।
ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਭੀਮੇਨ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨਃ। ਸੁਕੁਮਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸਾ ਵ੍ਯਾਯਾਮੇਨ ਚ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸਨ, ਭੀਮ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿੱਚ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਦੁਃਖੇਨ ਸਂਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨ੍ਪ੍ਰਮਾਥਿਨਃ। ਰੌਦ੍ਰੀ ਸਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਸਨ, ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਾ ਸਾਲਸ੍ਕਨ੍ਧਮਿਵੋਦ੍ਯਤਮ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਯਾਮਾਸ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਭੁਵਿ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਚਾਹ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਤੇਨ ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ'। ਅਯਂ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ: 'ਇਹ ਸਿਆਹ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਕੰਧ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ...'
ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਰ੍ਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਨ੍ਮਮ। ਨਾਹਂ ਭ੍ਰਾਤृਵਚੋ ਜਾਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੂਰਮਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਕੌਂਚ ਵਾਂਗ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯੋਗਯ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਕਠੋਰ ਆਗਿਆ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਸਕਦੀ।
ਪਤਿਸ੍ਨੇਹੋऽਤਿਬਲਵਾਨ੍ਨ ਤਥਾ ਭ੍ਰਾਤृਸੌਹृਦਮ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਤृਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਧਾਤੁਰ੍ਮਮੈਵ ਚ
ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਰਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵੀ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੀ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਤੈਰੇਤੈਰਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੋਦਿष੍ਯੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ। `ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯੇਤ੍ਥਂ ਹਿਡਿਮ੍ਬਾ ਸਾ ਭੀਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਭੁਜਂ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੀ। ਐਸਾ ਨਿਸਚੈ ਕਰਕੇ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਨੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਰੂਪਂ ਮਾਨੁषਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਿਤਾ।' ਸਾ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਦਨਮੋਹਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭੀਮਸੇਨਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। `ਇਙ੍ਗਿਤਾਕਾਰਕੁਸ਼ਲਾ ਸੋਪਾਸਰ੍ਪਚ੍ਛਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਚਲਾਕ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮਹਾਨ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ।
ਵਿਨਮ੍ਯਮਾਨੇਵ ਲਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਭੀਮਃ ਸਮੀਪਮੁਪਸਰ੍ਪਤੀਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਝੁਕਦੀ ਹੋਈ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੀਮ ਵੀ, ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਹਰ੍षਮਾਣਾਂ ਤਦਾ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਨ੍ਵੀਂ ਪੀਨਪਯੋਧਰਾਮ੍। ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨਨਾਂ ਪਦ੍ਮਨੇਤ੍ਰਾਂ ਨੀਲਕੁਞ੍ਚਿਤਮੂਰ੍ਧਜਾਮ੍
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ: ਪਤਲੀ, ਭਰਪੂਰ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਸੁਪਾਣ੍ਡੁਰੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਰ੍ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀਂ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਭੀਮੋ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵੇਖ ਕੇ ਭੀਮ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਉਪਚਾਰਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਲਲਿਤੈਰ੍ਹਾਸਸਂਮਿਤੈਃ। ਸਮੀਪਮੁਪਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੀਮਂ ਸਾਥ ਵਰਾਨਤਾ
ਉਹ ਸੁਹਣੇ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭੀਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਈ, ਤੇ ਵਾਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਝੁਕ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਵਚੋ ਵਚਨਵੇਲਾਯਾਂ ਭੀਮਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਾਮਿਨੀ।' ਲਜ੍ਜਯਾ ਨਮ੍ਯਮਾਨੇਵ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ
ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀਮਸੇਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਸ਼੍ਚਾਸਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ?'
ਕ ਇਮੇ ਸ਼ੇਰਤੇ ਚੇਹ ਪੁਰੁषਾ ਦੇਵਰੂਪਿਣਃ। ਕੇਯਂ ਵੈ ਬृਹਤੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਤਵਾਨਘ
ਇਹ ਕੌਣ ਹਨ ਜੋ ਇੱਥੇ ਸੁੱਤੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਲੰਮੀ, ਕਾਲੀ, ਨਰਮ-ਨਰਮ ਔਰਤ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਨਿਰਮਲ?
ਸ਼ੇਤੇ ਵਨਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਯਥਾ। ਨੇਦਂ ਜਾਨੀਥ ਗਹਨਂ ਵਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਇਹ ਘਣਾ ਜੰਗਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਸਤਿ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਹਿਡਿਮ੍ਬੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਨਾਮ ਦਾ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਦੁष੍ਟਭਾਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ। ਬਿਭਕ੍ਸ਼ਯਿषਤਾ ਮਾਂਸਂ ਯੁष੍ਮਾਕਮਮਰੋਪਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਰਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਸਾऽਹਂ ਤ੍ਵਮਭਿਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਪ੍ਰਭਮ੍। ਨਾਨ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਯਿ ਸਮਾਚਰ। ਕਾਮੋਪਹਤਚਿਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਭਜਮਾਨਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੋ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਖ਼ਾਤਰ ਆਈ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਤ੍ਰਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਦਕਾਤ੍। ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਵੋ ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵ ਮਮਾਨਘ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾਂਗੀ। ਆਓ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰਹੀਏ—ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੋ, ਨਿਰਮਲ।
ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਵੀਰ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਮਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਹਾਸਿषਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਨ ਜੀਵੇਯਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਨਾ ਛੱਡੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਚਰੀ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਕਾਮਤੋ ਵਿਚਰਾਮਿ ਚ। ਅਤੁਲਾਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਹ
ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ।