ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹੇਨ ਸਂਸ਼ਯਂ ਚਾਤ੍ਰ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍। ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਥਾऽऽਖ੍ਯਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਚ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਨਕੁਲਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ
ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਭਰੁਵਾਹਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ; ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਕਥਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਮਹਾਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਕੁਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਯੋऽਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕ ਪਰਵ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਵੇਰਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਾਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਅਤੇ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਗਿਣੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਾਖ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਪੰਦਰਵਾਂ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮ ਹ। ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪृਥਾਪ੍ਯਨੁਯਯੌ ਤਦਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾ। ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਹਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਵੇਖਿਆ।
ਲਾਕਾਨ੍ਤਰਗਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪੁਨਰਾਗਤਾਨ੍। ऋषੇਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਵੀਰ, ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਮੁੜ ਆਏ ਹੋਏ ਵੇਖੇ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਂ ਸਦਾਰਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਗਤਃ। ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਦੁਰਃ ਸੁਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਪਾਈ।
ਸਂਜਯਸ਼੍ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗਾਵਲ੍ਗਣਿਰ੍ਵਸ਼ੀ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਾਰਦਂ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਸੰਜਯਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਾਵਲਗਣ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਰਦਾਚ੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍। ਏਤਦਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਾਖ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ; ਇਹ ਹੀ 'ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਸਣ' ਵਾਲਾ ਅਨੋਖਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਘਟਨਾ ਚਰਚਿਤ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵੈਤਦਭਿਸਙ੍ਖ੍ਯਯਾ। ਸਹਸ੍ਰਮੇਕਂ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਬਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਆਲੀ (42) ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
षਡੇਵ ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਮੌਸਲਂ ਪਰ੍ਵ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਛੇ ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਿਣੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੌਸਲ ਪਰਵ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਹਤਾ ਯੁਧਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਵਿਨਿष੍ਪਿष੍ਟਾਃ ਸਮੀਪੇ ਲਵਣਾਮ੍ਭਸਃ
ਉਥੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਮਨੁੱਖ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਆਪਾਨੇ ਪਾਨਕਲਿਤਾ ਦੈਵੇਨਾਭਿਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ। ਏਰਕਾਰੂਪਿਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਰਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਰਕਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਵੁਭੌ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵੌ। ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਾਮਤੁਃ ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਹਰਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ।
ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਮੇਤ੍ਯ ਵृष੍ਣਿਵਿਨਾਕृਤਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪਾਦਮਗਮਤ੍ਪਰਾਂ ਚਾਰ੍ਤਿਂ ਨਰਰ੍षਭਃ
ਉਥੇ, ਅਰਜੁਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਵਿਪਤਿ ਵੇਖੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਾਤੁਲਂ ਸ਼ੌਰਿਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਯਦੁਵੀਰਾਣਾਮਾਪਾਨੇ ਵੈਸ਼ਸਂ ਮਹਤ੍
ਆਪਣੇ ਮਾਤੁਲ ਸ਼ੌਰੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯਾਦਵ ਬੀਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਤਿਆ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਲਮ੍ਭਯਾਮਾਸ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਉਸਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਵਾਈ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ।
ਸਵृਦ੍ਧਬਾਲਮਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਜਨਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਪਦਿ ਕष੍ਟਾਯਾਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ, ਛੋਟੇ ਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਕਠਿਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਹਾਰ ਵੇਖੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਮ੍। ਨਾਸ਼ਂ ਵृष੍ਣਿਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨਾਮਨਿਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਨਕ੍ਰਿਪਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਵੇਖੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵੇਦਮਾਪਨ੍ਨੋ ਵ੍ਯਾਸਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਨ੍ਯਾਸਂ ਸਮਰੋਚਯਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਰਥਤਾ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ; ਵਿਆਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮੌਸਲਂ ਪਰ੍ਵ षੋਡਸ਼ਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਯਾष੍ਟੌ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਲਵਾਂ ਮੌਸਲ ਪਰਵ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਅਧਿਆਇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚਵ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ। ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਤਸ੍ਮਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਗਿਣੇ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਸਤਾਨਿਕ, ਸਤਾਰਵਾਂ ਭਾਗ, ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਪਾਂਡਵ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਣੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਮੇਤ, ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਮਹਾ-ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਨਿਕਲੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤੇऽਗ੍ਨਿਂ ਦਦृਸ਼ਿਰੇ ਲੌਹਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਾਗਰਮ੍। ਯਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਚੋਦਿਤਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਥੇ, ਲੌਹਿਤਿਆ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਵੇਖੀ; ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਅੱਗ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ—
ਦਦੌ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਨ੍ਨਿਪਤਿਤਾਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
—ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਉੱਤਮ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ ਦਿੱਤਾ; ਉਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਿਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨਨਵਲੋਕਯਨ੍। ਏਤਤ੍ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਂ ਪਰ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੱਤਵਾਂ ਦਸਵਾਂ ਪਰਵ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾਪ੍ਰਸਥਾਨਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍। ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਗਿਣੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਰ੍ਵ ਤਤੋ ਜ੍ਞੇਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤਦਮਾਨੁषਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੈਵਰਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨੇष੍ਟਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵਰਗ ਪਰਵ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਆਰੋਦੁਂ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਚ੍ਛੁਨਾ ਵਿਨਾ। ਤਾਮਸ੍ਯਾਵਿਚਲਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਿਂ ਧਰ੍ਮੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਕੁੱਤੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਵੱਡੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਟੱਲ ਨਿਭਾਈ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।