ਰਮਣੀਯੇ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਸਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭਰੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਾਚੋ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤ। ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਬृਹਿਤਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਸਹਿष੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਸਾਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕੌਰਵਾਃ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੇऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਃ ਪਥਿ ਸਦਾ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਮਾ ਚ ਵੋਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਤਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਿਬਟਾ ਕੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮਗਚ੍ਛਤ੍ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਮੰਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸੁਬਲਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਵਪਿ। ਦਹਨੇ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਤਿਮਕੁਰ੍ਵਤ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ
ਫਿਰ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸ ਪੁਰੋਚਨਮੇਕਾਨ੍ਤਮਾਨੀਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਣੌ ਸਚਿਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸਨੇ ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮਮੇਯਂ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਰੋਚਨ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ। ਯਥੈਵ ਭਵਿਤਾ ਤਾਤ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੁਰੋਚਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਹੈ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਨ ਹਿ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਕਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਸਹਾਯੋ ਯੇਨ ਸਨ੍ਧਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਯਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਰਕ੍ਸ਼ ਤਾਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪਤ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਮਮੋਦ੍ਧਰ। ਨਿਪੁਣੇਨਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਮੇਰੇ ਮਿਤਰ, ਇਸ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍। ਉਤ੍ਸਵੇ ਵਿਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਪਾਂਡਵ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਵ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਰਾਸਭਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਯਥਾ ਯਾਸਿ ਤਯਾ ਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਗਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਚੱਲ ਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਚਤੁਃਸ਼ਾਲਂ ਗृਹਂ ਪਰਮਸਂਵृਤਮ੍। ਨਗਰੋਪਾਨ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਾਰਯੇਥਾ ਮਹਾਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਗਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਚਾਰ ਹਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਬਣਾਵੀਂ, ਜੋ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਣਸਰ੍ਜਰਸਾਦੀਨਿ ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍। ਆਗ੍ਨੇਯਾਨ੍ਯੁਤ ਸਨ੍ਤੀਹ ਤਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਪਯ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਸਣ, ਰਾਲ ਤੇ ਹੋਰ—ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ ਤੇ ਰੱਖ।
ਬਲ੍ਵਜੇਨ ਚ ਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਮਧੂਚ੍ਛਿष੍ਟੇਨ ਚੈਵ ਹਿ।' ਸਰ੍ਪਿਸ੍ਤੈਲਵਸਾਭਿਸ਼੍ਚ ਲਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚਾਪ੍ਯਨਲ੍ਪਯਾ। ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਮਿਸ਼੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਲੇਪਂ ਕੁਡ੍ਯੇषੁ ਦਾਪਯ
ਬਲਵਜ, ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਖਲ, ਘੀ, ਤੇਲ, ਪਸ਼ੂ ਚਰਬੀ, ਤੇ ਲਾਖ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਲੇਪ ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾ।
ਸ਼ਣਂ ਤੈਲਂ ਘृਤਂ ਚੈਵ ਜਤੁ ਦਾਰੂਣਿ ਚੈਵ ਹਿ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਥਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਲਸੀ, ਤੇਲ, ਘੀ, ਰਾਲ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਰੱਖੋ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ਮਮਧੂਚ੍ਛਿष੍ਟਵੇष੍ਟਿਤਾਨਿ ਮृਦਾਪਿ ਚ। ਲੇਪਯਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੂਣ੍ਯਾਸ਼ੁ ਦਾਰੁਯਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਪਯ
ਮੋਟੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਖ, ਭੰਗ, ਮਧੂ ਦੇ ਬਚੇ ਹਿਸੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ।
ਯਥਾ ਚ ਤਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਰਨ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋऽਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਆਗ੍ਨੇਯਮਿਤਿ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵ—even ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ—even ਜਾਂ ਜਾਂਚਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਣ।
ਵੇਸ਼੍ਮਨ੍ਯੇਵਂ ਕृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਾਨ੍। ਵਾਸਯੇਥਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨ੍ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚ ਸਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਮ੍
ਘਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾਓ।
ਆਸਨਾਨਿ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਾਨਿ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਨ। ਨਿਘਾਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਯਥਾ ਤੁष੍ਯੇਚ੍ਚ ਮੇ ਪਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਆਸਨ, ਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਓ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਯਥਾ ਚ ਤਨ੍ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। `ਯਥਾ ਰਮੇਰਨ੍ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ।' ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਯਃ
ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ ਕਿ ਨਾ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ, ਨਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿਣ ਜਦ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਨ੍ਸੁਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼ਯਾਨਾਨਕੁਤੋਭਯਾਨ੍। ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤਤੋ ਦੇਯੋ ਦ੍ਵਾਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਵੇਖੇ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇ।
ਦਗ੍ਧਾਨੇਵਂ ਸ੍ਵਕੇ ਗੇਹੇ ਦਾਹਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਇਤਿ। ਨ ਗਰ੍ਹਯੇਯੁਰਸ੍ਮਾਨ੍ਵੈ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜੇ ਜਾਣ, ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਸਾੜੇ ਗਏ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਕੌਰਵਾਯ ਪੁਰੋਚਨਃ। ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਰਾਸਭਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ
ਪੁਰੋਚਨ ਨੇ ਇਹ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਖਚਰਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਰੋਚਨਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਪੁਤ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪੁਰੋਚਨ ਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨਾਂ ਗृਹਂ ਰੌਦ੍ਰਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਇਕ ਡਰਾਉਣਾ ਘਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤੁ ਰਥਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਦਸ਼੍ਵੈਰਨਿਲੋਪਮੈਃ। ਆਰੋਹਮਾਣਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਪਾਦੌ ਜਗृਹੁਰਾਰ੍ਤਵਤ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪੈਰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਛੂਹੇ।
ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕृਪਸ੍ਯ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਮਹਾਨ ਦ੍ਰੋਣ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰੂਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨਭਿਵਾਦ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਸਮਾਨਾਨ੍ਵੈ ਬਾਲੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਭਿਵਾਦਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਮਿਲੀ।