ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਗਤੇ ਤਾਤਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਹਿਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮੈਤੇ ਪੁਰੁषਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਰਮਣੀਯਤਮਂ ਲੋਕੇ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ।
ਤੇ ਤਾਤਾ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਧ੍ਵਮੁਤ੍ਸਵਂ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਸਗਣਾਃ ਸਾਨ੍ਵਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਹਰਧ੍ਵਂ ਯਥਾऽਮਰਾਃ
ਤਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਮੇਲੇ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਓ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੌਜ-ਮਸਤ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਗਾਯਨੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦੇਵਾ ਇਵ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਵਿਹृਤ੍ਯੈਵਮਨੁਭੂਯ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮ੍। ਇਦਂ ਵੈ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਸੁਖਿਨਃ ਪੁਨਰੇष੍ਯਥ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਸ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼-ਖੁਸ਼ ਆ ਜਾਓਗੇ।
ਨਿਵਸਧ੍ਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ। ਵੈਲਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯਂ ਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਤਂ ਕਾਮਮਨੁਬੁਧ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਸਹਾਯਤ੍ਵਂ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲਾਚਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਵਿਦੁਰਂ ਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਂ ਚੈਵ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਕੌਰਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਮਦੱਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਕृਪਮਾਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮੇਵ ਚ। ਮਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਨਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਕਰਿਪਾ, ਜੋ ਅਚਾਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਣਯੋਗ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੋਹਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। `ਸਰ੍ਵਾ ਮਾਤॄਰੁਪਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ ਯੋषਿਤਃ।' ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਦੀਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਪੌਤਰੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਮਣੀਯੇ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਸਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭਰੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਾਚੋ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤ। ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਬृਹਿਤਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਸਹਿष੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਸਾਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕੌਰਵਾਃ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੇऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਃ ਪਥਿ ਸਦਾ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਮਾ ਚ ਵੋਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਤਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਿਬਟਾ ਕੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮਗਚ੍ਛਤ੍ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਮੰਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸੁਬਲਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਵਪਿ। ਦਹਨੇ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਤਿਮਕੁਰ੍ਵਤ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ
ਫਿਰ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸ ਪੁਰੋਚਨਮੇਕਾਨ੍ਤਮਾਨੀਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਣੌ ਸਚਿਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸਨੇ ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮਮੇਯਂ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਰੋਚਨ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ। ਯਥੈਵ ਭਵਿਤਾ ਤਾਤ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੁਰੋਚਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਹੈ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਨ ਹਿ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਕਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਸਹਾਯੋ ਯੇਨ ਸਨ੍ਧਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਯਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਰਕ੍ਸ਼ ਤਾਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪਤ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਮਮੋਦ੍ਧਰ। ਨਿਪੁਣੇਨਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਮੇਰੇ ਮਿਤਰ, ਇਸ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍। ਉਤ੍ਸਵੇ ਵਿਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਪਾਂਡਵ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਵ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਰਾਸਭਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਯਥਾ ਯਾਸਿ ਤਯਾ ਕੁਰੁ
ਤੂੰ ਗਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਰਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਚੱਲ ਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਚਤੁਃਸ਼ਾਲਂ ਗृਹਂ ਪਰਮਸਂਵृਤਮ੍। ਨਗਰੋਪਾਨ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਾਰਯੇਥਾ ਮਹਾਧਨਮ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਗਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਚਾਰ ਹਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਬਣਾਵੀਂ, ਜੋ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਣਸਰ੍ਜਰਸਾਦੀਨਿ ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍। ਆਗ੍ਨੇਯਾਨ੍ਯੁਤ ਸਨ੍ਤੀਹ ਤਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਪਯ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਸਣ, ਰਾਲ ਤੇ ਹੋਰ—ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ ਤੇ ਰੱਖ।
ਬਲ੍ਵਜੇਨ ਚ ਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਮਧੂਚ੍ਛਿष੍ਟੇਨ ਚੈਵ ਹਿ।' ਸਰ੍ਪਿਸ੍ਤੈਲਵਸਾਭਿਸ਼੍ਚ ਲਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚਾਪ੍ਯਨਲ੍ਪਯਾ। ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਮਿਸ਼੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਲੇਪਂ ਕੁਡ੍ਯੇषੁ ਦਾਪਯ
ਬਲਵਜ, ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਖਲ, ਘੀ, ਤੇਲ, ਪਸ਼ੂ ਚਰਬੀ, ਤੇ ਲਾਖ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਲੇਪ ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾ।
ਸ਼ਣਂ ਤੈਲਂ ਘृਤਂ ਚੈਵ ਜਤੁ ਦਾਰੂਣਿ ਚੈਵ ਹਿ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਥਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਲਸੀ, ਤੇਲ, ਘੀ, ਰਾਲ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਰੱਖੋ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ਮਮਧੂਚ੍ਛਿष੍ਟਵੇष੍ਟਿਤਾਨਿ ਮृਦਾਪਿ ਚ। ਲੇਪਯਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੂਣ੍ਯਾਸ਼ੁ ਦਾਰੁਯਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਾਪਯ
ਮੋਟੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਖ, ਭੰਗ, ਮਧੂ ਦੇ ਬਚੇ ਹਿਸੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ।
ਯਥਾ ਚ ਤਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਰਨ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋऽਪਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਆਗ੍ਨੇਯਮਿਤਿ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਪਿ ਚਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵ—even ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ—even ਜਾਂ ਜਾਂਚਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਣ।
ਵੇਸ਼੍ਮਨ੍ਯੇਵਂ ਕृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਾਨ੍। ਵਾਸਯੇਥਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਨ੍ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚ ਸਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਮ੍
ਘਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾਓ।