ਸੁਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਵਾਸਯ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਯਥਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਕੁਰੁ
ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਾਸਤੇ ਤੁਰਾ ਦੇ। ਕੁਰੁ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇ।
ਵਿਨਿਦ੍ਰਕਰਣਂ ਘੋਰਂ ਹृਦਿ ਸ਼ਲ੍ਯਮਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਸ਼ੋਕਪਾਵਕਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਕਰ੍ਮਣੈਤੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਇਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਹੋਏ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਂਟੇ ਵਾਂਗ ਚੁਭ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਗਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਖਤਮ ਕਰ।
ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨ ਉਵਾਚ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕृਤੀਃ ਸ਼ਨੈਃ। ਅਰ੍ਥਮਾਨਪ੍ਰਦਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਜਹਾਰ ਸਹਾਨੁਜਃ। `ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਮਪਨੀਯੈਕਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਹੋਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਯੁਯੁਤਸੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਕੇਚਿਤ੍ਕੁਸ਼ਲਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਕਥਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਰਮ੍ਯਂ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਕੁਝ ਚਤੁਰ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਯਂ ਸਮਾਜਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਰਮਣੀਯਤਮੋ ਭੁਵਿ। ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਪਸ਼ੁਪਤੇਰ੍ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ
ਇਹ ਸਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਮਨੋਰਮੇ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਾਚ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਕਥਾਃ
ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੋਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੱਸਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹਨ।
ਕਥ੍ਯਮਾਨੇ ਤਥਾ ਰਮ੍ਯੇ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਗਮਨੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਮਤਿਰ੍ਨृਪ
ਜਦ ਉਹ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਭਰਿਆ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਤ ਨृਪੋ ਜਾਤਕੌਤੂਹਲਾ ਇਤਿ। ਉਵਾਚੈਤਾਨੇਤ੍ਯ ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਆਖਿਆ।
ਅਧੀਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਾਦ੍ਗੌਤਮਾਚ੍ਚ ਸ਼ਰਦ੍ਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਦਵਤ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਲਈ ਹੈ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਗਤੇ ਤਾਤਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਹਿਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮੈਤੇ ਪੁਰੁषਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਰਮਣੀਯਤਮਂ ਲੋਕੇ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ।
ਤੇ ਤਾਤਾ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਧ੍ਵਮੁਤ੍ਸਵਂ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਸਗਣਾਃ ਸਾਨ੍ਵਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਹਰਧ੍ਵਂ ਯਥਾऽਮਰਾਃ
ਤਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਮੇਲੇ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਓ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੌਜ-ਮਸਤ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਗਾਯਨੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦੇਵਾ ਇਵ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਵਿਹृਤ੍ਯੈਵਮਨੁਭੂਯ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮ੍। ਇਦਂ ਵੈ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਸੁਖਿਨਃ ਪੁਨਰੇष੍ਯਥ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਸ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼-ਖੁਸ਼ ਆ ਜਾਓਗੇ।
ਨਿਵਸਧ੍ਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ। ਵੈਲਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯਂ ਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਤਂ ਕਾਮਮਨੁਬੁਧ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਸਹਾਯਤ੍ਵਂ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲਾਚਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਵਿਦੁਰਂ ਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਂ ਚੈਵ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਕੌਰਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਮਦੱਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਕृਪਮਾਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮੇਵ ਚ। ਮਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਨਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਕਰਿਪਾ, ਜੋ ਅਚਾਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਣਯੋਗ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੋਹਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। `ਸਰ੍ਵਾ ਮਾਤॄਰੁਪਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ ਯੋषਿਤਃ।' ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਦੀਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਪੌਤਰੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਰਮਣੀਯੇ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਸਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਭਰੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਾਚੋ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤ। ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਬृਹਿਤਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਸਹਿष੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਸਾਡਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕੌਰਵਾਃ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੇऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਃ ਪਥਿ ਸਦਾ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਮਾ ਚ ਵੋਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਤਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਿਬਟਾ ਕੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮਗਚ੍ਛਤ੍ਸ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਮੰਦਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸੁਬਲਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਵਪਿ। ਦਹਨੇ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਤਿਮਕੁਰ੍ਵਤ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜਃ
ਫਿਰ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਸ ਪੁਰੋਚਨਮੇਕਾਨ੍ਤਮਾਨੀਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਣੌ ਸਚਿਵਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸਨੇ ਪੁਰੋਚਨ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਹਥੀ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮਮੇਯਂ ਵਸੁਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਰੋਚਨ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ। ਯਥੈਵ ਭਵਿਤਾ ਤਾਤ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪੁਰੋਚਨ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਹੈ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਨ ਹਿ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਿਕਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਸਹਾਯੋ ਯੇਨ ਸਨ੍ਧਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਯਂ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।